«Το 2015 θα είναι χρονιά αλλαγής»

Σε όποιον αμφισβητούσε τη στρατηγική για την επανεκλογή του έως τώρα ο ισπανός πρωθυπουργός Μαριάνο Ραχόι απαντούσε: «Εχε μου εμπιστοσύνη». Πλέον, μετά το αποτέλεσμα των τοπικών και περιφερειακών εκλογών της Κυριακής στις οποίες το κυβερνών Λαϊκό Κόμμα έχει χάσει 5 εκατομμύρια ψήφους σε σύγκριση με τις προηγούμενες εκλογές, η βεβαιότητα του Ραχόι πρέπει να έχει εξατμισθεί ενόψει των γενικών εκλογών που θα πραγματοποιηθούν στην Ισπανία ώς το τέλος του χρόνου.

Οι πολίτες που έχουν δει τις ζωές τους να ανατρέπονται πλήρως δεν αντέχουν άλλο τη σκληρή λιτότητα. Και αυτό το μήνυμα που στάλθηκε στην ισπανική κυβέρνηση με την ενίσχυση του αριστερού κόμματος Podemos και του κεντροδεξιού Ciudadanos ακούγεται σε όλη την Ευρώπη όπως παρατηρούν πολιτικοί αναλυτές. Ενα δεύτερο μήνυμα είναι αυτό της συνεργασίας. Αν και το Λαϊκό Κόμμα παραμένει πρώτη δύναμη στη χώρα, έχοντας λάβει τις περισσότερες ψήφους (και περίπου 25% των ψήφων), το γεγονός ότι χάνει τον έλεγχο σε περισσότερα από 500 δημοτικά συμβούλια υπονομεύει τα πολιτικά του θεμέλια. Το αν θα καταφέρει να διατηρήσει την εξουσία στις πόλεις αυτές και στα περισσότερα από τα περιφερειακά συμβούλια εξαρτάται πλέον από την ικανότητα της Αριστεράς να φτιάξει γέφυρες με άλλα κόμματα.

«Το μήνυμα είναι ότι το 2015 θα είναι χρονιά αλλαγής» δήλωσε ο ηγέτης του Podemos Πάμπλο Ιγκλέσιας σχολιάζοντας το εκλογικό αποτέλεσμα που δείχνει το τέλος του δικομματισμού και την εναλλαγή στην εξουσία του Λαϊκού Κόμματος και των Σοσιαλιστών τα τελευταία 40 χρόνια, μετά το τέλος της δικτατορίας του Φράνκο. Τα δύο παραδοσιακά κόμματα συγκέντρωσαν συνολικά 52% των ψήφων σε σύγκριση με 65% στις εκλογές του 2011.

Το κυβερνών Λαϊκό Κόμμα συγκέντρωσε το χαμηλότερο ποσοστό σε τοπικές εκλογές εδώ και 24 χρόνια, πληρώνοντας την τετραετή λιτότητα και μια σειρά σκανδάλων διαφθοράς που αφορούσαν στελέχη του. Σε ένα από τα προπύργιά τους, τη Μαδρίτη, την οποία κυβερνούν εδώ και δύο δεκαετίες ήρθαν πρώτοι, με μόνο μία έδρα διαφορά όμως στο δημοτικό συμβούλιο από το Ciudadanos και τώρα θα εξαρτηθεί ποιος θα γίνει δήμαρχος από το εάν το νεόκοπο κόμμα μπορέσει να κλείσει συμφωνία με τους Σοσιαλιστές. Οι Σοσιαλιστές της αντιπολίτευσης που ήρθαν δεύτεροι με ποσοστό περίπου 25% είδαν και αυτοί τον αριθμό των ψηφοφόρων τουςνα μειώνεται. Οι πολίτες στράφηκαν στα δύο νέα κόμματα που άρχισαν να λειτουργούν σε εθνικό επίπεδο μόλις πριν από έναν χρόνο. «Η πολυδιάσπαση είναι η λέξη που θα κυριαρχήσει στην Ισπανία τα επόμενα χρόνια» σχολιάζει ο Αντόνιο Μπαρόζο, σύμβουλος πολιτικού ρίσκου σε επενδυτές. «To Podemos και το Ciudadanos ήρθαν για να μείνουν».

