Οι ένοχοι που μας βολεύουν!

Να φοβάσαι και να βλέπεις με αμφισβήτηση τον κυνηγό που κομπάζει για τους εύκολους στόχους του. Να κλείνεις τα αφτιά στις οιμωγές των Φαρισαίων και τα μάτια στα ανεμπόδιστα κροκοδείλια δάκρυα!

Ολοφύρεται μια Ελλάδα ολόκληρη για τον χαμό ενός νέου. Ενοχος; Η εξωσχολική βία και καθαρίσαμε. Πάντα οι καταδίκες βολικών ενόχων λειτουργούσαν ωσάν αγχολυτικά για τις ερινύες μας. Γυρίζουμε πλευρό και κοιμόμαστε ύπνο βαθύ, εφησυχασμένοι ότι με τη στιγμιαία οργή μας εξοφλήσαμε το χρέος μας. Και οι αναπηρίες μιας κοινωνίας διαιωνίζονται και οδηγούν σε χρόνια κατάκλιση!

Επεισόδια στα γήπεδα. Ενοχοι; Οι χούλιγκαν και καθαρίσαμε. Κλείνουμε και τις πόρτες των γηπέδων για μια-δυο αγωνιστικές, ξεσκονίζουμε και κάτι ξεχασμένους νόμους που είχαν ψηφιστεί για το θεαθήναι και όλα καλά.

Εύκολος στόχος για τον κομπορρημονούντα κυνηγό οι χούλιγκαν και τα λουκέτα στις πόρτες. Το δύσκολο θα ήταν να σταματούσε τους προκλητικούς προέδρους να περιφέρουν το σαρκίο τους μπροστά από τα μάτια τα ξέχειλα από οργή φανατικών οπαδών, που τους μισούν και σαν τους ακούσουν μονάχα ανταριάζουν· να τιμωρήσουν τους προπονητές που πανηγυρίζουν με περισσή εξαλλοσύνη μπροστά από τους ταπεινωμένους-ηττημένους από τη ζωή σε πολλές περιπτώσεις φιλάθλους. Ο δύσκολος στόχος, ο λεόντειος, θα ήταν να εξοστρακίσει τους προκλητικούς παράγοντες που δράττονται της ευκαιρίας μιας περιστασιακής νίκης επί ενός φτωχού αντιπάλου για να ξεδιπλώσουν το πλούσιο προβοκατόρικο λεξιλόγιό τους. Ο δύσκολος στόχος θα ήταν να καθαρίσει το μολυσμένο επικάθισμα από την επιφάνεια του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Τέλος, το λουκέτο και η απουσία οπαδών παγερά αδιάφορους αφήνουν τους προέδρους, που μετρούν τα βδομαδιάτικα εισιτήρια των ομάδων τους στα δάχτυλα του ενός χεριού, τα χρήματα από τα τηλεοπτικά δικαιώματα τους απασχολούν και μόνον αυτά. Κλείσε τους την παροχή ενέργειας από τα κανάλια κι έπειτα ξαναμιλούμε για παραγοντική βία.

Στην παρούσα φάση της πολιτικής αλλαγής, που και την ποδοσφαιρική αλλαγή ευαγγελίζεται, έχουμε έναν ειδικευόμενο χειρουργό να κρατάει στα χέρια του μια μαγνητική τομογραφία που απεικονίζει ξεκάθαρα ένα μόρφωμα, το οποίο έχει καταλάβει μέγα μέρος των πνευμόνων του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ο άπειρος γιατρός συστήνει θερμά λουτρά στον ασθενή, τον υποχρεώνει σε θεραπεία με αναλγητικά και τον διαβεβαιώνει, χτυπώντας τον στην πλάτη, ότι όλα θα πάνε καλά! Ο ασθενής ακούει με ευχαρίστηση τα ιαματικά λόγια του γιατρού, όμως ο οργανισμός του γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα ότι το μοιραίο καταφθάνει τραγικά. Το ποδόσφαιρο πεθαίνει, χρόνια τώρα, και οι κρατούντες αντί να αφαιρέσουν τον καρκίνο τον αντιμετωπίζουν με πράξεις και λόγια εντυπωσιασμού.

