«Ο φίλος μου εξοντώθηκε διότι ήθελε μια ευρωπαϊκή Ρωσία»

«Γράφω με δάκρυα στα μάτια. Ο Μπόρις Νεμτσόφ, ο οποίος δολοφονήθηκε στην καρδιά της Μόσχας, ήταν φίλος μου. Αλλά αυτό που μετράει περισσότερο τώρα είναι ότι ήταν φίλος της Ρωσίας, ένας πραγματικός και αφοσιωμένος φίλος ο οποίος δεν φοβόταν. Ενας προστάτης της, αν προτιμάτε. Υπερασπιζόταν τη Ρωσία από την επώδυνη ολίσθησή της προς τον αυταρχισμό, την απομόνωση, την άβυσσο, την τρέλα. Δεν αμφέβαλλε ποτέ, ούτε για μία στιγμή, ότι η Ρωσία μπορούσε ακόμη να σωθεί και να οδηγηθεί μεταξύ των χωρών της Ευρώπης». Τα λόγια αυτά ανήκουν στον Βίκτορ Γεροφέγεφ, έναν από τους πιο διακεκριμένους αντιφρονούντες συγγραφείς της σύγχρονης Ρωσίας, το ανατρεπτικό έργο του οποίου ανάγεται στη σοβιετική εποχή.

Σε κείμενό του στην ιταλική «Ρεπούμπλικα» ο Γεροφέγεφ υποστηρίζει ότι ο φίλος του και ηγετική φυσιογνωμία της αντιπολίτευσης στη Ρωσία του Βλαντίμιρ Πούτιν δολοφονήθηκε από το κλίμα που επικρατεί τα τελευταία χρόνια στη χώρα και το οποίο μετά την έναρξη του πολέμου με την Ουκρανία έχει γίνει ανυπόφορο. «Ενα κλίμα έντονου μίσους για όσους έχουν διαφορετική άποψη για την πολιτική, για εκείνους που δεν εξυψώνουν τον ρώσο πρόεδρο και την ιδεολογία του για έναν “Ρωσικό Κόσμο” (“Russkiy Mir”) δίχως σύνορα» σημειώνει ο Γεροφέγεφ.

Ο ρώσος συγγραφέας, ο οποίος το 1979 διαγράφηκε από την Ενωση Σοβιετικών Συγγραφέων λόγω της συμμετοχής του στην έκδοση της «ιδεολογικώς ύποπτης» ανθολογίας «Μητρόπολη», θεωρεί πως η δολοφονία του Νεμτσόφ αποτελεί ένα σημείο καμπής στην πολιτική ιστορία της Ρωσίας καθώς σηματοδοτεί το πέρασμα από την ηθική και ψυχολογική εξόντωση των ηγετών της αντιπολίτευσης στη φυσική εξόντωσή τους.

Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης όλοι όσοι σκέφτονταν διαφορετικά από την εκάστοτε εξουσία κατέληγαν στο περιθώριο «χάρη στα δικαστήρια και στις φυλακές», ενώ σήμερα απλά δολοφονούνται, όπως συνέβαινε στα χρόνια του Στάλιν. «Αναμενόμενα, όλοι εδώ σκεφτήκαμε τις ομοιότητες με τη δολοφονία του Κίροφ, το 1934, η οποία σηματοδότησε την αρχή του Μεγάλου Τρόμου του Στάλιν».

Οσον αφορά τον δολοφόνο του Νεμτσόφ, ο Γεροφέγεφ υποστηρίζει ότι θα τον σκοτώσουν, αν δεν τον έχουν ήδη βγάλει από τη μέση, και οι έρευνες δύσκολα θα οδηγήσουν σε εκείνους που διέταξαν την εκτέλεσή του γιατί δεν έδωσαν εντολή για μια απλή πολιτική δολοφονία αλλά για «μια πολιτική παράσταση, μια προειδοποίηση προς όλους τους αντιφρονούντες».

Δεν αναγνωρίζουν τα λάθη τους
«Πού πηγαίνει σήμερα η Ρωσία του Κρεμλίνου;» αναρωτιέται ο Γεροφέγιεφ. «Δύσκολα θα αναγνωρίσει τα λάθη της και θα τρέξει να συμφιλιωθεί με την Ουκρανία, με την Ευρώπη, με ολόκληρο τον δυτικό κόσμο. Η επίσημη Ρωσία θα επαναλαμβάνει ασταμάτητα ότι δεν έχει καμία ενοχή, ότι ο θάνατος του Νεμτσόφ δεν την ωφελεί, ότι ο Νεμτσόφ ήταν ένας κοινός πολίτης με τον οποίο η εξουσία δεν είχε τίποτα να μοιραστεί».