Κήρυξε το τέλος της οικονομικής κρίσης!

Ηταν η έβδομη κατά σειρά ομιλία του για την Κατάσταση του Εθνους. Και η πρώτη φορά που απευθυνόταν σε ένα Κογκρέσο ελεγχόμενο πλήρως από τους Ρεπουμπλικανούς. Ακούγοντας και βλέποντας εντούτοις τον Μπαράκ Ομπάμα, ξημερώματα Τετάρτης ώρα Ελλάδας, θα έλεγε κανείς ότι στις ενδιάμεσες εκλογές της 4ης Νοεμβρίου θριάμβευσαν οι Δημοκρατικοί, ότι η Γερουσία παραμένει και η Βουλή επέστρεψε στον έλεγχό τους. Το «κλειδί», ή εξήγηση, ίσως να κρύβεται σε μια αποστροφή του αμερικανού προέδρου προς το τέλος της ομιλίας του: «Δεν έχω άλλες προεκλογικές εκστρατείες να διεξαγάγω» δήλωσε. Κάποιοι Ρεπουμπλικανοί από κάτω έσπευσαν να χειροκροτήσουν, μάλλον αγενώς. Ο Ομπάμα χαμογέλασε και (τους) είπε: «Το ξέρω, διότι κέρδισα και τις δύο». Και μετά απελευθερώθηκε.

«Αυτό το βράδυ, γυρίζουμε σελίδα» διακήρυξε ο αμερικανός πρόεδρος, με τον αέρα μιας σειράς από θετικούς οικονομικούς δείκτες αλλά και τη (μικρή, έστω) άνοδο που καταγράφει τελευταία η δημοτικότητά του, παράλληλα με τον πυρετό των μονομερών πρωτοβουλιών που έχει αναλάβει στο θέμα της Κούβας, της μετανάστευσης ή και της κλιματικής αλλαγής. «Να ‘μαστε 15 χρόνια μέσα στον καινούργιο αιώνα. Δεκαπέντε χρόνια που ξεκίνησαν με μια τρομοκρατική επίθεση στο έδαφός μας, που γέννησαν δύο μακροχρόνιους και πολυδάπανους πολέμους, που είδαν μια βίαιη ύφεση να διασπείρεται στη χώρα μας και στον κόσμο». Κηρύσσοντας ουσιαστικά το τέλος της οικονομικής κρίσης στις ΗΠΑ, ο Ομπάμα αφιέρωσε το μεγαλύτερο μέρος της ομιλίας του στη μεσαία τάξη, τη μεγάλη χαμένη των χρόνων της ύφεσης και το κλειδί, κατ’ αυτόν, για την αμερικανική αναγέννηση.

ΕΝΔΥΝΑΜΩΣΗ. «Θα αποδεχθούμε μια οικονομία όπου μόνο λίγοι από εμάς τα πάνε θεαματικά καλά; Ή θα στρατευθούμε σε μια οικονομία που παράγει εισοδηματική άνοδο και ευκαιρίες για όλους όσοι καταβάλλουν προσπάθεια;» ρώτησε. Και ο ίδιος απάντησε: «Η αρχή των οικονομικών της μεσαίας τάξης είναι ότι η χώρα πηγαίνει καλύτερα όταν όλοι λαμβάνουν το δικαιωματικό μερίδιό τους και παίζουν σύμφωνα με τους ίδιους κανόνες». Στην καρδιά του σχεδίου του Ομπάμα για την ενδυνάμωση της μεσαίας τάξης βρίσκεται μια πρόταση αύξησης της φορολογίας για τους πλέον εύπορους Αμερικανούς κατά 320 δισ. δολάρια μέσα στην επόμενη δεκαετία, ώστε να χρηματοδοτηθούν εκπτώσεις φόρων και εκπαιδευτικά επιδόματα για τη μεσαία τάξη, συμπεριλαμβανομένης διετούς δωρεάν φοίτησης σε κολέγια.

Πολλές από τις προτάσεις που κατέθεσε για αναδιανομή του πλούτου, βέβαια, έχουν λιγοστές πιθανότητες να γίνουν πραγματικότητα, δεδομένης της εναντίωσης των Ρεπουμπλικανών. Λιγότερο από δύο χρόνια πριν από τις επόμενες προεδρικές εκλογές, εντούτοις, μπορεί να καθορίσουν την πολιτική ατζέντα, υποχρεώνοντας τους Ρεπουμπλικανούς να αναζητήσουν εναλλακτικούς τρόπους αντιμετώπισης των εισοδηματικών ανισοτήτων – ή και ενισχύοντας τη Χίλαρι Κλίντον, εφόσον αποφασίσει πράγματι να διεκδικήσει την προεδρία.

ΕΚΚΛΗΣΗ. Ο αμερικανός πρόεδρος απηύθυνε έκκληση για μια «καλύτερη πολιτική» στην Ουάσιγκτον και υποσχέθηκε να συνεργαστεί με τους Ρεπουμπλικανούς. Παράλληλα, ωστόσο, τους υπενθύμισε ότι διαθέτει ένα ισχυρό όπλο: το βέτο σε κάθε τους προσπάθεια να αναιρέσουν όσα έχει επιτύχει, από το Obamacare μέχρι τη νομιμοποίηση εκατομμυρίων παράτυπων μεταναστών και τους χρηματοπιστωτικούς κανονισμούς: «Δεν μπορούμε να θέσουμε την ασφάλεια οικογενειών σε κίνδυνο αφαιρώντας την ιατροφαρμακευτική τους περίθαλψη ή ξηλώνοντας τους νέους κανονισμούς για τη Γουόλ Στριτ ή αναζωπυρώνοντας περασμένες μάχες για τη μετανάστευση όταν έχουμε ένα σύστημα να διορθώσουμε» δήλωσε. «Και αν φτάσει στο γραφείο μου κάποιο νομοσχέδιο που επιχειρεί να κάνει οτιδήποτε από αυτά θα ασκήσω βέτο». Οπως σχολίασε η «Μοντ», «η υποδοχή αυτής της ομιλίας από τους Ρεπουμπλικανούς ήταν αντίστοιχη της μαχητικότητας που επέδειξε ο αμερικανός πρόεδρος. Οσο κι αν ελέγχουν όμως πλέον αυτοί οι τελευταίοι το Κογκρέσο στο σύνολό του, είναι ο ηττημένος των midterms αυτός που ανέκτησε τον έλεγχο της αμερικανικής ατζέντας».

«Λάιτ» στην εξωτερική πολιτική
Η ομιλία του Μπαράκ Ομπάμα ήταν μάλλον «λάιτ» στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής. Ζήτησε τη στήριξη του Κογκρέσου για ένα αναθεωρημένο ψήφισμα που επιτρέπει την προσφυγή στη βία, προσαρμοσμένο στον πόλεμο κατά των τζιχαντιστών του ISIS – σημειώνοντας πως αυτό «θα πάρει καιρό». Υπεραμύνθηκε της απόφασής του να αποκαταστήσει τις διπλωματικές σχέσεις με την Κούβα, καλώντας το Κογκρέσο να άρει το εμπάργκο εις βάρος της. Δήλωσε εκ μέρους των ΗΠΑ αλληλέγγυος στα θύματα της τρομοκρατίας ανά τον κόσμο, «από ένα σχολείο του Πακιστάν μέχρι τους δρόμους του Παρισιού». Και υπερασπίστηκε την πολιτική του έναντι της ρωσικής «επιθετικότητας» στην Ουκρανία προκαλώντας την έντονη αντίδραση της Μόσχας.