Μιούτσια Πράντα: Πέρα από τα κλισέ

Είναι η κληρονόμος μιας οικογενειακής επιχείρησης του Μιλάνου που ιδρύθηκε το 1913. Εκτός από τις καταβολές της στην αστική επιχειρηματική τάξη της Βόρειας Ιταλίας, τίποτα δεν προετοίμαζε την είσοδό της στη μόδα. Ισως μόνο η παράφορη λατρεία για τα ρούχα. Η διάρκειά της έως σήμερα φάνηκε στη φευγαλέα υπόκλισή της κατά το φινάλε του σόου στο Μιλάνο. Στο μεταξύ, ο άλλος της εαυτός θυμίζει ότι ο κόσμος είναι χωρισμένος σε πλούσιους αστούς και αριστερά σκεπτόμενους διανοουμένους.
Η Μιούτσια Πράντα είναι 65 ετών, σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και υπήρξε ενεργό μέλος του ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος. Αυτή η θητεία φαίνεται να είναι η προίκα που την κάνει ξεχωριστή περίπτωση στον κόσμο της μόδας. Χωρίς να γνωρίζει σχέδιο και ράψιμο, παρακολουθεί τη μόδα ως κοινωνιολογικό φαινόμενο παρά σαν καλλιτεχνική έκφραση βασισμένη σε ρούχα. «Η λέξη “πολυτέλεια” εκφράζει τον αστικό συντηρητισμό, την έλλειψη κουλτούρας. Οι πολιτικές μου πεποιθήσεις και η δουλειά μου μοιάζει να συγκρούονται. Αυτό είναι ένα από τα μεγάλα προβλήματα της ζωής μου, όμως προσπαθώ να βρω έναν τρόπο για να τα συμφιλιώσω. Ισως σε μερικά χρόνια να αφοσιωθώ ξανά σε πολιτικές δράσεις» είχε πει πριν από χρόνια.

Το περασμένο Σάββατο επεδίωξε να παντρέψει τη θηλυκότητα με τον δυναμισμό και παρουσίασε στο Μιλάνο τη γυναικεία της συλλογή για τον ερχόμενο χειμώνα. Σήμερα παρουσιάζει σε ειδικό κοινό στο Μιλάνο τη συλλογή της με έργα σύγχρονης τέχνης σε ένα παλιό ζυθοποιείο. Εκεί, ύστερα από την αρχιτεκτονική παρέμβαση του Ρεμ Κούλχαας, θα στεγάζεται στο εξής το Fondazione Prada, λειτουργώντας επίσημα από τις 9 Μαΐου.

Η ΘΗΛΥΚΟΤΗΤΑ. Η πρώην μαθήτρια του θεατρανθρώπου Τζόρτζιο Στρέλερ, που συμπλήρωσε την παιδεία της με μαθήματα μιμικής πριν ασχοληθεί με την οικογενειακή επιχείρηση στα μέσα των 70s, κρατά τις αποστάσεις της από τα κλισέ περί θηλυκότητας. «Τα ρούχα χρησιμεύουν στο να δώσουν αυτοπεποίθηση και να εκφράσουν τις απόψεις εκείνης που τα φορά. Αν ένα σύνολο είναι φρικτό, αλλά διαγράφει και αποκαλύπτει το σώμα, ο κόσμος το αγοράζει. Από την πλευρά μου, προσπαθώ να βρίσκω τρόπους λιγότερο συμβατικούς για να κάνω μια γυναίκα ελκυστική» δηλώνει εκείνη που το όνομά της έγινε στις αρχές της δεκαετίας του ’90 συνώνυμο με την εμφάνιση του φαινομένου των λογοτύπων, με την ανάπτυξη δεύτερων – πιο προσιτών – συλλογών από την πλευρά των σχεδιαστών και με την τάση της παγκοσμιοποίησης της μόδας και της εξάπλωσης των οίκων με μπουτίκ σε όλο τον πλανήτη.

Ο Ολιβιέ Σαγιάρ, διευθυντής του Μουσείου Γκαλιερά στο Παρίσι, θεωρεί ότι η Μιούτσια Πράντα «δεν επινόησε ένα συγκεκριμένο ένδυμα, αλλά δουλεύει πάνω σε ένα κολάζ ενστίκτων βάζοντας στοιχεία από διαφορετικές εποχές που βγαίνουν το ένα μέσα από το άλλο σαν ρωσικές κούκλες».

ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ. Δεν είναι το μόνο πράγμα που ακούγεται παράδοξο για τη Μιούτσια Πράντα. Η αρχή αυτής της επιτυχημένης ιστορίας γίνεται όταν η νεαρή Μιούτσια φανταζόταν διάφορα αξεσουάρ για το κατάστημα της μητέρας της στο Μιλάνο τη δεκαετία του ’70. Τότε όμως ήρθε και ο Πατρίτσιο Μπερτέλι στη ζωή της.

Η γνωριμία τους λέγεται ότι συνέβη σε μια έκθεση υλικών πολυτελείας το 1978. Τότε που η μαχητική αριστερή Μιούτσια κατηγόρησε τον τεραστίων διαστάσεων ανταγωνιστή της από την Τοσκάνη ότι αντιγράφει τα σχέδια των δερμάτινων αξεσουάρ τής οικογένειας Prada.

Στη συνέχεια αυτής της γνωριμίας ο Μπερτέλι έγινε ο επίσημος προμηθευτής της σε πρώτες ύλες και ύστερα ο πατέρας των δύο γιων τους. «Εκείνο που με κάνει να νιώθω περήφανη είναι ότι επέβαλα στη βιομηχανία της μόδας να εξοικειωθεί με τη δημιουργικότητα. Τελικός σκοπός της δουλειάς μου είναι να πουλάω, να ικανοποιώ πολλούς ανθρώπους σε όλον τον κόσμο και ταυτόχρονα να παραμένω πιστή στις πεποιθήσεις μου. Αυτό λοιπόν είναι πιο δύσκολο από το να κάνω μερικά ρούχα για ορισμένους ανθρώπους».