Ή αυτοί έχουν αλλάξει ή εμείς

Hταν Δεκέμβριος του 2012 όταν η γερμανική εφημερίδα «Χάντελσμπλατ» ανακήρυσσε «πολιτικό της χρονιάς» σε διεθνές επίπεδο τον Αντώνη Σαμαρά. «Ο έλληνας Πρωθυπουργός κατέδειξε τι σημαίνει για μια χώρα να έχει στην ηγεσία της μια προσωπικότητα που μπορεί να αναγνωρίσει τον σωστό δρόμο σε μια απέλπιδα κατάσταση και να διανύσει αυτόν τον δρόμο ενάντια σε όλες τις αντιστάσεις» σχολίαζε ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Χανς-Ντίτριχ Γκένσερ. Πριν από λίγες ημέρες η ίδια εφημερίδα στο κύριο άρθρο της με τίτλο «Ενας ανανεωτής της Ελλάδας;» ανέφερε πως «μια νίκη του χαρισματικού Αλέξη Τσίπρα ενδέχεται να αποτελέσει πραγματική ευκαιρία για την Ελλάδα, καθώς θα θέσει τέλος στους πολιτικούς των κατεστημένων κομμάτων που ευθύνονται για το υπέρογκο κρατικό χρέος, τα πολυάριθμα φορολογικά προνόμια και την έλλειψη μιας λειτουργικής οικονομικής διοίκησης». Δύο χρόνια χωρίζουν αυτά τα δύο δημοσιεύματα του ίδιου εντύπου. ‘Η αυτοί έχουν αλλάξει ή εμείς.

Ή και τα δύο. Διότι την ίδια μετατόπιση απόψεων εμφανίζουν πολλά άλλα διεθνή μέσα. Εκεί που η Ελλάδα ήταν πριν από τρία χρόνια το μαύρο πρόβατο, σιγά σιγά τον τελευταίο καιρό φαίνεται να αναδεικνύεται μέσα από τον ξένο Τύπο μια νέα εικόνα της – χωρίς να λείπουν βέβαια και οι προειδοποιητικές κραυγές για πιθανές αστοχίες μιας μελλοντικής κυβέρνησης.

Από το πρωτοσέλιδο της γαλλικής εφημερίδας «Λιμπερασιόν» τον Νοέμβριο του 2011, κατά τη Σύνοδο Κορυφής των Καννών, με την ελληνική λέξη ΧΑΟΣ σε γαλάζιο φόντο μέχρι το πρόσφατο πρωτοσέλιδο με τη φωτογραφία του Αλέξη Τσίπρα και του ηγέτη του ισπανικού Podemos Πάμπλο Ιγκλέσιας και τίτλο «Η άνοιξη της κόκκινης Αριστεράς στον ευρωπαϊκό Νότο» και από το πρωτοσέλιδο των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» τον Νοέμβριο του 2012 με τίτλο «Δυναμώνει η θύελλα για τη λίστα Λαγκάρντ» έως τις πρόσφατες διαπιστώσεις της βρετανικής οικονομικής εφημερίδας ότι «κάτι αλλάζει στον Νότο της Ευρώπης, το οποίο αν πετύχει θα αλλάξει την ατμόσφαιρα σε όλη τη Γηραιά Ηπειρο» κύλησε πολύ νερό κάτω από τις γέφυρες του Σηκουάνα. Οι προσεγγίσεις των εξελίξεων φαίνεται ότι επηρεάζονται από παράγοντες όπως η ιδεολογική τοποθέτηση, οι πολιτικές εξελίξεις ακόμη και από την εθνικότητα των μέσων.

ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ. Εκτός ευρωζώνης και με μια κυβέρνηση η οποία επιζητεί να αλλάξει τη σχέση της με την ΕΕ μέσω τροποποίησης των ιδρυτικών συνθηκών δεν είναι περίεργο που έχει ΜΜΕ τα οποία υποστήριζαν εξαρχής ότι η Ελλάδα έπρεπε να τεθεί εκτός ευρωζώνης και ότι οι δυσπροσάρμοστοι Νότιοι θα πρέπει να τιμωρηθούν κάπως. Ο χορός των – στα όρια του ρατσισμού – στερεοτύπων που χρησιμοποιήθηκαν στην αρχή της κρίσης, φαίνεται τώρα να έχει καταλαγιάσει καθώς οι οικονομικές δυσκολίες πλήττουν όλο και περισσότερες χώρες της Γηραιάς Ηπείρου.

H «Ιντιπέντεντ» και η «Γκάρντιαν» φιλοξενούν τελευταία διαρκώς ανταποκρίσεις από την Ελλάδα, με αιχμή του δόρατος τις προθέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για την πολιτική που θα ακολουθήσει – το βασικό ερώτημα των Βρετανών πίσω από όλα αυτά είναι το πόσο θα ταράξει την καθεστηκυία τάξη στην ΕΕ το αποτέλεσμα των επερχόμενων ελληνικών εκλογών. Διότι θέλουν να ξέρουν σε ποιο κλίμα θα πραγματοποιηθούν οι εκλογές στο Ηνωμένο Βασίλειο, που είναι προγραμματισμένες για τον Μάιο.

Η ΣΚΛΗΡΗ ΓΡΑΜΜΗ. Ολοι παρακολουθούν τα τελευταία χρόνια τα δημοσιεύματα των γερμανικών εφημερίδων, πολλά από τα οποία εξέφραζαν την πιο σκληρή γραμμή του Βερολίνου, την πίεση που προσπαθούσε να ασκήσει η καγκελάριος στις ελληνικές κυβερνήσεις. Ενα ξεχωριστό κεφάλαιο αποτελεί η «Μπιλντ» των 2,5 εκατομμυρίων φύλλων καθημερινής κυκλοφορίας που ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2010 με το κλισέ του «χουζούρη και γλεντζέ Ελληνα», για να ακολουθήσουν εκατοντάδες άρθρα και συνεντεύξεις με αναπαραγωγή ακαλαίσθητων κλισέ και συνθημάτων. Και άλλα έντυπα όμως, όπως το «Σπίγκελ» ή η «Φρανκφούρτερ Αλεμάνιε», πάτησαν στην προτεσταντική ηθική για να στηλιτεύσουν αργοπορίες και παλινωδίες στις μεταρρυθμίσεις.

Η κατάσταση φαίνεται να έχει εξομαλυνθεί πλέον, με εκείνο που είπε Μέρκελ τον Δεκέμβριο του ’12, ότι δηλαδή «ποτέ στη ζωή μου δεν είχα σκεφτεί τόσο πολύ για την Ελλάδα», να ισχύει και για τους αναγνώστες γερμανικών εντύπων. Σήμερα εφημερίδες όπως η «Ταγκεστσάιτουνγκ» προχωρούν σε ψύχραιμη ανάγνωση των εξελίξεων με σχόλια όπως: «Το γεγονός ότι στις Βρυξέλλες σκέφτονται πλέον φωναχτά το ενδεχόμενο ενός κουρέματος χρέους σημαίνει ότι μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν αντιμετωπίζεται μόνο ως απειλή για την Ευρώπη αλλά και ως πιθανός διαπραγματευτικός εταίρος».