[Ανάλυση] Η αναγκαία «μεταρρύθμιση»

Η πάγια συνήθεια των ελληνικών Αρχών να σπεύδουν βραδέως προς την άρση των εκκρεμοτήτων και παρεξηγήσεων που συχνά έχουν με τους εκπροσώπους των δανειστών ελάχιστους εκπλήσσει πλέον στις Βρυξέλλες. Ετσι, δεν θεωρήθηκε συνταρακτικό το γεγονός ότι χθες η ελληνική πλευρά δεν ήταν σε θέση να υποβάλει σε αναλυτική μορφή τα μέτρα και τις ρυθμίσεις βάσει των οποίων θα επιτύχει την αναμόρφωση βασικών δομών του ελληνικού κράτους, όπως εγγράφως υποσχέθηκε ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης. Οι πάντες ωστόσο ευελπιστούν πως αυτό θα έχει καταστεί εφικτό έως τα τέλη του μήνα, ούτως ώστε να εξασφαλιστεί η ομαλή εξυπηρέτηση των διεθνών δανειακών υποχρεώσεων της χώρας κατά τον Απρίλιο. Και ευελπιστούν διότι θεωρούν πως μετά την τετράωρη συνάντηση του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα με τα ιερατεία των Βρυξελλών την περασμένη Πέμπτη και το επτάωρο τετ α τετ του με τη γερμανίδα καγκελάριο την περασμένη Δευτέρα, η ελληνική πλευρά γνωρίζει πλέον καλά, σε κάθε περίπτωση, τι την περιμένει.

Ως προς τις Βρυξέλλες, αυτό που αναμένουν από την Αθήνα είναι επίσης σαφές: αναμένουν εκατοντάδες μέτρα, ρυθμίσεις, αποφάσεις και νομοθετικά πλαίσια τα οποία θα υλοποιηθούν βάσει συγκεκριμένων χρονοδιαγραμμάτων και θα αποφέρουν κοστολογημένα οικονομικά αποτελέσματα. Με άλλα λόγια, αναμένουν «ογκώδεις φακέλους» τους οποίους θα κληθούν να αξιολογήσουν σε πρώτη φάση οι θεσμικοί εκπρόσωποι των δανειστών και σε δεύτερη φάση οι ίδιοι οι θεσμοί. Δεδομένου ότι τέτοιοι φάκελοι δεν έχουν φθάσει ακόμη στα χέρια των τεχνικών επιτελείων των δανειστών, το ενδεχόμενο να συγκληθεί εκτάκτως εντός των προσεχών ημερών Συμβούλιο των υπουργών της ευρωζώνης για το ελληνικό ζήτημα δεν φαίνεται πιθανό.

Ενόσω διαρκεί η ασάφεια ως προς την τελική έκβαση των διαβουλεύσεων της Αθήνας με τους δανειστές της, θα διαρκεί φυσικά και το κλίμα ελλιπούς εμπιστοσύνης που χαρακτηρίζει εσχάτως τις σχέσεις της Ελλάδας με την Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο. Σύμπτωμα της ελλιπούς εμπιστοσύνης είναι αναμφιβόλως και η απροθυμία του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας να επιστρέψει στην Ελλάδα χρηματικά ποσά που ασφαλώς δικαιούται, πλην όμως για νομικούς λόγους δεν μπορεί άμεσα να εισπράξει. Με άλλα λόγια, η ανάκτηση της διεθνούς εμπιστοσύνης είναι η πρώτη «διαρθρωτική μεταρρύθμιση» που η Ελλάδα πρέπει να επιτύχει, αν βεβαίως επιθυμεί το ίδιο και για τις υπόλοιπες.