Και η ελληνική κοινωνία συνεχίζει τον δρόμο της συβαριτικά. Ο Ελλην οργίζεται με τη σχολική βία, κατακεραυνώνει τον χουλιγκανισμό, κρυφογελάει με τα σεξιστικά σχόλια, αποθεώνει τους κοιλαράδες παράγοντες της ομάδας του και στηλιτεύει τους «ανόητους» αντιπάλους, και μόνο όταν όλα αυτά, εν είδει καταιγίδας, γκρεμίσουν το σπίτι του αφυπνίζεται οργίλος και ετοιμοπόλεμος, διαφορετικά, βλέπει το «Voice» με τις Ερινύες πλάι του μακάριες.

Εχει φάση
Δ’ Χαιρετισμοί χθες και ο Αγγελος Αναστασιάδης έχει χαιρετήσει αφού πρώτα σταυρώθηκε στον Γολγοθά της Τούμπας. Η Ιερά Σύνοδος υποχρεούται πλέον να αποφασίσει την αγιοκατάταξη του Αγγέλου του Τουμπίτη. Τέτοιο μαρτύριο ούτε ο Αγιος Σεβαστιανός!

Και μια και ο λόγος για ΠΑΟΚ, την Τετάρτη οι αγαπώντες την ομάδα δεν πάτησαν στην Τούμπα, ενώ οι λατρεύοντές την προσήλθαν για να αναθεματίσουν τον Δικέφαλο! Οι αναμάρτητοι οπαδοί λιθοβολούν κατά ριπάς. Ημαρτον!

Η εσωστρέφεια βουλιάζει το Νησί. Οι Αγγλοι για μία ακόμη φορά θα δουν τους τελικούς του Τσάμπιονς Λιγκ από το σπίτι τους και ο Αμπραμόβιτς από το πολυτελές γιοτ του. Ενας Μουρίνιο δεν φέρνει την άνοιξη, και φέτος ο χειμώνας ήταν ασεβής και διαρκής. Τόπο στους Γάλλους, λοιπόν.

Ζωολογικός κήπος
Χώρος ειδικά διαμορφωμένος για να φιλοξενεί ζώα

Οταν περιφέρεσαι μπρος από το κλουβί με τις μαϊμούδες εμπαίζοντάς τες, λογικό είναι να δεχτείς τις μπανάνες τους στο κεφάλι. Το παράλογο είναι οι άνθρωποι του ζωολογικού κήπου να κόψουν το φαΐ από τις μαϊμούδες μέχρι να συνετιστούν και να στείλουν φιλιά στους περιπαίζοντές τες την επόμενη φορά. Οι μαϊμούδες και τα άλλα ζώα του κήπου στερούνται κρίσης. Παρακολουθούν μόνο με υπομονή πίσω από τη φυλακή τους και εξ ενστίκτου κινούνται. Υπάρχουν και ζώα εκτός κλωβών. Τα ζώα που τριγυρίζουν ελεύθερα είναι a priori ακίνδυνα, αντιθέτως τα ζώα που διαβιούν πίσω από κάγκελα είναι λόγω θέσης και λόγω ψυχολογίας έτοιμα πάντα να επιτεθούν. Νιώθουν ταπεινωμένα από τους ανθρώπους που τα «αιχμαλώτισαν», αισθάνονται αδικημένα και τα σαγόνια τους στάζουν επανάσταση. Τα ζώα που απολαμβάνουν την ελευθερία του ζωολογικού κήπου όταν σβήνουν τα φώτα κι αυτά επιστρέφουν στα κλουβιά τους. Συμπέρασμα: είτε μέσα στο κλουβί είτε απέξω, στον ζωολογικό κήπο, ζώα παραμένουν. Το κουμάντο το κάνουν πάντα οι «άνθρωποι»!