[Ανάλυση] Η κοινή λογική και η αβεβαιότητα

Σε μία από τις δημόσιες τοποθετήσεις του για τα ελληνικά ζητήματα, μετά την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, ο γάλλος επίτροπος Πιερ Μοσκοβισί είχε πει ότι «το ερώτημα δεν είναι αν η ευρωπαϊκή οικογένεια αισθάνεται έτοιμη να υποδεχθεί στους κόλπους της τον Τσίπρα, αλλά αν ο Τσίπρας αισθάνεται έτοιμος να ενταχθεί σε αυτή την οικογένεια».

Εκατό – και βάλε – ημέρες μετά τις εκλογές το ερώτημα αυτό εξακολουθεί να πλανάται στις Βρυξέλλες και στις άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Εξακολουθεί δε να πλανάται διότι η κυβέρνηση Τσίπρα εμμένει στην αποστολή αμφίσημων μηνυμάτων και θολών εικόνων. Οπως για παράδειγμα προχθές, οπότε άφησε σαφώς να εννοηθεί ότι δεν έχει ακόμη επιτευχθεί συμφωνία της Ελλάδας με τους δανειστές όχι λόγω των ελληνικών αντιρρήσεων αλλά διότι οι ίδιοι οι δανειστές δεν είναι σε θέση να συμφωνήσουν μεταξύ τους. Κάτι που ανάγκασε χθες την άλλοτε τρόικα να εκδώσει μια κοινή ανακοίνωση για να πει αυτό που οι πάντες γνωρίζουν. Ητοι, ότι παρά τις ενίοτε διαφορετικές προσεγγίσεις τους επί του ελληνικού ζητήματος η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα εξακολουθήσουν να ομιλούν με μία φωνή, όπως άλλωστε πράττουν εδώ και πέντε χρόνια.

Κατά τα άλλα, οι εκπρόσωποι των δανειστών παρέμειναν πιστοί στη γραμμή που έχουν διαμορφώσει έναντι της κυβέρνησης Τσίπρα και επανέλαβαν ότι είναι αισιόδοξοι πως τελικώς θα επικρατήσει η κοινή λογική και με οδηγό το συμφέρον του ελληνικού λαού οι εκπρόσωποι της Αθήνας θα έρθουν, έστω και μετά πολλών βασάνων, σε συμφωνία μαζί τους.

Χωρίς αμφιβολία, ο λόγος για τον οποίο ο διεθνής παράγοντας επιμένει ότι τελικώς θα επικρατήσει η κοινή λογική είναι διότι ακόμη δεν αισθάνεται βέβαιος ότι αυτό ούτως ή άλλως θα συμβεί. Ετσι προετοιμάζει το έδαφος ώστε στην περίπτωση ρήξης με την ελληνική πλευρά να ισχυριστεί ότι ούτε η κοινή λογική επικράτησε ούτε οδηγός της νέας ελληνικής κυβέρνησης είναι το συμφέρον του ελληνικού λαού. Και ο νοών νοείτω.