Αγνώστου ταυτότητος ιπτάμενα αντικείμενα

Απίστευτη είναι η φάμπρικα που έχουν ανακαλύψει και συνεχίζουν και μέχρι σήμερα οι θαμώνες των κερκίδων στα ματς ελληνικών πρωταθλημάτων.

Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα προφανώς και δεν υπάρχει αλλού. Με την έννοια του μίσους προς τον αντίπαλο, της προσπάθειας για αφανισμό του και τιμωρία του με κάθε είδους αντικείμενο που πετιέται από την εξέδρα. Τυφλωμένοι οπαδοί, προφανώς στερημένοι, με ένστικτα ελάχιστα ανθρώπινα, αρπάζουν ό,τι βρουν και βάζουν στο σημάδι αντιπάλους – εν προκειμένω τους «εχθρούς»!

Χθες στο Ηράκλειο, αμέσως μετά το φινάλε του ματς ΟΦΗ – Παναθηναϊκού, έγιναν τα μύρια όσα. Ο Γρηγόρης Παπαβασιλείου, στέλεχος υψηλόβαθμο του πράσινου ποδοσφαιρικού τμήματος, δέχθηκε ένα βαρύ αντικείμενο, κομμάτι τσιμέντου ελέχθη πως ήταν, και αμέσως έκανε ράμματα. Προφανώς, οι ρίψεις αντικειμένων σε οποιοδήποτε γήπεδο αποτελούν για τους τυφλωμένους οπαδούς ένα είδος εθίμου, καθ’ όσον άπαντες πιάνουν ό,τι βρουν πρόχειρο και το εκσφενδονίζουν αδιακρίτως. Γιατί τι μπορεί να έκανε ο Παπαβασιλείου εναντίον του ΟΦΗ; Τίποτα και μοιάζει ξεκάθαρο αυτό. Στο παρελθόν φόρεσε τη φανέλα της ομάδας, την τίμησε όσο λίγοι και μάλιστα το ’87 ήταν μέλος της χρυσής γενιάς του ΟΦΗ που με οδηγό τον Γκέραρντ πανηγύρισαν την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδος. Ενα δικό τους παιδί χτύπησαν οι φανατικοί που δεν βλέπουν ούτε ξεχωρίζουν πρόσωπα μπροστά τους.

Η ΚΑΥΤΗ ΤΟΥΜΠΑ. Μόλις την περασμένη Κυριακή είχαμε το σοβαρό περιστατικό στην Τούμπα. Με ένα σιδερικό να προσγειώνεται στον ώμο του Τσόρι Ντομίνγκες και τον άσο του Ολυμπιακού να εκνευρίζεται και με το δίκιο του. Εκεί που πας να χτυπήσεις κόρνερ να βρεθείς με το κεφάλι ανοιγμένο. Και μετά όλοι είπαν για την ευτυχή συγκυρία που δεν χτυπήθηκε ο Αργεντινός λίγα εκατοστά πιο δίπλα.

Τα περιστατικά μοιάζουν αμέτρητα και οι άτυχοι είναι πολλοί: ο Καρέλης (χθες στο Ηράκλειο) είδε να περνά ξυστά του φωτοβολίδα. Πριν από λίγα χρόνια ο (γκολκίπερ της ΑΕΚ) Σάχα λίγο έλλειψε να γίνει λαμπάδα στην Τούμπα.

Στον Μαυρογενίδη πετάχτηκε κύπελλο από καφέ στη Λεωφόρο και σε ντέρμπι Παναθηναϊκού – Ολυμπιακού. Κάτι αντίστοιχο χτύπησε και τον Αναστασίου πριν από περίπου έναν χρόνο στο Γ. Καραϊσκάκης, για να αποδειχθεί περίτρανα πως οι χούλιγκαν είναι παντού ίδιοι. Ακόμη κι αν δεν παίρνουν θέση στα συνηθισμένα πέταλα, αλλά είναι γραβατωμένοι και τους καμαρώνουμε στον χώρο των επισήμων.

Εδώ δεν ταιριάζουν τα ευχολόγια πως το κακό πρέπει να το ξορκίσουμε. Ούτε να λέμε συνέχεια ότι κάτι χρειάζεται κατεπειγόντως να γίνει ώστε να ηρεμήσουν τα πνεύματα. Η κατάσταση δείχνει ολότελα αφόρητη. Ούτε οι συζητήσεις των αρμοδίων βοηθούν ούτε τίποτα, ακόμη κι αν οι προθέσεις πάντα είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Απαιτείται σωστή παιδεία γιατί είναι απάνθρωπο να σημαδεύει κάποιος στο κεφάλι έναν ανυπεράσπιστο που κινείται στο χορτάρι και ισοδυναμεί με υποψήφιο θύμα στην αρένα της βίας. Και επειδή η παιδεία αναζητείται ακόμη, λύση είναι οι τιμωρίες. Σκληρές, όσο σκληρή είναι και η συμπεριφορά των αμετανόητων.

Διότι γνωρίζουν καλά τι κάνουν, καθ’ όσον στην Ευρώπη στέκονται προσοχή και αντιλαμβάνονται πως με το παραμικρό θα πέσει γερή καμπάνα. Το ίδιο ας συμβεί και εδώ. Ή να σταλεί ξεκάθαρο μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις.

Γιατί μόνο η εφαρμογή των νόμων και η κινητοποίηση των ίδιων των ομάδων μπορούν να βάλουν φρένο σε ένα φαινόμενο κατά βάση ελληνικό. Προτού κάποιοι αποφασίσουν να ξηλώσουν ολόκληρη εξέδρα και την πετάξουν σε αντίπαλα στελέχη.