Η απεργία πείνας κρατουμένων και καταδικασμένων για υποθέσεις τρομοκρατίας άνοιξε ένα νέο κεφάλαιο στη διαρκή αντιπαράθεση των δύο «ηγετών» της 17 Νοέμβρη. Ο απεργός πείνας Δημήτρης Κουφοντίνας μπήκε για μια ακόμη φορά στο στόχαστρο του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου, ο οποίος σε επιστολή που υπογράφει από κοινού με τον επίσης ισοβίτη της τρομοκρατικής οργάνωσης Βασίλη Τζωρτζάτο, αλλά και συγκρατούμενούς τους στην πτέρυγα Ε2 των φυλακών Δομοκού, ασκεί σφοδρή κριτική στους απεργούς αλλά και σε εκείνους που τους συμπαρίστανται με διάφορους τρόπους (καταλήψεις κ.λπ.).
Ο Γιωτόπουλος χρησιμοποιεί ιδιαίτερα σκληρές εκφράσεις, φτάνοντας στο σημείο μάλιστα να γράφει: «Η απορία μας μεγαλώνει όταν μαθαίνουμε ότι αυτοαποκαλούνται “αντιεξουσιαστές” και “αναρχικοί”. Γιατί αυτοί ήταν πάντα υπέρ της άμεσης δημοκρατίας. Ενώ εδώ έχουμε σταλινικό καπέλωμα, καθαρό νταβατζιλίκι» και προσθέτει ότι ενέργειες όπως οι καταλήψεις «ζημιώνουν την υπόθεση της κατάργησης» των φυλακών τύπου Γ’.
Μια πρώτη απάντηση, πάντως, ήρθε λίγες ώρες αργότερα με ανάρτηση στον ιστότοπο contrainfo, στον οποίο επιλέγει το τελευταίο διάστημα να δημοσιοποιεί τις απόψεις του ο Κουφοντίνας, συνήθως μαζί με τον Κ. Γουρνά (από τον Επαναστατικό Αγώνα). Σε κείμενο υπό τον τίτλο «Σε ρόλο βασανιστή ο Ν. Παρασκευόπουλος» γίνεται λόγος για συνεχή κωλυσιεργία του υπουργού Δικαιοσύνης να προωθήσει το επίμαχο νομοσχέδιο για τις φυλακές στη Βουλή, πράγμα «που συνιστά τακτική βασανιστή έναντι πολιτικών κρατουμένων», αλλά μεγαλύτερη σημασία έχει το υστερόγραφο το οποίο αναφέρει: «Γιωτόπουλος και Τζωρτζάτος με ένα αηδιαστικό κείμενο που έστειλαν στο “Εθνος” καταγγέλλουν την απεργία πείνας των πολιτικών κρατουμένων και γλείφουν πατόκορφα τον ΣΥΡΙΖΑ. Παλιά τους τέχνη κόσκινο. Ούτε το σάλιο για να τους φτύσεις δεν αξίζουν».
ΚΟΝΤΡΑ 13 ΧΡΟΝΙΑ. Η αντιπαράθεση Κουφοντίνα – Γιωτόπουλου έχει πολλές κορυφώσεις στη διάρκεια των τελευταίων 13 χρόνων. Μια από αυτές ήταν τον Ιούλιο του 2008, όταν δηλώσεις του Β. Τζωρτζάτου που υπονοούσαν ότι υπάρχουν ασύλληπτα μέλη της 17 Νοέμβρη είχαν προκαλέσει την οργισμένη αντίδραση του Κουφοντίνα. Τότε είχε επιτεθεί ευθέως στον Γιωτόπουλο, χαρακτηρίζοντας τον Τζωρτζάτο «ιπποκόμο». Για τον Γιωτόπουλο οι χαρακτηρισμοί ήταν σκληρότεροι: «Ο κ. Γ. δεν ξέρει ότι τα παράσημα στην Αριστερά αποκτώνται εφάπαξ και δεν ισχύουν εσαεί. Κανένας δεν μπορεί να επαναπαυτεί σε δάφνες ενός μακρινού παρελθόντος. Κανείς δεν μπορεί να ταξιδεύει συνεχώς με ληγμένο εισιτήριο. Η διαλεκτική μάς διδάσκει ότι εύκολα κάτι μπορεί να μετατραπεί στο αντίθετό του. Ο κ. Γ. επέλεξε να μεταμορφωθεί και να καταλήξει σαν ένας φτηνός και πληρωμένος μάρτυρας του στέμματος».
Ο Κουφοντίνας παραμένει πάντα «σύντροφος» του Σάββα Ξηρού, ενώ ιδιαίτερα μετά την απόδραση έσπευσε να αποκηρύξει τον Χριστόδουλο. Η εξέλιξη των πραγμάτων οδήγησε στην αποκήρυξη του Χριστόδουλου και από τους Πυρήνες, που τον υποστήριξαν στον χρόνο της ελευθερίας του, αλλά τελικά τα στοιχεία δείχνουν ότι είχαν αποφασίσει την «απόλυσή» του. Εντέλει, παραδέχθηκαν ότι θα έπρεπε να είχαν ακούσει την προειδοποίηση του Κουφοντίνα, λέγοντας για τον «Μανώλη» της 17 Νοέμβρη πως «μια φορά προδότης, πάντα προδότης».