Και άλλα πρόσωπα στο κάδρο των ποινικών ευθυνών

Συναγερμό στις εισαγγελικές Αρχές σήμανε η απόδραση της Βίκυς Σταμάτη από το Δρομοκαΐτειο. Αμέσως οι υποψίες στράφηκαν σε ενδεχόμενους συνεργούς που είχε η σύζυγος του πρώην υπουργού στο παράνομο αυτό εγχείρημά της.

Η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευτέρπη Κουτζαμάνη παρενέβη αμέσως και έδωσε εντολή για τη διενέργεια κατεπείγουσας προκαταρκτικής εξέτασης στον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών Ισίδωρο Ντογιάκο. Σκοπός της έρευνας είναι να εξακριβωθούν οι συνθήκες απόδρασης της κρατουμένης, αλλά «και η διακρίβωση τέλεσης αξιόποινων πράξεων εκ μέρους των υπευθύνων για τη φύλαξή της ή οποιωνδήποτε άλλων τυχόν εμπλεκόμενων προσώπων».

Από την πρώτη στιγμή, όπως προκύπτει από τη γραπτή παραγγελία της ανώτατης εισαγγελικής λειτουργού, στο κάδρο της αναζήτησης των ποινικών ευθυνών έμπαιναν και τρίτα πρόσωπα.

Οι Αρχές κινήθηκαν προς την πλευρά των τεσσάρων σωφρονιστικών υπαλλήλων οι οποίοι είχαν αναλάβει με βάρδιες τη φύλαξη της καταζητούμενης πλέον Βίκυς Σταμάτη.

Λίγες ώρες αργότερα και οι τέσσερις, έπειτα από συνεννόηση του κ. Ντογιάκου και του συναδέλφου του Γρηγόρη Πεπόνη που διενεργεί την έρευνα, αφέθησαν ελεύθεροι καθώς κρίθηκε ότι δεν συντρέχουν λόγοι να εφαρμοστεί η αυτόφωρη διαδικασία.

Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ. Το γεγονός ότι οι προβολείς της έρευνας στράφηκαν στους σωφρονιστικούς υπαλλήλους προκάλεσε την έντονη αντίδραση της ομοσπονδίας τους, που αναφέρει σε ανακοίνωσή της: «Για ακόμη μια φορά, ελαφρά τη καρδία, μας κατηγόρησαν για την απόδραση της Βίκυ Σταμάτη από το Δρομοκαΐτειο. Ε, λοιπόν, οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι ΔΕΝ φρουρούσαν τη Βίκυ Σταμάτη. Οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι ΔΕΝ έχουν την αρμοδιότητα και την ευθύνη φρούρησης κρατουμένων εκτός των φυλακών».

Η υπόθεση της Βίκυς Σταμάτη, σύμφωνα με τον πρώτο δικηγόρο της Βασίλη Χειρδάρη, «ήταν από την έναρξή της μια χαρακτηριστική ιστορία – υπερβολή». Υπερβολή, όπως εξηγεί, «από πλευράς ΜΜΕ, εξεζητημένη συμπεριφορά από την ίδια, υπερβολή και από πλευράς Δικαιοσύνης. Συνολική αντιμετώπιση σκληρή και ανεπιεικής σε μια γυναίκα από την οποία δεν κινδύνευαν η πολιτεία και η κοινωνία. Αποφάσεις υπερβολής, με κοινωνική συναίνεση (κακώς) αλλά σε απόσταση από τη λογική, την αναγκαιότητα, την αρχή της αναλογικότητας και την επιείκεια».