«Τρέξε, Κίρα, τρέξε!»

Ο σκύλος δεν έχει άδικα την προσωνυμία «ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου» τα τελευταία 30.000 χρόνια. Οι περισσότερες ράτσες είναι αρκετά υπάκουες και πιστές, ακολουθώντας το αφεντικό τους παντού. Ακόμα και όταν εκείνος παρατάσσεται στην αφετηρία συμμετέχοντας σε έναν αγώνα δρόμου ή όταν απλώς φοράει τα αθλητικά του και βγαίνει για τρέξιμο.

Κάπως έτσι άρχισε τη δρομική της καριέρα η Κίρα. Οχι η Κίρα Νάιτλι, η ηθοποιός ε; Πρόκειται για την πεντάχρονη ημίαιμη σκυλίτσα του Θανάση Κουνέλη που μπορεί να μην είναι σταρ στο Χόλιγουντ, αλλά έχει γίνει σελέμπριτι στα δρομικά στέκια! Ο Θανάσης είναι ένας από τους λίγους δρομείς στην Ελλάδα που τρέχει σε μεγάλες διοργανώσεις όπως ο Αυθεντικός Μαραθώνιος της Αθήνας έχοντας το αγαπημένο του κατοικίδιο στο πλευρό του. «Ολα ξεκίνησαν το 2010, όταν πήραμε την απόφαση με την τότε κοπέλα μου να πάρουμε σκύλο και είπαμε ότι θα ήταν ωραίο να τον βγάζουμε βόλτα στο πάρκο, να πηγαίνουμε στο δάσος για να ξεφεύγουμε από τα γυμναστήρια και να χαζοτρέχουμε. Μια και εγώ ήθελα να τον έχω παντού μαζί μου, όπου μπορώ, βλέποντας στις προπονήσεις ότι μπορούσε, είπα να τον πάω διερευνητικά και σε αγώνα, να δω πώς θ’ ανταποκριθεί. Και κάπως έτσι φτάσαμε στο τέλος να κάνουμε τους περισσότερους αγώνες μαζί» αναφέρει.

Μια και η διαδρομή στους αγώνες δεν είναι ακριβώς σχεδιασμένη για να υποδέχεται τόσο δρομείς όσο και ζώα, ο ίδιος έπρεπε να σκεφτεί ένα τρικ ώστε να διευκολύνει τη δική του πορεία και της Κίρα. «Αρχισα να τρέχω τελευταίος στους αγώνες για να μην εμποδίζω με το σκυλί και να μην μπλέκεται στα πόδια των μπροστινών δρομέων. Ωστόσο, όταν άρχισα να γίνομαι γρηγορότερος, αναγκαζόμουν να προσπερνάω πολύ κόσμο κι εκείνη έφευγε από μόνη της μπροστά και μπλεκόταν. Ετσι καταλήξαμε να στεκόμαστε μπροστά γιατί οι γρήγοροι δρομείς είναι λιγότεροι απ’ τους αργούς, με περνάνε και το σκυλί δεν εμποδίζεται» εξηγεί.

Με πατέρα καθαρόαιμο ιρλανδέζικο σέτερ και μητέρα ημίαιμο λαμπραντόρ, η Κίρα έχει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που τη βοηθούν στο τρέξιμο: αδύνατη (ζυγίζει 16-17 κιλά), μακριά πόδια και καλή αίσθηση προσανατολισμού. Για να γίνει, ωστόσο, καλή running buddy έπρεπε να λάβει και την κατάλληλη εκπαίδευση. «Στη βασική εκπαίδευση, όταν ήταν κουτάβι, μαζί με το “κάθησε”, το “μείνε” και το “πάμε” έμαθε να περπατάει στο πλάι μου και να είναι γενικότερα κοντά μου. Είναι πολύ υπάκουη, γι’ αυτό και τη βγάζω έξω χωρίς λουρί» τονίζει.

      

Μαζί παντού. Οι δυο τους μαζί έχουν τρέξει σε περισσότερους από 30 αγώνες και έχουν διανύσει 500 χιλιόμετρα. «Την έχει πάει τη Θεσσαλονίκη της, αν σκεφτείς ότι για 3 μήνες έκανα 3 φορές την εβδομάδα προπόνηση τουλάχιστον 10 χιλιομέτρων» λέει ο Θανάσης. Το πιο μεγάλο επίτευγμα της συνεργασίας τους, ωστόσο, είναι ο Μαραθώνιος. «Ετρεξε πριν από τρία χρόνια σε πολύ άσχημες συνθήκες, με υγρασία και ζέστη. Επειδή δεν ήξερα αν θ’ αντέξει, είχα πει στον αδελφό μου να είναι stand by, να έρθει να τη μαζέψει. Σταματούσα σε κάθε σταθμό υδροδοσίας, κάθε 5 χλμ. να την ποτίσω και να την μπουγελώσω για να τη δροσίσω. Γι’ αυτό και δεν κάναμε καλό χρόνο, κάτι λιγότερο από 4½ ώρες. Εφευγε μπροστά από τον ενθουσιασμό της, της φώναζα και σταματούσε να με περιμένει. Εκανε έτσι καμιά πενηνταριά χιλιόμετρα, όχι 42.195. Είναι πια μαραθωνοδρόμος, δεν έχει ν’ αποδείξει τίποτα».

Αν και ο Θανάσης είναι πια έμπειρος δρομέας και έχει βρει τη δική του ρουτίνα στο τρέξιμο, επιδιώκει να έχει μαζί του την Κίρα γιατί τον βοηθάει στον δρόμο. «Είναι ο… λαγός μου! Μου δίνει ρυθμό όταν τη βλέπω μπροστά να τρέχει. Ασε που αγαπάω τα ζώα και δεν θεωρώ ότι είναι διακοσμητικά στοιχεία. Γιατί να μην την πάρω μαζί μου όταν βλέπω ότι στο εξωτερικό τρέχουν με τα κατοικίδιά τους; Με βλέπει ότι φοράω τα ρούχα και τα παπούτσια τού τρεξίματος και ετοιμάζεται κι εκείνη». Στη χώρα μας δεν υπάρχουν συγκεκριμένοι κανονισμοί που να ρυθμίζουν τη συμμετοχή των τετραπόδων στους αγώνες και η παρουσία τους επαφίεται στα αφεντικά τους. «Στους αγώνες που γίνονται στους διαφόρους δήμους δεν μπορεί κανένας να σου απαγορεύσει να πάρεις το σκυλί μαζί γιατί ο δρόμος είναι δημόσιος χώρος. Στον Μαραθώνιο πήρα νωρίτερα την οργανωτική επιτροπή για να ρωτήσω αν επιτρέπεται και μου είπαν ότι δεν υπάρχει κανένας περιορισμός».