Η εγκληματική οργάνωση πίσω από τη Χρυσή Αυγή
Στις 2.200 σελίδες που αριθμεί το παραπεμπτικό βούλευμα, η πρόεδρος Ισιδώρα Πόγκα και ο εφέτης Αλέξανδρος Σάββας περιγράφουν την αξιόποινη δράση και τον εγκληματικό ρόλο που έχει διαδραματίσει στην ιστορία ο καθένας από τους 70 κατηγορουμένους για τους οποίους έκριναν ότι προκύπτουν σοβαρές ενδείξεις παραπομπής τους σε δίκη.
«Ο κατηγορούμενος, ως ιδρυτής και κατ’ ουσία αρχηγός και ηγέτης της, διηύθυνε αυτή, καθ’ όλο το διάστημα της λειτουργίας της εγκληματικής οργάνωσης. Δηλαδή από το 2008, οπότε εκδηλώθηκε εμφανώς η σωρευτική και εξακολουθητική εγκληματική της δράση, ενώ το χρονικό διάστημα από 20-9-2010 μέχρι και τη σύλληψή του 28-9-2013 ήταν και τυπικά αρχηγός, παρέχοντας οδηγίες και εντολές προς τα μέλη της γνωρίζοντας πλήρως τις ενέργειές τους και ελέγχοντας απολύτως της δράση τους, με στόχο την επίτευξη των παράνομων σκοπών της και με μέσον τη διάπραξη εκ μέρους των μελών της διαφόρων, ιδιαίτερα σοβαρών εγκλημάτων» αναφέρουν οι δικαστές σκιαγραφώντας το πορτρέτο του αρχηγού.
Στη συνέχεια, ακτινογραφώντας την ιεραρχική δομή της οργάνωσης, τοποθετούν στον στενό της κύκλο τούς βουλευτές της Χρυσής Αυγής και τους πυρηνάρχες της οργάνωσης που είχαν την ευθύνη για τη λειτουργία των Τοπικών Οργανώσεων.
Ο περιφερειάρχης αναφερόταν απευθείας στον τοπικό βουλευτή – περιφερειάρχη και αυτός με τη σειρά του στην ηγεσία της εγκληματικής οργάνωσης, από την οποία ελάμβανε την εντολή ή την έγκριση για την εκδήλωση οποιασδήποτε αξιόποινης δράσης ή την τέλεση οποιουδήποτε εγκλήματος.
Η επιχειρησιακή δράση της οργάνωσης, σύμφωνα πάντα με την πλειοψηφία του βουλεύματος (σ.σ. ο εφέτης Νίκος Σαλάτας διατύπωσε την άποψη ότι δεν στοιχειοθετείται το κακούργημα της εγκληματικής οργάνωσης), «είχε σκοπό την αντιμετώπιση διά της βίας των αντιφρονούντων αλλοδαπών, αλλά και όσων θεωρούνταν σοβαροί ιδεολογικοί εχθροί της και κατ’ επέκταση τη βίαιη επιβολή των πολιτικών ιδεών της». Η εκτέλεση δε των εγκληματικών σκοπών είχε ανατεθεί στις ομάδες κρούσης, τα επονομαζόμενα «Τάγματα Εφόδου», που λειτουργούσαν υπό την αιγίδα των Τοπικών Οργανώσεων.
Τα μέλη τους δε, συμπληρώνουν οι δικαστές, «είχαν ιδιαίτερα σωματικά προσόντα και κατάλληλη εκπαίδευση προσομοιάζουσα με εκείνη των ανδρών των επίλεκτων Ειδικών Μονάδων των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας, δρούσαν οργανωμένα και συντεταγμένα, τηρώντας απαρέγκλιτα τις σχετικές οδηγίες και εντολές τού επικεφαλής τής εκάστοτε εγκληματικής δράσης».
