Ηρθαν, έπαιξαν, έμειναν

Γεννήθηκε στη Λισαβόνα πριν από 26 χρόνια και μέχρι το καλοκαίρι του 2011 η Ελλάδα αποτελούσε απλώς έναν ωραίο τουριστικό προορισμό. Μέχρι που ο Ζοζέ Κάρλος Γκονσάλβες Ροντρίγκες, γνωστότερος στο ποδοσφαιρικό κοινό ως Ζέκα, δέχθηκε μια δελεαστική πρόταση από τον τότε προπονητή των Πρασίνων και συμπατριώτη του Ζεσουάλδο Φερέιρα για να μετακομίσει από τη μικρομεσαία Βιτόρια Σετούμπαλ στο Τριφύλλι. Μολονότι το όνειρο κάθε πορτογάλου παίκτη είναι η μεταγραφή σε μια από τις δύο υπερδυνάμεις της χώρας, Μπενφίκα και Πόρτο, ο άπειρος και άβγαλτος Ζέκα άνοιξε τα φτερά του για το άγνωστο, έχοντας στο πλευρό του τη σύζυγό του Σάρα και τη μόλις δύο ετών κόρη τους.

Τέσσερα χρόνια αργότερα τα πάντα έχουν αλλάξει, εκτός από τις δύο γυναίκες του που παραμένουν οι μεγαλύτερες θαυμάστριές του. Ο 26χρονος Ζέκα ωρίμασε (και ως άνθρωπος και ως ποδοσφαιριστής) και αντέχει το βάρος φανέλας με το νούμερο 10 στην πλάτη, ενώ φοράει και το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Διανύει τον τέταρτο χρόνο του στον Παναθηναϊκό έχοντας στο ενεργητικό του περισσότερες από 150 συμμετοχές, προ μηνών υπέγραψε νέο τριετές συμβόλαιο με αποδοχές που ξεπερνούν τις 300.000 ευρώ ετησίως και στοχεύει να γίνει ένας από τους μακροβιότερους αλλοδαπούς παίκτες που αγωνίστηκαν ποτέ με το Τριφύλλι.

Εκείνο που τον «καίει» ακόμη περισσότερο όμως είναι να πάρει την ελληνική ιθαγένεια. Αν και ζει μόλις τέσσερα χρόνια στη χώρα μας δεν κρύβει ότι νιώθει Ελληνας. Στα ρεπό της ομάδας και στις διακοπές του πρωταθλήματος προτιμά να κάνει εξορμήσεις στην επαρχία και στα νησιά. Επισκέπτεται συχνά την Ακρόπολη και την Πλάκα, τον έχουν κερδίσει οι νοστιμιές της ελληνικής κουζίνας, ακούει ελληνική μουσική, του αρέσει να πηγαίνει για καφέ στην Παραλιακή με φίλους και φυσικά ομιλεί (έστω και σπαστά) την ελληνική γλώσσα. «Λατρεύει τα πάντα στην Ελλάδα. Αγαπάει τον Παναθηναϊκό, του αρέσει η ομάδα, ο κόσμος, η ατμόσφαιρα, η πόλη, η ζωή, όλα. Θα μπορούσε να ζήσει για πάντα στην Ελλάδα» δήλωσε προ καιρού η σύζυγός του, η οποία μολονότι νιώθει μεγαλύτερη νοσταλγία για την Πορτογαλία τον παρότρυνε να κινήσει τις διαδικασίες προκειμένου να αποκτήσει την ελληνική υπηκοότητα. Η απόφαση πάρθηκε λίγο μετά τη γέννηση της δεύτερης κόρης τους στην Αθήνα προ πέντε μηνών και ήδη ο… Κάρολος Ζέκας, όπως τον φωνάζουν πια περιπαικτικά οι έλληνες συμπαίκτες του στον Παναθηναϊκό, ονειρεύεται την ημέρα που θα φορέσει τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδας.

ΧΟΥΑΝ ΡΟΤΣΑ
Το μεγαλύτερο μεγαγραφικό θρίλερ!
Η περιπέτεια του Χουάν Ραμόν Ρότσα στην Ελλάδα θα μπορούσε να αποτελέσει σενάριο χολιγουντιανής ταινίας. Αν και βέρος Αργεντινός αγωνίστηκε για ένα φεγγάρι στη χώρα μας ως Ελληνας με το θρυλικό όνομα Μπουμπλής, σε μια υπόθεση που παραλίγο να προκαλέσει πυρηνικό πόλεμο μεταξύ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού στις αρχές της δεκαετίας του ‘80. Ηταν γραφτό πάντως να ριζώσει στην Ελλάδα, όπου μένει μέχρι σήμερα, ενώ υπηρέτησε και στον ελληνικό Στρατό προκειμένου να πάρει την υπηκοότητα. Την αρχή πάντως είχε κάνει ο Οσκαρ Αλβαρέζ, ο οποίος επίσης έμεινε για πάντα στην Ελλάδα, όπως συνέβη αργότερα και με τους Πολωνούς Κριστόφ Βαζέχα και Γιόζεφ Βάντσικ αλλά και με τον Κροάτη Βέλιμιρ Ζάετς.

ΛΑΤΙΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ
Ο Γκλασμάν, o Ριγκάνι ο Γκουερίνο και ο Λίμα
Από τις αρχές μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του ‘70 οι ελληνοποιήσεις λατινοαμερικανών ποδοσφαιριστών είχαν λάβει κωμικές διαστάσεις, αφού ένα σωρό παίκτες που δεν γνώριζαν καν πού βρισκόταν στον χάρτη η Ελλάδα παρουσιάζονταν ως γνήσια τέκνα Ελλήνων. Κι όμως αρκετοί από αυτούς με το πέρασμα των χρόνων αγάπησαν τη χώρα μας. Ο Ελβιο Μάνα που μεγαλούργησε με την Καλαμάτα και οι Αλφρέδο Γκλασμάν (Γκλασμάνης) και Εδουάρδο Ριγκάνι (Κοντογεωργάκης) που υπήρξαν μέλη της θρυλικής λάτιν εξάδας του ΠΑΣ Γιάννινα, παντρεύτηκαν Ελληνίδες και δημιούργησαν τις οικογένειές τους στη χώρα μας, ενώ κάτι ανάλογο συνέβη και με τον Βραζιλιάνο Νέτο Γκουερίνο που έγραψε ιστορία με τον ΠΑΟΚ αλλά και με τον Νόνι Λίμα (φωτογραφία) από το Πράσινο Ακρωτήριο (θείος του Ντανιέλ Μπατίστα), ο οποίος μάλιστα υπηρέτησε δύο φορές στον Στρατό!

ΜΠΑΤΙΣΤΑ
Ο «Γκούλιτ των φτωχών» που φόρεσε το εθνόσημο
Ο αποκαλούμενος «Γκούλιτ των φτωχών», που έπειτα από μια αναμέτρηση της ΑΕΚ με την Τορίνο γοήτευσε τον ιταλικό Τύπο, έγινε ο πρώτος μαύρος ποδοσφαιριστής που φόρεσε τη φανέλα της εθνικής ομάδας. Γεννήθηκε στο Πράσινο Ακρωτήρι, ήρθε ως Πορτογάλος για λογαριασμό του Εθνικού Πειραιώς το 1986 και έχοντας συμπληρώσει οκτώ χρόνια στην Ελλάδα (παίζοντας επίσης με την ΑΕΚ και τον Ολυμπιακό) πήρε την ιθαγένεια, ενώ υπηρέτησε και τη στρατιωτική θητεία του. 
Ο ΝΤΟΥΣΚΟ. Την ελληνική υπηκοότητα απέκτησε και ο πιο γνωστός Σερβοέλληνας του ποδοσφαίρου μας. Ο Ντούσαν Μπάγεβιτς, ο οποίος γεννήθηκε στο Μόσταρ της σημερινής Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, μπορεί να άργησε να μιλήσει τα ελληνικά αλλά παραμένει μόνιμος κάτοικος Αθηνών από την εποχή που ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της ΑΕΚ το καλοκαίρι του 1988, ενώ το ίδιο ισχύει και για τον Σκοπιανό Τόνι Σαβέβσκι που μεγαλούργησε με την Ενωση.

ΤΖΟΡΤΖΕΒΙΤΣ
Από τον Πύργο στο πάνθεον των Ερυθρολεύκων 
Ηρθε ως άγνωστος μεταξύ αγνώστων και έγινε ο θρύλος του Ολυμπιακού. Το όνομα του 21χρονου Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς άρχισε να συζητιέται όταν ακόμη ο Πανηλειακός αγωνιζόταν στις μικρές κατηγορίες. Οι Ερυθρόλευκοι κέρδισαν τη μεταγραφική μάχη με τον Παναθηναϊκό για την απόκτηση του διδύμου Τζόρτζεβιτς – Γιαννακόπουλου το καλοκαίρι του ‘96 και έχτισαν γύρω τους μια ποδοσφαιρική δυναστεία. Αν και ένιωθε Ελληνας έχοντας ήδη αποκτήσει και την ελληνική υπηκοότητα, ο Τζόλε επέλεξε να αγωνιστεί με τη φανέλα της Σερβίας το 2003. Αμφιταλαντεύτηκε αρκετά μέχρι να απορρίψει την Εθνική Ελλάδας, ωστόσο ουδέποτε εγκατέλειψε τη χώρα μας, όπου διαμένει μόνιμα έχοντας μάλιστα παντρευτεί Ελληνίδα. Μόνιμος κάτοικος Ελλάδας έγινε και ο έτερος Σέρβος Ιλια Ιβιτς (αγωνίστηκε σε Ολυμπιακό και ΑΕΚ), ο οποίος απέκτησε την ιθαγένεια και δημιούργησε οικογένεια με τη γυμνάστρια Ελένη Πετρουλάκη.