Φραγκίσκος εναντίον Φραγκίσκου

Είναι ένας κανονικός διπλωματικός πόλεμος – ψυχρός, σιωπηλός και μυστικός. Κι έχει ξεκινήσει από τις αρχές του περασμένου Ιανουαρίου με πρωταγωνιστές δύο πρόσωπα υπεράνω πάσης υποψίας: τον γάλλο πρόεδρο Φρανσουά (δηλαδή Φραγκίσκο) Ολάντ και τον Πάπα Φραγκίσκο. Ο πόλεμος διεξάγεται γύρω από το πρόσωπο του Λοράν Στεφανινί, επικεφαλής πρωτοκόλλου στο Μέγαρο των Ηλυσίων, τον οποίο ο γάλλος πρόεδρος θέλει να διορίσει πρεσβευτή της Γαλλίας στην Αγία Εδρα. Ο Στεφανινί ήταν ο «ιδανικός υποψήφιος» για τη ζηλευτή θέση του πρεσβευτή στο Βατικανό. Αλλά «ιδανικός» μέχρι να αποκαλυφθεί ότι είναι ομοφυλόφιλος. Η αποκάλυψη αυτή προκάλεσε νευρικότητα στους κύκλους της Καθολικής Εκκλησίας. Αλλά σήμερα, σημειώνει η «Λιμπερασιόν», η νευρικότητα αυτή έχει φθάσει σε ανησυχητικά επίπεδα.

Ολα άρχισαν το φθινόπωρο του 2014, όταν το όνομα του Στεφανινί άρχισε να ακούγεται στους διαδρόμους του Βατικανού. Η θέση δεν ήταν τότε κενή, την κατείχε ο Μπρινό Ζουμπέρ, πρώην «άνθρωπος στην Αφρική» του Νικολά Σαρκοζί, ο οποίος πριν προσγειωθεί στη Ρώμη είχε περάσει από το Ραμπάτ. Ο Ζουμπέρ υπηρετεί σήμερα ως σύμβουλος στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Και ο Στεφανινί είναι ένας διάδοχος για την υποψηφιότητα του οποίου κανένας δεν έχει διαμαρτυρηθεί επισήμως. Για τον ίδιο, πάντως, η κατάληψη της θέσης στο Βατικανό θα ήταν το επιστέγασμα ολόκληρης της καριέρας του. «Λέει ότι είναι το όνειρό του εδώ και δεκαπέντε χρόνια» δήλωσε στη γαλλική εφημερίδα πρόσωπο από το στενό του περιβάλλον. Ο Στεφανινί, εξάλλου, είναι πιστός καθολικός με πολύ καλή γνώση των θρησκευτικών ζητημάτων, ενώ πολιτικά δεν τοποθετείται ούτε στη Δεξιά ούτε στην Αριστερά. Είναι χαρακτηριστικό ότι επικεφαλής πρωτοκόλλου είχε τοποθετηθεί από τον Σαρκοζί και ότι ο Ολάντ τον διατήρησε στην ίδια θέση. «Εχω ακούσει μόνο καλά λόγια για τον επαγγελματισμό του» αναφέρει σύμβουλος του νυν προέδρου.

Το όνειρο του Στεφανινί άρχισε να λαμβάνει σάρκα και οστά στις 5 Ιανουαρίου, όταν ο Φρανσουά Ολάντ ανακοίνωσε τον διορισμό του στο υπουργικό συμβούλιο. Οπως αποδείχθηκε όμως, το όνειρο έγινε πραγματικότητα μόνο στο Παρίσι. Κι αυτό γιατί η Ρώμη αντιμετώπισε την είδηση με απόλυτη σιωπή. «Μια μη απάντηση που στην ουσία είναι απάντηση» όπως εξηγούν κύκλοι του Βατικανού. Παρ’ όλα αυτά, στις αρχές του Φεβρουαρίου ο Στεφανινί συναντά μυστικά τον αποστολικό νούντσιο του Βατικανού στο Παρίσι. Αυτός είναι ο Λουίτζι Βεντούρα και ζητάει από τον Στεφανινί να αποσύρει την υποψηφιότητά του. Ο γάλλος διπλωμάτης απαντά στον ιταλό συνάδελφό του ότι η απόφαση του διορισμού του έχει ληφθεί από το γαλλικό κράτος και επομένως ο ίδιος δεν μπορεί να κάνει τίποτε.

Είναι μόνο ο σεξουαλικός του προσανατολισμός, γνωστός αλλά διακριτικός, η τροχοπέδη στον διορισμό του; Ή μήπως ο Στεφανινί έχει πέσει θύμα κάποιων στο γαλλικό διπλωματικό σώμα που επιβουλεύονται τη θέση; Δεν αποκλείεται η αλήθεια να βρίσκεται κάπου στη μέση. Γεγονός είναι πάντως ότι το Παρίσι στηρίζει πλέον και για λόγους πρεστίζ τον διπλωμάτη του. Τη δική του στήριξη προσέφερε και ο αρχιεπίσκοπος του Παρισιού με μια επιστολή που έγραψε προς τον Πάπα. Σύμφωνα με κάποιες πηγές, ο γάλλος κληρικός επισημαίνει στον ποντίφικα ότι τυχόν απόρριψη του Στεφανινί θα μπορούσε να προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στη γαλλική πρωτεύουσα. Το δημοσίευμα στις 12 Μαρτίου του υπερσυντηρητικού περιοδικού «Σημερινές Αξίες» ότι το Βατικανό αρνείται τον διορισμό του Στεφανινί λόγω της «γνωστής ομοφυλοφιλίας του» ήρθε να ρίξει και άλλο λάδι στη φωτιά. Στο Παρίσι το δημοσίευμα αντιμετωπίστηκε ως επιχείρηση σπίλωσης του υποψήφιου πρεσβευτή. Και ίσως αυτός είναι ένας από τους λόγους για τον οποίο ο Φρανσουά Ολάντ δείχνει αμετάπειστος: Ή αυτός ή κανένας, ήταν το μήνυμά του.

Είναι κάτι που επιβεβαιώθηκε με δημόσια τοποθέτηση στις 10 Απριλίου: «Ο Στεφανινί, ένας από τους καλύτερους διπλωμάτες μας, έχει όλα τα προσόντα που απαιτούνται για μία θέση στην οποία η Γαλλία δίνει τη σημασία που της αξίζει» είχε δηλώσει ο γάλλος πρόεδρος. Το Βατικανό, ωστόσο, εξακολουθεί να σιωπά. Και σήμερα η κατάσταση περιγράφεται μόνο ως αδιέξοδο.

Το γράμμα και η σιωπή
Ο γάλλος διπλωμάτης έφτασε στο σημείο να γράψει ο ίδιος στον Πάπα. Ηταν «ένα συγκινητικό γράμμα», σύμφωνα με στενό του πρόσωπο, και απέφερε καρπούς αφού ο Φραγκίσκος κάλεσε τον Στεφανινί για προσωπική ακρόαση στο Βατικανό στα μέσα Απριλίου. Αλλά από τότε βασιλεύει και πάλι η σιωπή.