Μικροοικονομικός

Καίγονται οι μέρες

Χωρίς καμία διάθεση κινδυνολογίας, ακόμη και αν στο Eurogroup της 18ης Ιουνίου επιτευχθεί συμφωνία κυβέρνησης και δανειστών, υπάρχει πρόβλημα στην εκταμίευση της δόσης προς τη χώρα μας. Αρμόδιοι κύκλοι, που γνωρίζουν από πρώτο χέρι για τις διαδικασίες, το επιβεβαιώνουν και κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου. Επικαλούνται την ανάγκη ψήφισης της όποιας συμφωνίας από τα Κοινοβούλια των δανειστών προκειμένου να εκταμιευθεί η δόση και το γεγονός ότι ώς τις 18 Ιουνίου ο χρόνος, για κάτι τέτοιο, θα έχει παρέλθει. Δεν αποκλείουν βέβαια να συγκληθεί ένα έκτακτο Eurogroup νωρίτερα, που θα αποτελούσε μια λύση. Αλλιώς, λεφτά από τη δόση των 7,2 δισ. ευρώ δεν πρόκειται να υπάρξουν. Ισως να δοθούν τα 1,9 δισ. ευρώ των κερδών των ευρωπαϊκών κεντρικών τραπεζών από τα ελληνικά ομόλογα. Αλλά και αυτό δεν φθάνει χωρίς η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να αυξήσει το όριο δανεισμού του ελληνικού Δημοσίου μέσω εντόκων γραμματίων. Ιδωμεν. Το μόνο σίγουρο είναι ότι στις 30 Ιουνίου θα πρέπει να πληρωθεί 1,5 δισ. ευρώ για τις δόσεις προς το ΔΝΤ. Και νωρίτερα, στις 27 και 29 Ιουνίου, να καταβληθεί επιπλέον 1,5 δισ. ευρώ για να πληρωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις του Ιουλίου. Και, όπως είναι σαφές, μόνο με τα 1,9 δισ. ευρώ οι υποχρεώσεις αυτές δεν καλύπτονται.

Στενοχωρημένος Πάνος

Με άδεια χέρια έφυγε ο υπουργός Εργασίας Πάνος Σκουρλέτης από τη Γενεύη την περασμένη Τρίτη, όπου συναντήθηκε με τον επικεφαλής του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας (ILO) Γκάι Ράιντερ για τα εργασιακά. Ο έλληνας υπουργός είχε ζητήσει από το Διεθνές Γραφείο Εργασίας γνωμοδότηση (εννοείται θετική) για το νομοσχέδιο που έχει στα σκαριά η κυβέρνηση και το οποίο προβλέπει την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων και τη σύνδεσή τους με τη διαμόρφωση του κατώτατου μισθού. Ομως, απ’ ό,τι μαθαίνω, δεν πήρε την απάντηση που ήθελε από τον Γκάι Ράιντερ. Αφενός γιατί ο επικεφαλής του ILO διαμήνυσε στον έλληνα υπουργό ότι η γνωμοδότηση αυτή δεν μπορεί να είναι έτοιμη σε μία – δύο μέρες. Κάτι που επιμόνως ζητούσε η ελληνική πλευρά, η οποία «καίγεται» προκειμένου να κατατεθεί το νομοσχέδιο ταυτόχρονα με τη γνωμοδότηση για να καμφθούν οι μεγάλες αντιδράσεις των δανειστών. Αφετέρου γιατί δεν πήρε καμία υπόσχεση ότι η γνωμοδότηση θα δικαιώνει την προσπάθεια της κυβέρνησης να συνδέσει την επαναφορά των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων με τις διαδικασίες προσδιορισμού (αύξηση) του κατώτατου μισθού. Τι είπε στον υπουργό Εργασίας ο Ράιντερ; Οτι τη γνωμοδότηση θα συνοδεύει και ένα παράρτημα με όλες τις διαφορετικές πρακτικές και εργασιακά καθεστώτα που υπάρχουν στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες – στα οποία οι συλλογικές διαπραγματεύσεις δεν συνδέονται με τη διαμόρφωση του κατώτατου μισθού. Και αυτό, όπως καταλαβαίνετε, κάθε άλλο παρά ευχαρίστησε τον Πάνο Σκουρλέτη που άλλα περίμενε και άλλα βρήκε στη Γενεύη.

