[Μικροαθλητικά] Το μήνυμα της ποινής

Η καμπάνα ήταν βαριά. Εξοντωτική για τον Παναθηναϊκό, όπως ομολογούν άπαντες. Δεν πονά μόνο το ταμείο (με τις δύο αγωνιστικές χωρίς θεατές και τα 100 χιλιάρικα πρόστιμο), αλλά χάνονται και τρεις βαθμοί. Εκτός αν προκύψει κάτι διαφορετικό στην έφεση. Το σίγουρο είναι, για κάθε καλόπιστο παρατηρητή, ότι οι ποινές προβλέπονταν. Και πάλι καλά που βγήκαν νωρίς, γιατί εδώ έχουμε κάνει πρόοδο και δεν περιμένουμε εβδομάδες, όπως συνέβαινε στο παρελθόν. Ακόμη και φίλοι του Παναθηναϊκού αναγνώριζαν πως τα επεισόδια ήταν σοβαρά και άρα έπρεπε να υπάρξει σκληρή, παραδειγματική τιμωρία. Ώς εδώ καλά. Αλλά το μείζον είναι η ίδια αυστηρότητα να υπάρχει και στο μέλλον και σε αντίστοιχες περιπτώσεις. Αν και όταν προκύψουν. Σε οποιαδήποτε ομάδα. Διότι ουδείς είχε πρόβλημα να παραδεχθεί ως δίκαιη την απόφαση της Δικαιοσύνης, αλλά την ίδια ώρα την έβαζε στο ζύγι με ορισμένα χάδια του παρελθόντος. Αυτά πρέπει να εκλείψουν, αν δεν θέλουμε να μιλάμε για δύο μέτρα και δύο σταθμά.

Διαφορετικές απόψεις

Στη Λίγκα δεν φαίνεται να έχουν όλοι την ίδια άποψη αναφορικά με τη διακοπή του πρωταθλήματος. Για παράδειγμα, στον Ατρόμητο θα προτιμούσαν να συνεχιστεί το πρωτάθλημα και να ληφθούν μέτρα ενόσω προχωρούσε η διοργάνωση. Ιδια άποψη έχει και ο Ολυμπιακός. Ο ΠΑΟ διαφωνεί, ενώ και ο κ. Πανόπουλος της Ξάνθης φρόντισε να ξεκαθαρίσει πως είναι υπέρ της λήψης δραστικών αποφάσεων. Παράλληλα, αναγνώρισε τις ευθύνες που έχουν οι παράγοντες για την κατάσταση που βιώνει το ελληνικό ποδόσφαιρο. Ελάχιστοι κάνουν αυτοκριτική, οι περισσότεροι προτιμούν ένα πινγκ – πονγκ ευθυνών. Λάθος. Γιατί αν δεν βλέπεις τα λάθη σου πώς θα τα διορθώσεις; Σε μια κομβική περίοδο για τη Λίγκα και το εγχώριο ποδόσφαιρο η ομόνοια και η ύπαρξη συνολικής γραμμής για να βρεθεί λύση στο πρόβλημα ασφαλώς θα ήταν ό,τι καλύτερο. Ή και η ανάδειξη σε περίοδο κρίσης των παραγόντων με ιδέες, διάθεση για καινοτομίες, κατανόηση των μεγάλων σφαλμάτων από όσους διαφεντεύουν τις τύχες του αθλήματος. Δεν βλέπουμε κάποιον τέτοιο, ούτε στη Λίγκα ούτε στην ΕΠΟ. Και αυτό είναι το θέμα.

Το αμυντικό ναυάγιο

Ο τρόπος που σήκωσε τα χέρια του ο Ρομπέρτο αμέσως μετά το γκολ της ισοφάρισης της Ντνίπρο έδειξε ξεκάθαρα τον ψυχικό του κόσμο: απόγνωση! Κάνει σούπερ απόκρουση και την ίδια ώρα οι αμυντικοί αδυνατούν να προλάβουν τη δεύτερη προσπάθεια του αντιπάλου και έρχεται το 1-1, ένα γκολ-μαχαιριά. Τι έκαναν; Κοιτούσαν τον ισπανό τερματοφύλακα; Δεν είναι η πρώτη φορά που παρατηρούνται κενά στην άμυνα του Ολυμπιακού, με τη διαφορά ότι στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ όλα καλύπτονταν από τα γκολ της επίθεσης. Τώρα η ομάδα βρίσκεται σε πτώση, ο Σαντάνα ισοδυναμεί με αμυντικό-ωρολογιακή βόμβα με τόσα λάθη που κάνει και την αδυναμία του ακόμη και ψηλά, οπότε όλες οι δικαιολογίες καταρρέουν. Η αλήθεια είναι πάντα γυμνή.