Τα παιδιά των μπανλιέ που έγιναν τζιχαντιστές

Αυτό που χωρίζει πλέον εκείνο το παιδί των «μπανλιέ» που έπινε μπίρα και τραγουδούσε ραπ από τον δολοφόνο που σκόρπισε τον θάνατο στο «Charlie Hebdo» είναι ένα τεράστιο χάσμα. Τα πάντα για τον Σερίφ Κουασί αρχίζουν στον αριθμό 39 της οδού Τανγκέρ. Ο Σερίφ πάτησε για πρώτη φορά το πόδι του σε ένα από τα τέσσερα γκαράζ που χρησιμοποιούσαν για τζαμιά οι μουσουλμάνοι του 19ου διαμερίσματος μετά το Ραμαζάνι του 2001.

Ηταν μαζί με τον αδελφό του Σαΐντ, δυο χρόνια μεγαλύτερο. Δεν μιλούσαν λέξη αραβικά. Στερημένοι από γονείς, μεγάλωσαν σε ένα ορφανοτροφείο στην πόλη Ρεν της Βρετάνης όπου έλαβαν την κλασική γαλλική εκπαίδευση μέχρι να τελειώσουν το γυμνάσιο. Τα δύο αδέλφια φτάνουν στο προάστιο Ζερβνεβιγιέρ με τον Σερίφ να είναι ακόμα ανήλικος. Ξεκινάει μια περίοδος μικροεγκληματικότητας που θα τα οδηγήσει ενώπιον της δικαιοσύνης. Το πορτρέτο που σκιαγραφούν οι γαλλικές Αρχές δεν θυμίζει σε τίποτα κάποιον μελλοντικό φονταμενταλιστή. Ο Σερίφ «πίνει, καπνίζει, δεν έχει γένια και έχει μια σχέση εκτός γάμου». Το 2003 ανακαλύπτει τη ραπ. Αλλά οι στίχοι που επιλέγει ήταν ένας ύμνος στο «ματσό» όχι ασφαλώς στο Κοράνι.

Την ίδια χρονιά, όμως, ο Σαΐντ και ο Σαρίφ γνωρίζουν ένα πρόσωπο που θα θέσει εκτός παιχνιδιού τους μετριοπαθείς ιμάμηδες και θα αλλάξει τη ζωή τους. Ο άνθρωπος αυτός λέγεται Φαρίντ Μπενιετού, είναι επίσης αλγερινής καταγωγής και συστήνεται περίπου ως ιεροκήρυκας. Το προσηλυτιστικό του έργο μεταφράζεται στη δημιουργία ενός δικτύου επίδοξων μαρτύρων για τον πόλεμο στο Ιράκ, οι οποίοι εκπαιδεύονται ιδεολογικά και πρακτικά.  

Η αναχώρηση είχε οριστεί για τις 25 Ιανουαρίου του 2005. Ο Σερίφ συλλαμβάνεται λίγες ημέρες μετά. Είχε μείνει σπίτι του, είπε, επειδή έχασε το αεροπλάνο. Σύμφωνα με τον τότε δικηγόρο του, πίσω από το χαμένο αεροπλάνο κρυβόταν ένας απεριόριστος φόβος.

Καταδικάζεται σε 18 μήνες φυλάκιση για να αφεθεί στη συνέχεια ελεύθερος με αναστολή. Η αντιτρομοκρατική τον παρακολουθεί, εκείνος μετακομίζει με την οικογένειά του στην Ρενς αλλά κάθε τόσο επισκέπτεται το παρισινό προάστιο. Το 2010 το όνομά του ακούγεται συχνά στις υποκλαπείσες συνομιλίες του Τζαμέλ Μπεγκάλ, ο οποίος καταδικάστηκε σε πέντε χρόνια κάθειρξη ως εμπνευστής μιας επίθεσης στην αμερικανική πρεσβεία στο Παρίσι που δεν έγινε ποτέ.

Λίγους μήνες αργότερα, ο λιγομίλητος Σαΐντ ταξίδεψε για την Υεμένη. Εκεί, σύμφωνα με τους «New York Times», εκπαιδεύτηκε επί μερικούς μήνες από την Αλ Κάιντα στη χρήση όπλων και την κατασκευή βομβών. Κανένας δεν τον σταμάτησε πριν πάει και κανένας όταν επέστρεψε. Η αντίστροφη μέτρηση για το «Charlie Hebdo» είχε αρχίσει.