Γαβριήλ Σακελλαρίδης: Η ήρεμη δύναμη
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
5 λεπτά Ευγενής και χαμηλών τόνων, ο υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ είναι ένα φρέσκο πρόσωπο που από τον περασμένο χρόνο έδειξε ότι ήρθε για να μείνει. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος που έκανε την έκπληξη στον Δήμο Αθηναίων με μια εκστρατεία διαφορετική είναι μια ήρεμη δύναμη. Ομως, έχει στο DNA του την πολιτική σύγκρουση, όταν αυτό είναι απαραίτητο.
Ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης είναι ένας κανονικός νέος άνθρωπος. Δεν είναι καθόλου αυτονόητο για πολιτικό πρώτης γραμμής. Ο Γαβριήλ ντύνεται και μιλάει κάζουαλ. Ζει στα Εξάρχεια, κυκλοφορεί με τα πόδια στο κέντρο της Αθήνας και το βράδυ πηγαίνει σε μπαράκια.
Ή τουλάχιστον πήγαινε, μέχρι να ορκιστεί υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ και κυβερνητικός εκπρόσωπος, γεγονός που σημαίνει πρωινό ξύπνημα και ένας ολόκληρος νέος κόσμος που πρέπει να μάθει μέσα σε λίγες ημέρες.
Ομολογουμένως, δεν περίμενε να του έρθουν έτσι τα πράγματα. Δεν σκόπευε καν να εγκαταλείψει τα καθήκοντά του στον δήμο για να κατέβει βουλευτής στην Α’ Αθηνών.
Ομως, οι πιέσεις για την υποψηφιότητά του είχαν αρχίσει από τον περασμένο Σεπτέμβριο και ο ίδιος δεν μπόρεσε να αντισταθεί.
Τους τελευταίους μήνες, εξάλλου, είχε κάνει περιοδεία ανά την Ελλάδα για να εξηγήσει το οικονομικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ.
Πληροφορίες αναφέρουν ότι τους τελευταίους μήνες είχε επανέλθει και στις συσκέψεις του οικονομικού επιτελείου, απ’ όπου εξάλλου ξεκίνησε.
Πριν καλά καλά προλάβει να συνέλθει από την εκλογή του στην Α’ Αθηνών (τερμάτισε δεύτερος πίσω από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου), χτύπησε το τηλέφωνό του για υπουργοποίηση.
Αναγνωρισιμότητα. Λίγοι θυμούνται ότι ο Γαβριήλ με το πτυχίο της ΑΣΟΕΕ και το μεταπτυχιακό από την προοδευτική New School της Νέας Υόρκης εισήλθε στα κοινοβουλευτικά του ΣΥΡΙΖΑ ως πουλέν μετά τις εκλογές του 2012 (τότε είχε θέσει υποψηφιότητα στη Β’ Αθηνών, απλώς για να πάρει το βάπτισμα του πυρός).
Προηγουμένως, είχε αρχίσει το διδακτορικό του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και είχε δουλέψει πάνω σε ερευνητικά προγράμματα στο Πανεπιστήμιο και σε διάφορους οργανισμούς. Από το 2012 και μετά ήταν συντονιστής της ΕΚΚΕ Οικονομικών του ΣΥΡΙΖΑ. Αρχικά υπήρξε στενός συνεργάτης του Γιάννη Δραγασάκη και στη συνέχεια του Ευκλείδη Τσακαλώτου.
Ιδιαίτερα καλή σχέση έχει και με τον Γιώργο Σταθάκη. Με τα οικονομικά έχει τρέλα και δεν το κρύβει, αφού για να χαλαρώσει διαβάζει οικονομικές μελέτες. Ιδιαίτερα σεμνός και μάλλον ντροπαλός, θα κληθεί να ξεπεράσει τη συστολή του μέσα από την καθημερινή τριβή με την κυβερνητική γραμμή και τους δημοσιογράφους.
Για την ώρα, καθημερινά στις 7 ακριβώς πίνει τον πρωινό του καφέ στο Μέγαρο Μαξίμου μαζί με τον υπουργό Επικρατείας Νίκο Παππά και τον διευθυντή του γραφείου Τύπου του Πρωθυπουργού Θόδωρο Μιχόπουλο για να βγάλουν τη γραμμή της κυβέρνησης.
Προτεραιότητά του είναι να επαναφέρει το μπρίφινγκ του κυβερνητικού εκπροσώπου, καθώς πιστεύει ότι είναι προς το συμφέρον της κυβέρνησης να είναι καλά ενημερωμένοι οι δημοσιογράφοι.
