Τα συγκοινωνούντα ταμεία κρατούν δέσμιο τον ανταγωνισμό

Ταυτόχρονα με το σπάσιμο της ΔΕΗ, κύκλοι του Brussels Group επιμένουν επίσης στη συνέχιση της διαδικασίας ιδιωτικοποίησης της θυγατρικής της ΔΕΗ στα δίκτυα ΑΔΜΗΕ, άλλη μια κόκκινη ελληνική γραμμή. Θεωρούν πως όσο ο ΑΔΜΗΕ δεν διαχωρίζεται πλήρως ιδιοκτησιακά από τη μητρική εταιρεία τόσο θα συνεχίζει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων και δυσκολία πρόσβασης τρίτων στα δίκτυα, όπως απαιτεί η κοινοτική νομοθεσία, άρα απουσία ανταγωνισμού.

Πηγές των θεσμών δίνουν ως παράδειγμα στρέβλωσης τις εισαγωγές που κάνει η ΔΕΗ για να καλύπτει τις ανάγκες της μέσω των δικτύων διασύνδεσης με τις γειτονικές χώρες, τα οποία ανήκουν στη θυγατρική της ΑΔΜΗΕ. Στις ετήσιες δημοπρασίες που διενεργεί ο ΑΔΜΗΕ για εισαγωγές ρεύματος από τη Βουλγαρία, η ΔΕΗ υποβάλλει προσφορές σε υπερβολικά υψηλά τιμές, με αποτέλεσμα να αποκλείει τους άλλους ενδιαφερόμενους παίκτες και να «καπαρώνει» έτσι για την ίδια τη μεγαλύτερη δυνατή χωρητικότητα του καλωδίου. Διότι όντας η ΔΕΗ κάτοχος του 100% του ΑΔΜΗΕ, δεν την ενδιαφέρει μήπως χάσει χρήματα υποβάλλοντας πολύ υψηλές προσφορές, αφού όσα ποσά και να πληρώσει αυτά καταλήγουν πίσω στο ταμείο της θυγατρικής της. Με άλλα λόγια, τα χρήματα εισπράττονται από τον ΑΔΜΗΕ και καταλήγουν στη μητρική, που τα εγγράφει ως μέρισμα από τη θυγατρική της.

ΟΙ ΔΙΑΣΥΝΔΕΣΕΙΣ. Πηγές των θεσμών ανησυχούν πως το ίδιο ακριβώς θα συμβεί και όταν θα τεθούν σε λειτουργία οι υποβρύχιες διασυνδέσεις των Κυκλάδων και της Κρήτης με την ηπειρωτική χώρα. Εδώ οι καθυστερήσεις αποτελούν ένα ακόμη case study στις Βρυξέλλες. Οι συγκεκριμένες επενδύσεις συζητιούνται επί χρόνια και εάν είχαν γίνει θα εξασφάλιζαν αφενός ομαλή ηλεκτροδότηση στα νησιά (χωρίς μπλακάουτ), αφετέρου θα απάλλασσαν από βάρη 1 δισ. ευρώ όλους τους υπόλοιπους καταναλωτές. Διότι όσο καθυστερούν τα καλώδια τόσο ευνοείται το πετρέλαιο και φουσκώνουν τα ταμεία των πετρελαϊκών εταιρειών που προμηθεύουν καύσιμα τις πανάκριβες πετρελαϊκές μονάδες της ΔΕΗ σε Κυκλάδες και Κρήτη, τις οποίες οι καταναλωτές επιδοτούμε κάθε χρόνο με περίπου 1 δισ. ευρώ. Μόνο στην πενταετία της κρίσης, η απουσία καλωδίων μάς έχει κοστίσει 5 δισ. ευρώ. Το πιθανότερο είναι ότι θα συνεχίσουμε να πληρώνουμε 1 δισ. ευρώ για αρκετά ακόμη χρόνια, αφού χωρίς ισχυρή κεφαλαιακή ενίσχυση είναι αβέβαιο πόσο γρήγορα θα καταφέρει ο ΑΔΜΗΕ να φέρει εις πέρας τέτοια φιλόδοξα έργα.