Τι έχεις ΠΑΟΚ; Τι είχα πάντα
Ο Σαββίδης έδιωξε τον Δώνη επειδή το ήθελαν οι σκληροπυρηνικοί, έφερε τον Στέφενς, τον έδιωξε και συνεργάστηκε με τον Αναστασιάδη πάλι ύστερα από απαίτηση της εξέδρας. Τελικά ποιος είναι τον αφεντικό στον ΠΑΟΚ;
Τέτοια σύγχυση σαν και αυτή που ο ΠΑΟΚ βιώνει σε κάθε επίπεδο τα τελευταία δυόμισι χρόνια και συγκεκριμένα από τότε που οι τύχες της ομάδας πέρασαν στη δικαιοδοσία του Ιβάν Σαββίδη δύσκολα συναντά κανείς σε ποδοσφαιρικό σύλλογο ο οποίος καθοδηγείται από έναν πανίσχυρο οικονομικό παράγοντα και έχει απαλλαγεί από έγνοιες που οδηγούσαν το μυαλό ακόμα και στο ενδεχόμενο της διάλυσης. Κι όμως, αν κάποιος ερευνήσει τη συγκεκριμένη ιστορία μέσα από όλες τις πτυχές της με καθαρό μυαλό και δίχως διάθεση για δικαιολογίες, θα οδηγηθεί στο συμπέρασμα ότι ο ίδιος ο μεγαλομέτοχος του Δικέφαλου έχει πρωτοστατήσει σε αυτό το πανδαιμόνιο που επικρατεί στις τάξεις του ΠΑΟΚ.
ΚΥΒΙΣΤΗΣΗ. Εμφανίστηκε το καλοκαίρι του 2012 και συστήθηκε ως απόλυτος και αδιαπραγμάτευτος απέναντι στον σκληρό πυρήνα οπαδών της ομάδας, έχοντας την πληροφόρηση (προφανώς και τις αποδείξεις που τον έπεισαν να πιστεύει έτσι) ότι κάνουν κακό στο Δικέφαλο του Βορρά. Χάραξε κόκκινες γραμμές, απέφυγε να συνεταιριστεί μαζί τους και επέλεξε ένα δικό του αντάρτικο το οποίο αργότερα απεμπόλησε. Οταν συνειδητοποίησε ότι πρέπει να τους προσεγγίσει και να βάλει νερό στο κρασί του, αρχικώς ξαπόστειλε τον Γιώργο Δώνη για να κάνει το κομμάτι της εξέδρας, απόφαση η οποία του κόστισε μια περιουσία σε αποζημίωση, και ακολούθως απαξίωσε τον Χουμπ Στέφενς με τη βιαστική επιλογή να μη δώσει τον εύλογο χρόνο δουλειάς σε έναν καταξιωμένο προπονητή που ήθελε να προχωρήσει σε τομές προκειμένου να βοηθήσει τον ΠΑΟΚ να αλλάξει νοοτροπία και να προοδεύσει σε όλα τα επίπεδα.
Η τρίτη καθοριστική απόφαση αναίρεσε όλα όσα εκπροσωπούσαν οι αρχικές ιδέες του, όταν αναλάμβανε την ιδιοκτησία της ομάδας. Εκανε εκείνο που ήθελαν οι άλλοι και όχι ίδιος. Με το επιχείρημα ότι είχε ήδη ξοδέψει πολλά χρήματα δίχως αντίκρισμα και δίχως να παραδεχθεί στον ίδιο τον εαυτό του ότι με την έλλειψη επιμονής και εμπιστοσύνης από μόνος του ακύρωσε ανθρώπους και το αρχικό πλάνο του, ο Σαββίδης αποφάσισε να κάνει ό,τι του ζητούσαν οι οργανωμένοι οπαδοί! «Αγγελο θέλετε; Αγγελο θα έχετε»!
Ηταν άλλωστε μια βολική απόφαση. Με έναν άνθρωπο που περίμενε καρτερικά εδώ και χρόνια την τρίτη και (προφανώς λόγω ηλικίας) τελευταία ευκαιρία του στον πάγκο του ΠΑΟΚ θα είχε το κεφάλι του ήσυχο. Οι σκληροπυρηνικοί της εξέδρας θα παρέσυραν όλους τους αντιφρονούντες (και με σύγχρονο τρόπο σκεπτόμενους) στη δική τους λογική, ενώ ο Αναστασιάδης το τελευταίο που θα έπραττε θα ήταν να τον πιέσει να ξοδέψει ακόμη περισσότερα. Για το δεύτερο σκέλος δικαιώθηκε όταν, κόντρα στις τρανταχτές ελλείψεις του ρόστερ, ο προπονητής του ΠΑΟΚ ήταν αντίθετος στην πραγματοποίηση μεταγραφών!
Τα έως σήμερα αποτελέσματα καθιστούν (ακόμη) τον Δικέφαλο του Βορρά βασικό ανταγωνιστή του Ολυμπιακού στη μάχη του τίτλου, αν και ήδη χάθηκε η μεγάλη ευκαιρία της παραμονής στην κορυφή, την οποία η ομάδα της Θεσσαλονίκης παρέδωσε γρήγορα. Η κατάσταση βέβαια παραμένει αναστρέψιμη, αρκεί να παραμεριστούν όλα αυτά τα παράλογα που τη χαρακτηρίζουν. Οπως η αντίφαση που εντοπίζεται στις πράξεις του Αναστασιάδη, όταν αρχικά καλεί άπαντες να φύγουν από το γήπεδο και μερικά λεπτά αργότερα τους ζητεί στα αποδυτήρια να ξεχάσουν όσα έγιναν και να ασχοληθούν μόνο με το ποδόσφαιρο!
ΕΚΝΕΥΡΙΣΜΟΣ. Οι παίκτες του ΠΑΟΚ παίζουν στο κόκκινο και ο εμφανής εκνευρισμός τους σε κάθε φάση, ακόμη και όταν δεν έχουν δίκιο, είναι απόρροια του τρόπου με τον οποίο ο προπονητής αντιμετωπίζει όλες αυτές τις καταστάσεις. Δεν ταιριάζουν τα χνώτα του με τον τεχνικό διευθυντή (Βρύζας), ρίχνει στην πυρά ποδοσφαιριστές και μετά τους επαναφέρει, μπλέκει οτιδήποτε συμβαίνει με θρησκόληπτες αιτιάσεις και αποδεικνύει αυτό που δικαίως οι περισσότεροι πιστεύουν για εκείνον. Εργάζεται περισσότερο με το συναίσθημα και λιγότερο με το μυαλό. Και από τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται τις καταστάσεις ο ΠΑΟΚ θα έχει μεγάλο άστρο αν εν τέλει πετύχει την υπέρβαση.