Το μακρύ χέρι του νόμου

Σε ένα αλισβερίσι συμφερόντων πίσω από τις κόκκινες γραμμές της ανομίας ποιος έχει τη μεγαλύτερη ευθύνη; Την απάντηση έδωσε εμμέσως η Σουηδία, με έναν νόμο που αφορά τον αγοραίο έρωτα. Ο νόμος που ψηφίστηκε το 1999 θεωρεί πως ο πελάτης είναι θύτης και τιμωρείται με φυλάκιση έως έξι μηνών. Σύμφωνα με έκθεση που δημοσιεύθηκε το 2010, η πορνεία του δρόμου στη Σουηδία μειώθηκε κατά το ήμισυ.

Παρόμοιος νόμος εφαρμόζεται από την 1η Ιουνίου και στη Βόρεια Ιρλανδία, ενώ αντίστοιχη νομοθεσία θέλει να προωθήσει στη χώρα του ο γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ.

Στην περίπτωση του αγοραίου έρωτα, οι ρόλοι του θύτη και του θύματος είναι διακριτοί μέσα στην ομίχλη της αμφισβήτησης, έστω με τη βοήθεια ενός νόμου.

Δεν μπορούμε να ισχυριστούμε πως κάτι ανάλογο συμβαίνει στις παράνομες συναλλαγές των αθλητικών παραγόντων με πολιτικούς και μάνατζερ πολυεθνικών.

Στο σκάνδαλο διαφθοράς της FIFA η σκιαγράφηση των ρόλων, κυρίως από τις αμερικανικές δικαστικές Αρχές, δεν περιλαμβάνει θύτες και θύματα, παρά μόνο διεφθαρμένους από την πλευρά της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου. Τα ονόματα των πολυεθνικών και των τηλεοπτικών δικτύων που έχουν έδρα στο αμερικανικό έδαφος καλύπτονται επιμελώς πίσω από τις συνεχείς αποκαλύψεις για τις μεθόδους που χρησιμοποιούσαν οι διεφθαρμένοι της FIFA για να κρύψουν το μέλι.

Για τη δράση και την αποτελεσματικότητά τους οι Αμερικανοί έχουν επαινεθεί από τις πλέον έγκριτες εφημερίδες του διεθνούς Τύπου. Πρόκειται για τη μία πλευρά του νομίσματος.

Στις 18 Σεπτεμβρίου 1990 στο Τόκιο η Αθήνα έχανε από την Ατλάντα – έδρα της Κόκα-Κόλα και του CNN – στην κούρσα για το χρίσμα της διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων της Εκατονταετηρίδας. Η Μελίνα Μερκούρη δήλωνε τότε πως «η Κόκα-Κόλα νίκησε τον Παρθενώνα, όχι όμως και την Iστορία».

Την επομένη η «Εκίπ» κυκλοφόρησε με ένα σκίτσο που έδειχνε τον Παρθενώνα να στέκεται σε μπουκάλια της Κόκα-Κόλα κάτω από τη λεζάντα «Η Ατλάντα αγόρασε τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996».

Αντίδραση πιθανόν υπερβολική και στην ουσία χωρίς βάση, γιατί η ελληνική υποψηφιότητα ήταν μία από τις χειρότερες και είχε επενδύσει πολλά στο συναίσθημα. Ωστόσο στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα η οσμή σκανδάλων στους κόλπους της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής ήταν έντονη.

Η κόπρος του Αυγείου εντοπίστηκε στις 24 Νοεμβρίου 1998, όταν ο Ελβετός Αθάνατος Μαρκ Χόντλερ, μέλος της Eπιτροπής Συνεργασίας για την επίβλεψη των Xειμερινών Oλυμπιακών Αγώνων του 2002 από το Σολτ Λέικ Σίτι, αποκάλυψε πως οι Αμερικανοί, κατά την περίοδο της διεκδίκησης της διοργάνωσης, δωροδόκησαν μέλη της ΔΟΕ για να εξασφαλίσουν το χρίσμα.

Το πουλόβερ της διαφθοράς που ζέσταινε τους Αθανάτους άρχισε να ξηλώνεται, με την αποκάλυψη του προγράμματος δωροδοκιών – υποτροφίες συγγενών, νοσηλείες σε ακριβές κλινικές, πανάκριβα δώρα – που είχαν δημιουργήσει οι, σημερινοί επικριτές της FIFA, Αμερικανοί.

