Είναι ρεαλιστική η καθημερινή σωματική άσκηση;

Το κατά πόσο μπορεί ένας άνθρωπος να έχει τον χρόνο να ασκείται καθημερινά, λαμβανομένων υπόψη των υποχρεώσεων του σύγχρονου τρόπου ζωής, παραμένει ζητούμενο.

Η σωματική άσκηση θεωρείται σήμερα απαραίτητο συμπλήρωμα της ζωής. Ακόμα και για τους αρρώστους με καρδιακή ανεπάρκεια όπου η προσπάθεια συνδέεται πάντα με εκδήλωση δύσπνοιας, η άσκηση αποδείχθηκε ότι συμβάλλει στην καλύτερη εξέλιξη του αρρώστου και στην επιβίωσή του.

Ομως τι θεωρείται επαρκής άσκηση; Οι κατευθυντήριες οδηγίες που είναι διεθνώς αποδεκτές μιλούν για 150 λεπτά (2 1/2 ώρες) την εβδομάδα. Εντούτοις, ο στόχος αυτός θεωρείται δύσκολα πραγματοποιήσιμος ιδιαίτερα από υπερηλίκους και άτομα με ορθοπεδικά προβλήματα.

Η καθιστική ζωή έχει αποδειχθεί από σειρά μελετών ότι προδιαθέτει για σακχαρώδη διαβήτη, στεφανιαία νόσο και ορισμένες μορφές καρκίνου. Βέβαια η άσκηση καλύπτει ένα μεγάλο φάσμα, από την απλή σουηδική γυμναστική, το ποδήλατο και τη γυμναστική με όργανα μέχρι την εργώδη άσκηση. Ομως το θέμα δεν τίθεται με το ερώτημα ποια μορφή της είναι προτιμότερη, αλλά το πόσο ωφελεί η ελάχιστη άσκηση.

Δυο πρόσφατα άρθρα που δημοσιεύθηκαν στο επίσημο περιοδικό της Βρετανικής Ιατρικής Εταιρείας (BMJ) υποστηρίζουν ότι 20 λεπτά άσκησης μερικές φορές τον μήνα αλλά ακόμα και η απλή κίνηση μέσα στο σπίτι ελαττώνουν την πιθανότητα πρόωρου θανάτου και προάγουν τη μακροβιότητα. Ακόμα και σε αυτούς που παρακολουθούν συνεχώς τηλεόραση, οι ερευνητές συνιστούν να σηκώνονται από το κάθισμα και να περπατούν την ώρα των διαφημίσεων.

Αραγε είναι όλα αυτά υπερβολικά; Αντίθετα, είναι απόλυτα ρεαλιστικά ιδιαίτερα όταν γνωρίζουμε τι κινητοποιείται κατά την άσκηση. Κατά την άσκηση ενεργοποιείται κυρίως το ενδοθήλιο, δηλαδή ο εσωτερικός χιτώνας των αρτηριών, που παράγει μια σειρά αγγειοδιασταλτικών ουσιών, αντιθρομβωτικών ουσιών, οι οποίες δεν αφήνουν εύκολα το αίμα να πήζει και να δημιουργεί θρόμβους μέσα στις φλέβες ή τις αρτηρίες της καρδιάς ή του εγκεφάλου.

Ετσι, αποφεύγονται οι πνευμονικές εμβολές, τα εμφράγματα του μυοκαρδίου και τα αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια.

Τέλος, όσον αφορά την καθημερινή άσκηση, η ελάχιστη είναι εφικτή έστω και ως απλή κινητοποίηση με το σήκωμα από την πολυθρόνα. Είναι αναμφισβήτητα πιο ευεργετική από την απόλυτη ακινησία.