«Απέκτησα εχθρούς λόγω του Τσιτσάνη»

Στη μουσική βιβλιοθήκη του δεν υπάρχει κανένας δίσκος λαϊκός εκτός από εκείνους του Τσιτσάνη. Δεν θα μπορούσε να είναι κι αλλιώς, καθώς η τελευταία δισκογραφική του δουλειά («Sunday, Cloudy Sunday») αποτελεί μια ελεύθερη «μετεγγραφή» κομματιών του σπουδαίου μουσουργού. Και αυτός ήταν ένας λόγος για να μπει στο στόχαστρο όσων βλέπουν με καχυποψία τέτοιου είδους εγχειρήματα. Το γνώριζε αλλά ήθελε να πάρει τα ρίσκα του. «Περίμενα ότι θα ακούσω διάφορα όταν αποφάσισα να “πειράξω” τον Τσιτσάνη. Ηξερα ότι θα προκαλέσει διχασμό η δουλειά. Ηταν τέτοιος ο ήχος που δεν θύμιζε τίποτε και σε κανέναν τα τραγούδια όπως είναι γνωστά. Γνώριζα ότι επιχειρώντας το θα αποκτήσω πολλούς εχθρούς».

Από την άλλη, δηλώνει μονίμως ανοιχτός στην κριτική αφού πιστεύει ότι είναι ο καλύτερος δρόμος για να επιβιώσει στον χώρο. «Επειτα από λίγους μήνες άκουσα μια μπάντα να κάνει το ίδιο πράγμα με τον ίδιο συνθέτη». Γιατί όμως δεν συνέβη το ίδιο με το «Reflections» το 2005, όταν με τους Raining Pleasure σύστησε με νέο ήχο τους «Αντικατοπτρισμούς» του Χατζιδάκι; «Και τότε οι αντιδράσεις ήταν πολύ καλές, αλλά υπήρχαν και κάποιοι που φρικάρισαν! Η απόκλιση στην εν λόγω δουλειά από το ορίτζιναλ, όμως, ήταν σχετικά μικρή. Μια ροκ μπάντα έπαιζε Χατζιδάκι το ’68 και μια ροκ μπάντα έπαιζε Χατζιδάκι το 2004. Αισθητικά τα πράγματα δεν ήταν πάρα πολύ μακριά. Το αν άρεσε ή όχι είναι κάτι διαφορετικό και σαφώς μικρότερης σημασίας. Ο Τσιτσάνης είναι πιο παλιός και πιο βαθιά ριζωμένος σε μεγαλύτερη μερίδα κοινού» λέει, προσπαθώντας να εξηγήσει τη σφοδρότητα και τις αιχμές των κριτικών.

ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΙΜΗΤΕΣ. Εντάσσει τον εαυτό του στην κατηγορία εκείνων που τολμούν πράγματα τα οποία θα ξενίσουν και θα προκαλέσουν αντιδράσεις, αλλά στο τέλος θα ακολουθήσουν οι μιμητές. Οπως λέει ο κατά κόσμον Βασιλικός Σακάς, παίρνει την «κρυάδα» αλλά ακολουθούν συνεχιστές. «Το 2000 δώσαμε κομμάτια σε διαφημίσεις – για πατατάκια, για εταιρεία κινητής τηλεφωνίας και για χυμό – και αυτά που ακούστηκαν ήταν πολύ χειρότερα. “Ξεπουλήθηκαν για τα χρήματα” και άλλα τέτοια ωραία ελληνικά. Δεν πέρασε αρκετός καιρός που πάρα πολλές ελληνικές μπάντες έστελναν κομμάτια τους στις διαφημιστικές μπας και έχουν κάποια τύχη. Υπάρχει μια μορφή υποκρισίας. Κάποιος πρέπει να βγει μπροστά και να το “νομιμοποιήσει”. Εχω την εμπειρία να δημιουργώ αντιδράσεις, οπότε ξέρω πώς να το χειριστώ».

Αλλά αν ρίξει κανείς μια ματιά στο πρόγραμμά του μπορεί να αποδώσει την ψυχραιμία του και σε έλλειψη χρόνου. Πού να βρει καιρό να ασχοληθεί στο Λονδίνο με το τι λέγεται όταν ετοιμάζεται να πάρει πτυχίο στην Παραδοσιακή Κινεζική Ιατρική, προετοιμάζει την ενορχήστρωση στη συναυλία του Γιάννη Κότσιρα με συμφωνικό σύνολο (στο Ηρώδειο, 22 Ιουνίου), γράφει το καινούργιο του άλμπουμ, αλλά και τις πρόβες για τις παραστάσεις με την Ελλη Πασπαλά στον Σταυρό του Νότου, όπου παρουσιάζουν επιλογές από την προσωπική τους δισκογραφία, αλλά και τα λεγόμενα «αγαπημένα».

ΝΕΟ ΑΛΜΠΟΥΜ. Σε αγγλόφωνο στίχο στηρίζεται και πάλι το νέο δισκογραφικό του εγχείρημα, που θα κυκλοφορήσει μετά το καλοκαίρι. «Ξέρω ότι με ελληνικούς στίχους θα είχα πρόσβαση σε μεγαλύτερη μερίδα κοινού. Αν δεν υπάρχει μουσικός λόγος, δεν θα το κάνω. Αισθητικά εκφράζομαι καλύτερα στα αγγλικά. Ο ήχος της γλώσσας είναι σε καλύτερη αρμονία με τη μουσική που φτιάχνω. Είναι σχεδόν ενορχηστρωτικός ο λόγος που χρησιμοποιώ τα αγγλικά στη μουσική μου». Σε αυτό το σημείο μιλάει για τη μεγάλη αγάπη του, που δεν είναι άλλη από τη μουσική της Λένας Πλάτωνος. Μπορεί όμως να ακούσει και να απολαύσει ένα κομμάτι ως ανυποψίαστος ακροατής, ακόμη και αν δεν συγκαταλέγεται στα αγαπημένα του; «Η αλήθεια είναι ότι μπαίνω στη διαδικασία της ανάλυσης. Οι περιπτώσεις που μπλοκάρω τελείως όμως είναι όταν ακούω σύγχρονη κλασική μουσική, η οποία δεν είναι τονική. Η εκπαίδευσή μου δεν μπορεί να την παρακολουθήσει αλλά γοητεύομαι όπως κάποιος που δεν τη γνωρίζει τεχνικά».

Ταίριαξαν στη σκηνή
Vassilikos και Πασπαλά έχουν συνυπάρξει επί σκηνής αρκετές φορές, όπως το περασμένο καλοκαίρι όταν τραγούδησαν standards από τη «Χρυσή εποχή του βινυλίου». «Με την Ελλη έχουμε κοινή αισθητική και αντίληψη για τη μουσική. Ταιριάζουμε ακόμη και στην προφορά των αγγλικών μας».

INFO
Vassilikos – Ελλη Πασπαλά, 28/2, 7/3, 14/3, Σταυρός του Νότου Plus (Φραντζή και Θαρύπου 37, Νέος Κόσμος, τηλ. 210-9226.975), 
στις 22.30