ΑΘΩΩΘΗΚΑΝ. Το σημαντικότερο, ενώ αποβλήθηκαν από τη ΔΟΕ έξι μέλη της και τιμωρήθηκαν δεκάδες άλλα, ο επικεφαλής της Επιτροπής Διεκδίκησης Τομ Γουέλτς και ο δεύτερος τη τάξει Ντέιβ Τζόνσον που κατηγορούνταν πως δωροδόκησαν με ένα εκατομμύριο δολάρια τους Αθάνατους και αποδεδειγμένα είχαν δημιουργήσει πρόγραμμα «χορηγιών» γι’ αυτούς και εκκρεμούσαν εναντίον τους 15 κατηγορίες απάτης, υπεξαίρεσης και δωροδοκίας, αθωώθηκαν για τις πράξεις τους από ομοσπονδιακό δικαστήριο των ΗΠΑ.

Η κουλτούρα της δωροδοκίας και της δωροληψίας παραμένει αναλλοίωτη ανεξάρτητα από τον χρόνο και το πλαίσιο στο οποίο λαμβάνει χώρα.

Ο πρώην αντιπρόεδρος της FIFA και πρωταγωνιστής στο σκάνδαλο διαφθοράς που πλήττει τη Διεθνή Ομοσπονδία Τζακ Γουόρνερ έχει, για παράδειγμα, πολλά κοινά στοιχεία με τον πρώην Αθάνατο Ζαν Κλοντ Κανγκά.

Οταν ο Γουόρνερ προσέφερε από 40.000 δολάρια στα μέλη της συνομοσπονδίας της Καραϊβικής για να τα  «πείσει» να ψηφίσουν υπέρ του Kαταριανού Μπιν Χάμαμ στις προεδρικές εκλογές της FIFA το 2011, ένα στέλεχος διαμαρτυρήθηκε για τις μεθόδους. Τότε ο Γουόρνερ του απάντησε: «Κάποιοι πιστεύουν πως είναι πιο ευσεβείς από άλλους. Αν είστε ευσεβείς ανοίξτε μία εκκλησία, φίλοι. Οι μπίζνες είναι μπίζνες».

Η «ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ ΣΚΟΥΠΑ». Ο Κανγκά, ο επονομαζόμενος και «ηλεκτρική σκούπα» από τους Αμερικανούς γιατί τους έφαγε πολλά χρήματα σε μίζες, έλεγε μετά την αποπομπή του πως «οι άνθρωποι που διοργανώνουν τους Ολυμπιακούς Αγώνες δεν είναι ούτε άγγελοι ούτε άγιοι. Αν θέλετε αγγέλους και αγίους να πάτε να οργανώσετε Ολυμπιακούς Αγώνες στον Παράδεισο, όχι στη Γη».

Ενας εκ των Αθανάτων που είχε ηγηθεί στην εσωτερική έρευνα της ΔΟΕ, ο Καναδός Ντικ Πάουντ θεωρεί πως οι δύο υποθέσεις δεν πρέπει να συγκρίνονται, γιατί η FIFA δεν διαθέτει την ίδια ηθική πλατφόρμα με τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή και η διαφθορά έχει ριζώσει στους κόλπους της για πολλά χρόνια. Εδώ τίθεται βεβαίως το δίλημμα από το οποίο γεννήθηκε ο Γιάννης Αγιάννης: έχει σημασία το πόσα κλέβεις ή αν κλέβεις;

Παρά τα κολακευτικά άρθρα για τη δράση του FBI, αρκετά ισχυρά μέλη της διεθνούς κοινότητας έχουν ενοχληθεί τα μάλα με το μακρύ χέρι της αμερικανικής Δικαιοσύνης που απλώνεται πέρα από τον Ατλαντικό.

«Μερικές φορές εκνευρίζεστε με την επίδειξη ισχύος από τις ΗΠΑ, αλλά αν δεν συνέβαινε κάτι ανάλογο η διαφθορά θα συνεχιζόταν. Πρόκειται για ένα αποδεκτό λάθος», σημειώνει ο Πάουντ.