Η Ιστορία γράφεται από τους νικητές

Ορισμένες σκόρπιες σκέψεις έπειτα από ένα διήμερο γεμάτο αθλητισμό και συγκινήσεις. Με έμφαση στα πρόσωπα που καθορίζουν εν πολλοίς τις τύχες των αγώνων. Ιδού οι πρωταγωνιστές του 48ώρου.

Ο Βασίλης Κουρνέτας με την κατακόκκινη καρδιά έγινε ο άνθρωπος που μοίρασε την τελευταία πάσα για τον θρίαμβο του ΠΑΟΚ και την κατάκτηση της πρώτης κούπας του τμήματος βόλεϊ της ομάδας. Στα 39 του χρόνια, ο πρώην διεθνής πασαδόρος απέδειξε πως στο βόλεϊ του Μνημονίου, με τους ακριβοπληρωμένους αστέρες να έχουν φύγει από την Ελλάδα, η μπογιά του περνάει. Εγραψε ιστορία στον Ολυμπιακό και επέστρεψε το ’13 με στόχο να κλείσει στον Ρέντη την καριέρα του. Δεν προέκυψε όμως, καθόσον το περασμένο καλοκαίρι ελήφθησαν διαφορετικές αποφάσεις και ο ίδιος μάλλον δεν συμβιβάστηκε με την ιδέα του αναπληρωματικού. Κατέληξε στον ΠΑΟΚ και τα αποτελέσματα της συνεργασίας των δύο πλευρών είναι απτά.

Από κοντά και ο Γιάννης Καλματζίδης. Κόουτς που θήτευσε δίπλα στον σπουδαίο σουηδό δάσκαλο του βόλεϊ, Αντερς Κρίστιανσον. Και του λόγου του είχε θαυμαστή πορεία στον Ολυμπιακό όταν αποχώρησε για προσωπικούς λόγους ο Κρίστιανσον, με δεδομένο ότι πανηγύρισε τίτλους. Υπό μία έννοια, αν προσθέσουμε και τον Γκόμεζ, καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως χθες στη Σύρο ο Ολυμπιακός του παρελθόντος (!) νίκησε τον Ολυμπιακό του παρόντος. Κάποιες στιγμές και στον αθλητισμό γίνονται εντυπωσιακά παιχνίδια και ισχύει η ρήση πως ουδέποτε γνωρίζεις τι σου επιφυλάσσει το μέλλον.

Στο Νέο Φάληρο επιβεβαιώθηκε πως όταν τα πράγματα γίνονται δύσκολα, η κατάσταση περνά στα χέρια των σκληρών. Ο Ρομπέρτο, που κόστισε περί τα 6 εκατ. ευρώ η απόκτησή του, για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι έδωσε ανάσα στον Ολυμπιακό αποκρούοντας κοντινό σουτ του Παντελή Καπετάνου. Η ισχυρή ομάδα θα χρειαστεί τον ικανό γκολκίπερ μία ή δύο φορές σε ένα παιχνίδι. Και εκεί πρέπει να είναι έτοιμος για το καθοριστικό στοπ. Οσο για τον έτερο μπαρουτοκαπνισμένο παίκτη, τον Τσόρι Ντομίνγκες, ήταν σύμπτωση που έβαλε σημαντικό γκολ μία ημέρα μετά την ανανέωση του συμβολαίου του ενώ είναι γεγονός πως ο αργεντινός χαφ ενώνει την παλιά με τη νέα γενιά της ομάδας; Μπορεί να μην έχει τα κουράγια να βγάζει απανωτά ματς σε υψηλούς ρυθμούς, ωστόσο το έντονο ταμπεραμέντο του, η παλιά στόφα του αρχηγού στο χορτάρι μετρούν όταν η μπάλα ζυγίζει πολύ περισσότερο από το συνηθισμένο.

Ας πάμε και στη Λέσβο. Ο Βαγγέλης Βλάχος δεν έχει το μαγικό ραβδί. Αλλωστε δεν πρέπει να λησμονούμε ότι ο Γιάννης Μαντζουράκης έθεσε σωστές βάσεις και η ομάδα πήγαινε αρκετά καλά. Ο Βλάχος διαθέτει ήθος. Τόσο που σε μια στιγμή χαράς και για τον ίδιον δεν δίστασε να αναγνωρίσει και τη συνδρομή του προκατόχου του στην παραμονή της Καλλονής στη Σούπερ Λίγκα. Ποντάρισε στα θετικά που βρήκε, βελτίωσε ορισμένα θέματα τακτικής και μέσα σε λίγο διάστημα η Καλλονή ξαναβρήκε τον τρόπο να βάζει γκολ ακόμη και με δουλεμένες στημένες φάσεις – αν αναλογιστούμε το πώς ήρθε από χτύπημα κόρνερ το τέταρτο γκολ στο ραντεβού με τη Βέροια.

Για το φινάλε, δύο άσοι οι οποίοι έλαμψαν με τα γκολ που σημείωσαν. Αμφότεροι βραζιλιάνοι μπαλαδόροι, οπότε ουδεμία έκπληξη για τις επιτυχίες τους. Ο ένας είναι ο Μαρσελίνιο του Ατρομήτου. Με όπλο το ανάποδο πόδι, ξεκίνησε την προσπάθειά του από τα δεξιά και με σουτ – φωτοβολίδα έβαλε ένα γκολ που σαφώς διεκδικεί τον τίτλο του ωραιότερου της περιόδου. Από κοντά και το επίσης άπιαστο σουτ του Λεοζίνιο στον θρίαμβο της Καλλονής. Το απλό ισοδυναμεί με το ωραίο: γιατί αν οι μεσοκυνηγοί δεν επιχειρούν σουτ, πώς θα έρθουν τα γκολ;

Προχειρότητα και τύχη
Το κεκλεισμένων των θυρών μπορεί να είναι μια κάποια λύσις, αλλά σίγουρα όχι πανάκεια για το θέμα της βίας. Γιατί δεν γίνεται να λαμβάνεται τέτοια απόφαση στο ποδόσφαιρο και στο πόλο να μεταβαίνουν περί τους 200 οπαδούς του ΠΑΟ στον Πειραιά. Από τύχη δεν είχαμε επεισόδια. Ή μήπως όχι;