Ξεχωριστό κεφάλαιο του βουλεύματος αποτελεί η δολοφονία του 34χρονου μουσικού Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι, μετά την οποία άρχισε το ξήλωμα της οργάνωσης. Οι δικαστικοί λειτουργοί περιγράφουν πώς κινητοποιήθηκαν τα Τάγματα Εφόδου μετά το SMS που έφυγε το βράδυ της 17ης Σεπτεμβρίου 2013 από τα γραφεία της Τοπικής Οργάνωσης, τα οποία εγκλώβισαν τον Παύλο Φύσσα, ο οποίος ήταν γνωστός για τις αντίθετες προς τη Χρυσή Αυγή ιδεολογικές του απόψεις και τελικά δολοφονήθηκε από τον Γιώργο Ρουπακιά.
Για να χτίσουν την κατηγορία της εγκληματικής οργάνωσης οι δύο δικαστές αντικρούοντας την άποψη του συναδέλφου τους ότι απαραίτητη προϋπόθεση είναι το οικονομικό όφελος, σημειώνουν: «Ο έλληνας νομοθέτης επέλεξε την επί το αυστηρότερον προσαρμογή της νομοθεσίας, δεδομένου ότι για τη θεμελίωση του αδικήματος της εγκληματικής οργάνωσης δεν απαιτείται η επιδίωξη πορισμού οικονομικού ή άλλου υλικού οφέλους, το οποίο αποτελεί, σε περίπτωση συνδρομής του, επιβαρυντική περίσταση».
ΓΙΑΤΙ ΨΗΦΙΣΕ «ΟΧΙ». Στον αντίποδα της δικής τους θέσης βρίσκεται η άποψη του εφέτη Νίκου Σαλάτα, κατά την άποψη του οποίου δεν προέκυψε άμεσο ή έμμεσο οικονομικό όφελος για τους κατηγορουμένους και ως εκ τούτου κατ’ εφαρμογήν της Σύμβασης του Παλέρμο δεν μπορεί να σταθεί η κατηγορία.
Την ύπαρξη ενός τέτοιου σκοπού, σύμφωνα με τον μειοψηφήσαντα δικαστή, «θα μαρτυρούσε ένα “κεντρικό χρηματοκιβώτιο” (μετρητά, τραπεζικός λογαριασμός), όπου θα φυλασσόταν ή θα ξεπλενόταν αθέμιτο χρήμα». Ο ίδιος επισημαίνει ότι δεν βρέθηκε ένα κεντρικό οπλοστάσιο της Χρυσής Αυγής «το οποίο θα μαρτυρούσε την υποστήριξη διά των όπλων της οικονομικής εγκληματικής δραστηριότητας της οργάνωσης».
Αντίθετα, καταλήγει ο συγκεκριμένος δικαστής, η κατηγορία «εμπεριέχει ως δεδομένο την περιγραφόμενη εγκληματική δράση των κατηγορουμένων στα πλαίσια του κόμματος της Χρυσής Αυγής και είχε αποκλειστικά ιδεολογικά κίνητρα, λόγω της ναζιστικής πολιτικής θεωρίας και πρακτικής που υιοθετεί το κόμμα».
Καταθέσεις για το βίντεο Μπαλτάκου – Κασιδιάρη
Δύο ημέρες μετά την έκδοση του παραπεμπτικού βουλεύματος για την υπόθεση της Χρυσής Αυγής ο Τάκης Μπαλτάκος, ο οποίος επί ΝΔ ήταν γενικός γραμματέας της Κυβέρνησης, καλείται να καταθέσει στον ανακριτή κατά της διαφθοράς Κώστα Σαργιώτη για την παράνομη βιντεοσκόπηση συνομιλίας του από τον προφυλακισμένο βουλευτή Ηλία Κασιδιάρη που είχε οδηγήσει στην παραίτησή του. Για την ίδια υπόθεση την επόμενη εβδομάδα καλείται σε απολογία ο Ηλίας Κασιδιάρης.
2.200 είναι οι σελίδες που αριθμεί το παραπεμπτικό βούλευμα, στο οποίο περιγράφονται η αξιόποινη δράση και ο εγκληματικός ρόλος που έχει διαδραματίσει στην ιστορία ο καθένας από τους 70 κατηγορουμένους τους οποίους παρέπεμψαν σε δίκη.














