«Βγαίνω εκτός εαυτού όταν χλευάζουν τη χώρα μας»

Δύο ημέρες πριν από τον πρώτο γύρο των νομαρχιακών εκλογών, που προαγγέλλονται επώδυνες για τους Σοσιαλιστές, δύο μήνες πριν από τα τρίτα του «γενέθλια» στο Ελιζέ, που δεν αναμένεται να γιορταστούν και πολύ από τους γάλλους πολίτες, ο Φρανσουά Ολάντ βγαίνει στην επικοινωνιακή αντεπίθεση. Και επιλέγει ένα καινούργιο, εναλλακτικό ενημερωτικό περιοδικό, το «Society», προκειμένου να διορθώσει την εικόνα του – με «Μία μεγάλη εξομολόγηση», όπως είναι ο τίτλος του δεύτερου τεύχους του περιοδικού, που κυκλοφορεί σήμερα στα γαλλικά περίπτερα. Μιλάει για τη Γαλλία και την Ευρώπη, για την άνοδο του Εθνικού Μετώπου και την (ενδεχόμενη) υποψηφιότητά του για μια νέα θητεία το 2017, τον εαυτό του ως πρόεδρο και τον εαυτό του ως άνθρωπο. Αν και, στη συγκεκριμένη περίπτωση, μάλλον «το μέσο είναι το μήνυμα».

«Δεν είμαι ούτε αναίσθητος απέναντι στις μικροπρέπειες ούτε αδιάφορος απέναντι στις προσβολές. Δεν δείχνω όμως τίποτε διότι ο αρχηγός του κράτους πρέπει να κρατάει τα προσωπικά του συναισθήματα στην άκρη. […] Μόνο ένα πράγμα με βγάζει εκτός εαυτού, όταν γίνεται στόχος επίθεσης, χλευασμού ή περιφρόνησης η Γαλλία» δηλώνει μεταξύ άλλων ο Φρανσουά Ολάντ αναφερόμενος στο επονομαζόμενο Hollande bashing, το αλύπητο ξυλοκόπημά του, που έχει γίνει κάτι σαν εθνικό σπορ στη Γαλλία – και αμέσως ενδύεται τον μανδύα του ηγέτη.

Ανάλογα προεδρικές είναι και οι δηλώσεις του όσον αφορά την Ακροδεξιά, «μια γκρίζα ζώνη σε διεθνές επίπεδο, που μας επαναφέρει σε μια δύσκολη εσωτερική πραγματικότητα». Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως το Εθνικό Μέτωπο πιθανόν να έρθει την Κυριακή πρώτο κόμμα σε ψήφους, μπροστά από το δεξιό UMP. «Ευθύνη μου δεν είναι απλώς να καταγγείλω ή ακόμα να εξηγήσω, είναι να δράσω ώστε να δείξω πως η χώρα μπορεί να προοδεύσει χωρίς να απαρνηθεί τις αξίες της, τη δημοκρατική της υπόσχεση. Είναι μια πνευματική και ιδεολογική, αλλά και οικονομική μάχη. Αρνούμαι εντούτοις αυτή την υπεραπλούστευση, που λέει ότι θα αρκούσε να μειωθεί η ανεργία ώστε να καταρρεύσει η Ακροδεξιά. Εκείνο που δομεί την ψήφο αυτή είναι η άρνηση του άλλου, ο φόβος της διαφορετικότητας ή ακόμα η εικόνα του Ισλάμ, που παρουσιάζεται ως εσωτερικός και εξωτερικός αντίπαλος του έθνους μας». Πέρα από τις νομαρχιακές εκλογές, η Μαρίν Λεπέν κοιτάζει ήδη προς το μέγαρο των Ηλυσίων – ο Φρανσουά Ολάντ το γνωρίζει και προειδοποιεί: «Η πρόκριση του Εθνικού Μετώπου στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών το 2002 ήταν μια έκπληξη. […] Το 2017 δεν θα μπορούμε να πούμε πως δεν γνωρίζαμε. Δεν θα υπάρχει πια καμία δικαιολογία».

Ο γάλλος πρόεδρος δηλώνει πεπεισμένος πως στο οικονομικό πεδίο «οι συνθήκες βελτιώνονται», «η ανάκαμψη αναγγέλλεται», «αν καταφέρω λοιπόν να περάσω την ιδέα πως τα πράγματα πάνε καλύτερα, τα πράγματα θα πάνε ακόμη καλύτερα». Αν όχι; «Αν δεν καταφέρω, στο τέλος της πενταετίας, να αποδείξω πως η χώρα προχώρησε εμπρός και η ανεργία υποχώρησε, πώς θα πείσω ότι δικαιούμαι μια δεύτερη θητεία; Στην αντίληψή μου περί πολιτικής δεν υπάρχει επιείκεια ούτε εγγυήσεις. Χρειάζονται αποτελέσματα». Οπως λένε και οι Γάλλοι, à bon entendeur, salut – ο νοών νοείτω.

«Η μεγάλη εξομολόγηση»
Ενα δεκαπενθήμερο περιοδικό που απευθύνεται σε ένα πιο νεανικό αναγνωστικό κοινό, τουλάχιστον σε σύγκριση με τα καταξιωμένα «L’Obs», «L’Express» ή «Point», επέλεξε ο Φρανσουά Ολάντ για τη συνέντευξη – ποταμό του. Το πρώτο τεύχος του «Society», την περασμένη εβδομάδα, πούλησε περισσότερα από 100.000 αντίτυπα. Το περιοδικό κυκλοφορεί από τον δημοσιογραφικό οργανισμό So Press, υπό τον 37χρονο Φρανκ Ανέζ, που εξέδιδε ήδη εξειδικευμένα αλλά εναλλακτικά περιοδικά για το ποδόσφαιρο και τον κινηματογράφο.