«Σιωνισμός σημαίνει κοινωνική δικαιοσύνη»

Αν η Κεντροαριστερά βρίσκεται ένα βήμα από την εξουσία, αυτό οφείλεται και στο γεγονός ότι αποφάσισε να αφήσει πίσω της τα παλιά της συμπλέγματα για να βρει και πάλι τις αναφορές της στον πατριωτισμό, στην ιστορία του Ισραήλ και στις πηγές του ιουδαϊσμού. Μόνο που η προσέγγιση είναι τελείως διαφορετική από αυτήν της Δεξιάς. «Το Ισραήλ κινδυνεύει αλλά όχι εξαιτίας των εχθρών στα σύνορά μας» εξηγούσε την περασμένη Κυριακή ο Ισαάκ Χέρτζογκ. «Εχουμε χάσει το όραμά μας, την έμπνευσή μας. Το θέμα δεν είναι να αυτοπροσδιοριστούμε μέσα από τους εχθρούς μας, αλλά να ξέρουμε πού θέλουμε να πάμε» είχε προσθέσει. Ο ίδιος και η Τζίπι Λίβνι δηλώνουν σιωνιστές υπό την έννοια ότι τάσσονται υπέρ «ενός εβραϊκού και δημοκρατικού κράτους».

Οι πρόωρες εκλογές ήταν ακριβώς προϊόν μιας τέτοιας διαμάχης. Ο Νετανιάχου απέπεμψε από την κυβέρνησή του δύο υπουργούς, τη Λίβνι και τον κεντρώο Γιαΐρ Λαπίντ, οι οποίοι διαφώνησαν με έναν νόμο που όριζε το Ισραήλ ως εβραϊκό κράτος. Οι διαφωνούντες υποστήριζαν ότι ο νόμος υπονόμευε την ισότητα μεταξύ των πολιτών και θεσμοθετούσε τις διακρίσεις εις βάρος της αραβικής μειονότητας. Με άλλα λόγια, ευνοούσε τη δημιουργία ενός καθεστώτος απαρτχάιντ.

Ο στόχος της Κεντροαριστεράς είναι να κινηθεί στον αντίποδα του δεξιού σιωνισμού, ο οποίος ορίζεται μέσα από τις κατακτήσεις εδαφών, δηλαδή τον εποικισμό της Δυτικής Οχθης, και την εβραϊκή ανωτερότητα εντός της χώρας. Ο δικός της σιωνισμός συνδέεται με την κοινωνική δικαιοσύνη. Οπως δηλώνει στη «Μοντ» ο Σταβ Σαφίρ, ανατέλλον άστρο των Εργατικών, «ο πραγματικός σιωνισμός είναι να κατανέμεις δίκαια τον πλούτο, είναι να προσφέρεις φροντίδα στους φτωχούς, είναι η αλληλεγγύη όχι μόνο στο πεδίο της μάχης αλλά και στην καθημερινή ζωή».