«Θα βοηθήσει κι εμάς να γίνουμε καλύτεροι στο κυβερνητικό έργο» λέει στους συνεργάτες που τον πλαισιώνουν. Πρόκειται για κοσμογονική αλλαγή για ένα πρόσωπο που λιγότερο από έναν χρόνο νωρίτερα έδινε τη μάχη για να είναι αναγνωρίσιμος. Και την κέρδισε μπαίνοντας ως φαβορί στον δεύτερο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών, για να τερματίσει στο 49% με μικρή διαφορά από τον Γιώργο Καμίνη.
Το ήθος του Γαβριήλ εκθείασε, εξάλλου, και ο δήμαρχος Αθηναίων τη βραδιά της εκλογικής του νίκης. Και όχι τυχαία.
Ο Σακελλαρίδης, παραμονές του δεύτερου γύρου, αποκήρυξε τους ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής. Δεν ήταν μόνο αυτό.
Ο Γαβριήλ και το επιτελείο του (Θόδωρος Μιχόπουλος, Τάσος Κορωνάκης, Χάρης Κωνσταντάτος) τράβηξαν τον δικό τους δρόμο. Επέλεξαν να κάνουν μια προεκλογική εκστρατεία καθαρά αυτοδιοικητική. Επικεντρώθηκαν στα προβλήματα της Αθήνας και όχι στη ριζοσπαστική αντιμνημονιακή ρητορική.
Εννοείται ότι οι ιθύνοντες της κεντρικής καμπάνιας του ΣΥΡΙΖΑ δεν χάρηκαν καθόλου γι’ αυτό.
Από μικρός. Στην πορεία για τον δήμο ο Σακελλαρίδης γνώρισε και ανθρώπους που θα γίνονταν φίλοι και θα έπαιζαν ρόλο στη ζωή του. Οπως τη συγγραφέα Μάρω Δούκα, η οποία λέγεται ότι είναι πλέον κάτι σαν πνευματική του μητέρα.
Τον δήμο δεν ήθελε να τον αφήσει. Το είχε πει και προεκλογικά ότι αν εκλεγόταν στην Α’ Αθηνών θα εξακολουθούσε να κρατά τα καθήκοντα της μείζονος αντιπολίτευσης.
Για να το αποδείξει, λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές, παρακολούθησε ολόκληρη τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου.
Αυτό διότι πιστεύει ότι από την Τοπική Αυτοδιοίκηση βλέπεις τι θα πει πολιτική, αφού η σχέση που αναπτύσσει ο καθημερινός πολίτης με την πολιτική είναι μέσω της πόλης.
Γεννημένος στη Νέα Σμύρνη το 1980, ο Σακελλαρίδης έχει δηλώσει ότι η γειτονιά του είχε πάντα προοδευτική παράδοση.
Θυμάται τα Φεστιβάλ του Ρήγα και από νεαρός είχε την παρόρμηση να ασχοληθεί με την πολιτική.
«Τα πολιτικά θέματα στις εφημερίδες με ενδιέφεραν περισσότερο από τα άλλα» έλεγε πριν από μερικούς μήνες στη «Lifo».
Γαβριήλ όπως Αλέξης. Δεν χρειάστηκε πολλές αφορμές. Μπήκε στην ΑΣΟΕΕ το 1999, την περίοδο των κινητοποιήσεων για τον νόμο Αρσένη. Το ένα έφερε το άλλο και βρέθηκε στη Νεολαία Συνασπισμού.
Αν και νεότερος από τον Αλέξη Τσίπρα και τη Ρένα Δούρου, θεωρείται της ίδιας γενιάς της Νεολαίας. Κάποιοι τον συγκρίνουν με τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, επειδή αμφότεροι έγιναν αναγνωρίσιμοι και έκαναν το «μπαμ» μέσα από τις υποψηφιότητές τους για τον Δήμο της Αθήνας.
Στον Σακελλαρίδη δεν αρέσει καθόλου αυτό. Θέλει να είναι ο εαυτός του. Το μότο του είναι ότι καθένας πρέπει να κάνει αυτό που αισθάνεται ότι είναι το σωστό.
Τέτοιου τύπου αποφάσεις, έχει πει, είναι αυτές που εκ των υστέρων, «όταν έχει περάσει όλος ο κατακλυσμός, σε κάνουν να νιώθεις ότι έχεις δώσει μια ωραία μάχη».
Google news