«Αν και θα ήταν λανθασμένο να ερμηνεύσουμε το αποτέλεσμα ως την εξέγερση που προέβλεπαν κάποιοι αναλυτές», γράφει η «Ελ Παΐς» στο βασικό της άρθρο, «θα ήταν εξίσου λάθος να μη λάβουμε σοβαρά υπόψη το ισχυρό μήνυμα αλλαγής που έστειλαν οι ψηφοφόροι. Το Ciudadanos έγινε η τρίτη δύναμη σε δημαρχιακό επίπεδο και θα παίξει σημαντικό ρόλο στην πολιτική σκηνή εφεξής, κάτι που αναμφίβολα ισχύει και για το Podemos. Το αποτέλεσμα των εκλογών της Κυριακής τονίζει την ανάγκη για διαπραγματεύσεις. Θα διαπιστώσουμε εάν το Podemos μπορεί να συνεργασθεί με τους Σοσιαλιστές και να μην μπλοκάρει τις διαδικασίες όπως συμβαίνει στην Ανδαλουσία όπου έγιναν εκλογές τον Μάρτιο αλλά παραμένει το πολιτικό αδιέξοδο. Εν κατακλείδι, μια νέα περίοδος ξεκινά στην οποία θα πρέπει να ληφθούν υπόψη πολλές απόψεις και τομείς, και όπου η εξουσία θα ασκείται από κυβερνήσεις μειοψηφία ή πολιτικούς συνασπισμούς. Αυτό είναι το πιο σημαντικό αποτέλεσμα από τον πολιτικό σεισμό που ξεκίνησε με τις ευρωεκλογές τον Μάιο του 2014».

Το κίνημα εναντίον των Βρυξελλών
Τα αποτελέσματα των εκλογών στην Ισπανία και στην Πολωνία, όπως και η κρίση στην Ελλάδα, πρέπει να δείξουν στην ΕΕ ότι χρειάζεται να χαλαρώσει τη λιτότητα ή να αντιμετωπίσει την αντίδραση των ψηφοφόρων, δήλωσε χθες ο ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι. «Ο άνεμος στην Ελλάδα, στην Ισπανία και στην Πολωνία δεν φυσά προς την ίδια κατεύθυνση, όμως όλοι αυτοί οι άνεμοι δείχνουν πως η Ευρώπη πρέπει να αλλάξει. Αν όχι, τότε το κίνημα εναντίον των Βρυξελλών θα δυναμώσει».

Α. Κολάου, η πρώτη της Βαρκελώνης
Στις πλατείες με τους Αγανακτισμένους
Ηταν στις πλατείες με τους Αγανακτισμένους και επικεφαλής της εκστρατείας εναντίον των εξώσεων οικογενειών από τα σπίτια τους λόγω της κρίσης. Οταν κατέθετε στην Επιτροπή της Βουλής γι’ αυτό το φαινόμενο που σόκαρε την Ισπανία, είχε αποκαλέσει «εγκληματία» έναν μεγαλοτραπεζίτη και διαδήλωσε πολλές φορές μπροστά από σπίτια όπου οι αστυνομικοί προσπαθούσαν να βγάλουν τους ενοίκους. Αυτή της η μαχητικότητα τής έδωσε το βραβείο του Ευρωπαίου Πολίτη από το Ευρωκοινοβούλιο το 2013. Και προχθές της έδωσε τη θέση της δημάρχου στη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ισπανίας, τη Βαρκελώνη. Η 42χρονη Αντα Κολάου βγήκε πρώτη στις εκλογές της Κυριακής με τον συνδυασμό Η Βαρκελώνη από Κοινού. Υπενθυμίζει πάντα ότι γεννήθηκε όταν δολοφονήθηκε ο τελευταίος καταλανός αναρχικός από τη δικτατορία του Φράνκο. Είχε αναγκαστεί να διακόψει τις σπουδές της για να βοηθήσει οικονομικά την οικογένειά της. Δεν διαθέτει πολιτικό παρελθόν και οι αντίπαλοί της την κατηγορούσαν για απειρία. «Ο πόθος για την αλλαγή νίκησε την εκστρατεία φόβου και υποταγής» ήταν τα λόγια της μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων.

Μ. Καρμένα, η κυρία της Μαδρίτης
Προστάτιδα των αναξιοπαθούντων
Το Λαϊκό Κόμμα μπορεί να ήρθε πρώτο στην Μαδρίτη, όμως η Μανουέλα Καρμένα που υποστηρίχθηκε από το Podemos είναι πιο πιθανό να γίνει η νέα δήμαρχος της ισπανικής πρωτεύουσας εάν το κόμμα της καταλήξει σε συμφωνία με τους Σοσιαλιστές. 
Η 71χρονη νομικός είχε υπερασπιστεί επί χρόνια εργαζομένους αλλά και κυνηγημένους από τη χούντα του Φράνκο και ήταν μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ισπανίας. Εντάχθηκε στο δικαστικό σώμα και το 1986 έλαβε το ισπανικό βραβείο για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αργότερα εντάχθηκε στην Ενωμένη Αριστερά και μέχρι σήμερα συμμετέχει σε διεθνείς επιτροπές για την προστασία όσων καταπατούνται τα πολιτικά τους δικαιώματα. 
Την επομένη των εκλογών ανακοίνωσε τα πέντε πρώτα μέτρα που θα προωθήσει στις 100 πρώτες ημέρες της δημαρχίας της, μεταξύ των οποίων η πλήρης προστασία της πρώτης κατοικίας από εξώσεις, η διακοπή των ιδιωτικοποιήσεων των δημόσιων υπηρεσιών και η εγγύηση της συνέχισης παροχής ηλεκτρικού ρεύματος και νερού σε όσους δεν έχουν να πληρώσουν.