[Πίσω από τη βιτρίνα] Το τέλος του παιχνιδιού

Την Τετάρτη ο Πρωθυπουργός συνάντησε διαδοχικά τον Σταύρο Θεοδωράκη, τη Φώφη Γεννηματά και την Ντόρα Μπακογιάννη. Πίσω από τις επίσημες δηλώσεις και μέσα στις κλειστές πόρτες του Μεγάρου Μαξίμου οι συνομιλητές του Αλέξη Τσίπρα τον άκουσαν να λέει ότι δεν προτίθεται να πληρώσει το ΔΝΤ εάν μέχρι το τέλος του μήνα δεν καταφέρει έναν έντιμο συμβιβασμό. Οι συνομιλητές του είχαν βέβαια την αίσθηση ότι μπορεί να χρησιμοποιήθηκαν επικοινωνιακά, αφού όλοι διατηρούν κανάλια επικοινωνίας με το εξωτερικό και θα αποτελούσαν τον ιδανικό δίαυλο μιας υποτιθέμενης μπλόφας. Εάν ήταν πράγματι έτσι, η μπλόφα κατέρρευσε 48 ώρες μετά.

Η απειλή της χρεοκοπίας ήταν εξαρχής η διαπραγματευτική κορωνίδα της ελληνικής κυβέρνησης. Το «Κούγκι», η απειλή ενός πιστωτικού γεγονότος με τις ασύμμετρες επιπτώσεις που θα το συνόδευαν, ήταν το μέσο πίεσης για να αποσπάσει η ελληνική κυβέρνηση ευνοϊκότερους όρους στη συμφωνία. Ομως το παιχνίδι παίχτηκε τελικά διαφορετικά. Ενώ ο Αλέξης Τσίπρας βρισκόταν στη Ρωσία, οι δανειστές προτίμησαν να είναι αυτοί που θα ορίσουν το χρονοδιάγραμμα και το πεδίο της τελικής σύγκρουσης: τη Δευτέρα, στην έκτακτη Σύνοδο Κορυφής. Πριν από το τελεσίγραφο ο Αλέξης Τσίπρας έλαβε και μια ύστατη προειδοποίηση από τον αυστριακό καγκελάριο – που ήταν κομιστής των μηνυμάτων Μέρκελ και Γιούνκερ – στο Μέγαρο Μαξίμου: η πρόταση των θεσμών παραμένει η βάση συζήτησης.

Παρά τη ρητορική όξυνση στα μέσα της εβδομάδας, ο Πρωθυπουργός είχε αφήσει χαραμάδες συμβιβασμού τόσο στη συνέντευξη Τύπου με τον Φάιμαν όσο και στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ. Εχει επίσης περιγράψει το πολιτικό περιτύλιγμα αυτού του συμβιβασμού με μια υπόσχεση ρύθμισης του χρέους ή την αποτροπή των μειώσεων στις συντάξεις. Σύμφωνα με μια γραμμή πληροφόρησης, ΕΚΤ και Κομισιόν εργάζονται επάνω σε ένα παράλληλο σχέδιο για το χρέος, που πάντως δεν φαίνεται να είναι κάτι παραπάνω από την εξειδίκευση της πρόθεσης των δανειστών για την αναδιάρθρωσή του, όπως διατυπώθηκε στη συνεδρίαση του Eurogroup τον Νοέμβριο του 2012.

Είναι η υπόσχεση για το χρέος μια ικανή συνθήκη για να ανεβάσει την ελληνική κυβέρνηση στο τρένο του επώδυνου συμβιβασμού; Η απάντηση αναμένεται να δοθεί μέσα στο Σαββατοκύριακο, αφού οι διαπραγματεύσεις θα συνεχίζονται στο παρασκήνιο και σε όλα τα πιθανά κανάλια επικοινωνίας. Μένει όμως να αποτιμηθεί το οικονομικό και πολιτικό κόστος αυτού του πενταμήνου: εάν δηλαδή η στρατηγική του εκφοβισμού που υιοθέτησε η ελληνική κυβέρνηση παρήγαγε αποτελέσματα ή εάν η δραματοποίηση των διλημμάτων μέχρι τελευταίας στιγμής ήταν ένα πολιτικό τέχνασμα για την υπερψήφιση μιας κακής συμφωνίας. Με τελικό κόστος όμως ένα e-mail Χαρδούβελη συν κάποια δισ. Κι ένα bank run σε δόσεις που αφαίμαξε χρηματοδοτικά την ελληνική οικονομία.

Είτε έτσι είτε αλλιώς, το διαπραγματευτικό παιχνίδι τελειώνει το βράδυ της Δευτέρας. Με όρους μάλλον διαφορετικούς από αυτούς που είχε σχεδιάσει το δίδυμο Τσίπρα – Βαρουφάκη.