Οι λευκές νύχτες του αγωγού
Οι λευκές νύχτες του Ιουνίου είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα του Λένινγκραντ ή της Αγίας Πετρούπολης, πείτε την όπως θέλετε, όπως λέει και ο Λαφαζάνης. Ο ουρανός φαίνεται να μη σκοτεινιάζει ποτέ τις νύχτες αυτές – φαινόμενο που οφείλεται στη θέση της Αγίας Πετρούπολης κοντά στον Αρκτικό Κύκλο. Λευκό χαρτί σαν τις λευκές νύχτες είναι και το μέλλον του ρωσικού αγωγού. Οσο και να το αποζητούν οι εμπλεκόμενοι, όσες υπογραφές και να βάλουν την επόμενη Πέμπτη ο Τσίπρας και ο Πούτιν που συμμετέχουν στο οικονομικό φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης, το χαρτί θα παραμείνει λευκό αν οι Βρυξέλλες δεν θελήσουν να γίνει πράξη η συμφωνία. Και χωρίς Βρυξέλλες δεν μπορεί να γίνει και η άλλη, η δική μας μεγάλη συμφωνία με τους δανειστές. Προσοχή, λοιπόν, μη μείνει λευκό το δικό μας χαρτί. Διότι, όπως είπε και πολύ σωστά προ ημερών ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Φίλης, το φλερτ της Μόσχας με την Αθήνα έχει ως βασική προϋπόθεση την παραμονή μας στην ευρωζώνη.

Οι Ρώσοι δεν ξεχνούν τον Αχελώο
Μιας και ο λόγος για αγωγούς, θα σας θυμίσω μια ιστορία από τα παλιά, αρκετά ζουμερή. Πρόσφατα λοιπόν οι Ρώσοι «θυμήθηκαν» και έβαλαν στο τραπέζι της κουβέντας για τον αγωγό τα αντισταθμιστικά οφέλη που είχε υπογράψει το 1994 με την Gazprom ο Ανδρέας Παπανδρέου, όταν η Ρωσία κατέστη για πρώτη φορά προμηθευτής φυσικού αερίου της χώρας μας. Επειδή ακριβώς τότε είχαμε καθυστερήσει να ενεργοποιήσουμε τη σύμβαση, συμφωνήσαμε να τους αποζημιώσουμε και επελέγη αυτό να γίνει μέσω της ανάθεσης κατασκευής δύο τεράστιων υδροηλεκτρικών έργων σε εταιρείες ρωσικών συμφερόντων, στη Συκιά και στο Πευκόφυτο, στο πλαίσιο της εκτροπής του Αχελώου.
Τα έργα δεν έγιναν ποτέ λόγω «μπλόκου» από το ΣτΕ, αλλά οι Ρώσοι δεν ξεχνούν. Σε μια λοιπόν από τις επισκέψεις Λαφαζάνη στη Μόσχα, του το θύμισαν και ζήτησαν ένα ισοδύναμο κατασκευαστικό έργο. Θεωρούν ότι υπάρχει οφειλή ύψους 250 εκατ. ευρώ της χώρας μας, την οποία και αξιώνουν να συμψηφιστεί ή να αντικατασταθεί είτε με άλλο έργο ίσης αξίας είτε με την περιβόητη προκαταβολή για τον αγωγό, που, όπως πάμε, τη βλέπω όλο και να λιγοστεύει. Εχει και συνέχεια. Τα δύο αυτά έργα είχαν ανατεθεί σε κονσόρτσιουμ ρωσικών συμφερόντων (με πρωταγωνιστικό ρόλο της Προμηθέας Γκαζ, της κοινής εταιρείας της Gazprom με τον όμιλο Κοπελούζου). Ο όμιλος Κοπελούζου λοιπόν παραμένει ο συνεταίρος των Ρώσων στην Ελλάδα και στο International Economic Forum της Αγίας Πετρούπολης ο Δημήτρης Κοπελούζος θα είναι από τους βασικούς ομιλητές!