Το Grand Hotel του ποδοσφαίρου

H ανάμνηση δεν σβήνει. Είναι, όπως λένε, από τις στιγμές που μένουν ανεξίτηλες στο πέρασμα των χρόνων. Ο Μάκης Ψωμιάδης, επικεφαλής της ΑΕΚ το μακρινό 2002, είχε αποφασίσει να επαναφέρει στην ομάδα τον Ντούσαν Μπάγεβιτς, αλλά οι πληγές από την προηγούμενη φυγή του Ντούσαν δεν είχαν ακόμη επουλωθεί. Ακόμη θυμάμαι εκείνο τον ζεστό Μάιο. Εξω από το Πεντελικόν, το κυριλέ ξενοδοχείο στο Κεφαλάρι, μπόλικος κόσμος. Αλλά ουσιαστικά η ατμόσφαιρα μύριζε πόλεμο. Ολες οι οδοί, και κυρίως η Χαριλάου Τρικούπη και η Γούναρη, ήταν φουλ στους αστυνομικούς. Απέναντι είχαν ακροβολιστεί οι φανατικοί της ΑΕΚ, αυτοί που ήθελαν να εκδηλώσουν την αντίθεσή τους στην επιστροφή του Μπάγεβιτς, του κόουτς που ο Ψωμιάδης ήθελε να παρουσιάσει με κάθε επισημότητα στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο που, αρχές της τρέχουσας εβδομάδας, κατέβασε ρολά ύστερα από εννέα δεκαετίες λειτουργίας.

Κάπου εκεί βρίσκονταν και παιδιά σωματώδη, οι λεγόμενοι φουσκωτοί, για να έχουν τον έλεγχο της κατάστασης. Κουνούπι απρόσκλητο δεν πέρασε το κατώφλι του ξενοδοχείου και μέσα οι παριστάμενοι απολάμβαναν τα εδέσματα και το κρασί, πίνοντας στην υγειά της επιστροφής του μαγκωμένου, είναι αλήθεια, Μπάγεβιτς. Ωστόσο ο παράγοντας δέχθηκε αντιπροσωπεία των οπαδών της  ΑΕΚ μετά την εκδήλωση και τους συνέστησε τις όποιες αντιρρήσεις να τις εκδηλώσουν στο περίφημο Δωματιάκι, το άντρο των φανατικών.

Πεντελικόν και αθλητισμός, λοιπόν. Δεν είναι λίγες οι φορές που στα βόρεια, στην ευρύτερη περιοχή της Κηφισιάς και δη στους διαδρόμους του ξενοδοχείου, παίχτηκαν ενδιαφέροντα έργα.

ΠΟΛΥΜΕΤΟΧΙΚΟΤΗΤΑ. Εκεί ανακοίνωσε ο κ. Βγενόπουλος, τον Ιανουάριο του 2008, την ΠΕΚ, την Παναθηναϊκή Ενωτική Κίνηση, ζητώντας παράλληλα να τελειώσει η μονοκρατορία της οικογένειας Βαρδινογιάννη και να γίνει πολυμετοχικός ο Παναθηναϊκός. Ηταν η κύηση μιας προσπάθειας που αποδείχθηκε θνησιγενής στην πορεία του χρόνου, ήταν εξαρχής γεμάτη εύθραυστες ισορροπίες, μολονότι  βλέπαμε τους Παύλο και Θανάση Γιαννακόπουλο κοντά στον κ. Βγενόπουλο. Κοντά έναν χρόνο αργότερα, τον Απρίλιο του 2009, εν μέσω πολυμετοχικότητας και ενώ είχαν αρχίσει τα πρώτα καρφώματα μεταξύ των παραγόντων, είχαμε μια συνάντηση Τζίγγερ – Παύλου. Οι δύο αποκατέστησαν τις σχέσεις τους ύστερα από μακρύ διάστημα που ήταν στον καταψύκτη και ουσιαστικά δημιούργησαν μέτωπο απέναντι σε Βγενόπουλο – Πατέρα. Τότε έπεσαν οι σπόροι για να διαλυθεί η πολυμετοχικότητα.

ΟΙ ΞΕΝΟΙ. Στον ίδιο χώρο κατέλυαν αποστολές «ακριβών» ομάδων, όπως έκανε η ΤΣΣΚΑ Μόσχας όταν έπαιζε με τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ. Στο Πεντελικόν έμεινε και η Λίβερπουλ το 2007, τις παραμονές του τελικού με τη Μίλαν για το Τσάμπιονς Λιγκ. Ηταν και το ησυχαστήριο του Φερνάντο Σάντος κατά τις θητείες του στην ΑΕΚ. Εκεί έκανε τα ραντεβού του, εκεί, κάτω από συγκινησιακή φόρτιση, έδωσε συνέντευξη στα «ΝΕΑ» το 2006, μετά το οριστικό διαζύγιό του με μια ομάδα που αγάπησε και από την οποία αγαπήθηκε.

ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ
Μεγάλα μυστικά που λίγοι άκουσαν
Μην πιστέψει κάποιος ότι στο Πεντελικόν έγιναν μόνο συνάξεις ομάδων ή εκδηλώσεις οπαδικού περιεχομένου. Το αντίθετο. Θρυλείται ότι συχνά πυκνά ισχυροί ή λιγότερο ισχυροί παράγοντες που διαφέντευαν τις τύχες του ποδοσφαίρου έκαναν εκεί τις κουβέντες τους – μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα. Εκεί, στους αναπαυτικούς καναπέδες του ξενοδοχείου, συναντιόνταν μυστικά ή φανερά οι παράγοντες της ΕΠΟ και της ΕΠΑΕ, προτού αποφασίσουν να κατέβουν στο Κέντρο. Πριν από τη σύσταση της Λίγκας, για να περάσουμε στα πρόσφατα χρόνια, στο Κεφαλάρι οι επαφές υπήρξαν συνεχείς, για να αποδειχθεί ότι το Πεντελικόν έχει πολλά να διηγηθεί για την ελληνική ποδοσφαιρική ιστορία. Ακόμη και μεταγραφές έκλειναν, οι ατζέντηδες μιλούσαν με παίκτες και οι συμφωνίες σφραγίζονταν με ποτά στη μέσα αίθουσα και κοντά στην μπάρα.