Από τη Θεσσαλονίκη στη Βιρτζίνια

Οποιος ταξίδευε στην Αμερική στα τέλη της δεκαετίας του 1970 απαθανάτιζε με τη φωτογραφική του μηχανή ουρανοξύστες, ουρανοξύστες και πάλι ουρανοξύστες. Ο Κώστας Καραθανάσης αποφάσισε ότι δεν τον ενδιέφερε κάτι τέτοιο και άρχισε να τραβάει παρόμοιες εικόνες με εκείνες που είχε τραβήξει στη γενέτειρά του Θεσσαλονίκη. Οι περισσότερες από 150 ασπρόμαυρες φωτογραφίες που παρουσιάζονται στην έκθεση με τίτλο «Τόπος, Χρόνος, Ανθρωπος», σε συνεργασία και επιμέλεια Πάρη Καπράλου, τεκμηριώνουν μια εποχή που διαφέρει πολύ περισσότερο από 40 χρόνια από τη δική μας.

Η αγάπη του Καραθανάση για τον φωτογραφικό φακό ξεκίνησε από τη συμπρωτεύουσα, όπου ζει και εργάζεται μέχρι και σήμερα, και συνεχίστηκε στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού.

«Ενιωθα ότι δεν με ενδιέφερε να τραβώ απλώς ωραίες φωτογραφίες» σημειώνει ο καλλιτέχνης. «Το έβρισκα “κοινό”, τραγικά συνηθισμένο και ανόητο. Εντούτοις, δεν ήθελα να τραβώ εξεζητημένα ακραία πράγματα με μοναδικό κριτήριο ότι δεν είναι συμβατικά. Θυμάμαι ότι βρισκόμουν σε μια διαρκή πάλη εξισορρόπησης. Πάντοτε με τραβούσαν περισσότερο ο άνθρωπος και οι καταστάσεις. Μία άλλη εξισορρόπηση ήταν αυτή μεταξύ φωτογραφίας τεκμηρίωσης και εικαστικότητας της καθημερινότητας».

ΣΤΗΝ ΜΠΙΡΑΡΙΑ. Οταν έφυγε για την Αμερική, ξεκίνησε με διάθεση για κάτι πιο στυλιζαρισμένο και μοντέρνο. Εντέλει βρέθηκε προ εκπλήξεως καθώς έπιασε τον εαυτό του να κάνει «κλικ» πάλι σε παρόμοια θέματα με τα «ελληνικά». Κάποιοι τον χαρακτήριζαν φωτογράφο της «μίζερης Αμερικής» καθώς, όπως και στην Ελλάδα, έτσι και στην Αμερική τον είλκυαν πάντοτε οι ίδιες προβληματικές καταστάσεις. Καθοριστικό ρόλο έπαιξε το εστιατόριο – μπιραρία που είχαν οι γονείς του στη Βιρτζίνια (Σάρλοτσβιλ), όπου σύχναζε το λούμπεν στοιχείο της Αμερικής. «Αυτό έδωσε τη δυνατότητα να κάθονται να τους φωτογραφίζουν και αυτό για μένα ήταν η αποκάλυψη της ζωής, πράγμα που αντιλαμβάνομαι στην πλήρη έκτασή του τώρα. Μετά το 1990, όταν ξαναβρέθηκα στην Αμερική, πήγα στον ίδιο χώρο που λειτουργούσε, και μάλιστα με τους ίδιους πελάτες, για να διαπιστώσω έντρομος ότι δεν ήμουν ικανός πια να τραβήξω αυτές τις φωτογραφίες. Ημουν ο ίδιος πολύ διαφορετικός. Εντέλει δεν έχει σημασία να προσπαθείς να επαναλάβεις κάτι όσο να ζεις τα ίδια τα πράγματα στην ώρα τους που θα σε βοηθήσουν να μετασχηματιστείς σε κάτι».

info
Myro Κόγχη (Νικηφόρου Φωκά 8, περιοχή Λευκού Πύργου, κέντρο Θεσσαλονίκης, τηλ. 2310-269.187). Από 7/5 έως 6/6