Κόρα Καρβούνη: «Οι ηθοποιοί δεν είμαστε νάρκισσοι αλλά παιδιά»

Δύο αδελφές εξομολογούνται τα πάθη και τις εξαρτήσεις τους: η Πινκ, χρήστρια ναρκωτικών, όπως και η μικρότερη αδελφή της Ρόλι, η οποία στην προσπάθειά της να κάνει μια νέα αρχή σκοντάφτει συνεχώς στα εμπόδια που σκόπιμα τής βάζει η ίδια της η αδελφή. Θύματα και οι δύο, μεγαλωμένες στη σκιά της ενδοοικογενειακής βίας, των ναρκωτικών, της φτώχειας και του περιθωρίου, η Ρόλι (η Ιωάννα Κολλιοπούλου σε μια εξαιρετική εμφάνιση) και η Πινκ της Κόρας Καρβούνη αναδεικνύουν στη σκηνή του Θεάτρου του Νέου Κόσμου μια σχέση εξάρτησης, βυθισμένη στις εμμονές του παρελθόντος. «Η ηρωίδα που υποδύομαι είναι υπερβολικά κολλημένη με το παρελθόν της, όπως άλλωστε και πολλοί άνθρωποι γύρω μας. Γι’ αυτό και η θεματική του έργου είναι τόσο επίκαιρη» εξηγεί η Κόρα Καρβούνη για τα «Παράσιτα», που στις αρχές του περασμένου χρόνου ανέβηκαν με επιτυχία στο Royal Court του Λονδίνου και έκτοτε περιοδεύουν σε πόλεις της Αγγλίας. «Οταν εμμένεις τόσο πολύ στο παρελθόν, δεν ενηλικιώνεσαι, δεν γίνεσαι ελεύθερος άνθρωπος».
Μια τέτοιου είδους αναμέτρηση με τις εμμονές, σε προσωπικό επίπεδο και μακριά από τα θεατρικά φώτα είναι εξίσου δύσκολη παραδέχεται η νεαρή ηθοποιός. «Δεν βγάζω την ουρά μου απ’ έξω. Δεν είναι εύκολο να αφήσω το παρελθόν μου πίσω, όμως προσπαθώ. Πρέπει να το κλάψεις, να το αποχαιρετήσεις. Και για κάθε άνθρωπο αυτή η διαδικασία είναι διαφορετική. Εμμονές έχω και εγώ, όχι όμως με τα υλικά αγαθά. Αυτά δεν τα κρατάω με τίποτα. Νιώθω φοβερά ανελεύθερη, όταν τα φυλάω σε ένα συρτάρι. Το θέμα είναι τι κάνεις με τις αναμνήσεις της ψυχής. Αυτές είναι δύσκολο να αποβάλεις και να προχωρήσεις».

ΑΔΕΛΦΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ. Γεννημένη λίγα μόλις λεπτά πριν από τη δίδυμη αδελφή της Βικτωρία, η Κόρα γνωρίζει από πρώτο χέρι τι σημαίνει στενές αδελφικές σχέσεις. Στην πραγματική της ζωή, βέβαια, ο δεσμός με τη σκηνογράφο αδελφή της δεν είναι τοξικός όπως αυτός της Πινκ με τη Ρόλι. «Η σχέση των δίδυμων είναι πιο έντονη από κάθε αδελφική σχέση. Αλλωστε τα έχουμε βιώσει όλα μαζί. Εφηβείες, έρωτες, τσακωμούς. Αυτό εντείνει τη σχέση μας. Μεγαλώσαμε μαζί στην κοιλιά της μητέρας μας, από το μηδέν. Δεν είναι και λίγο. Περάσαμε μαζί από την ανυπαρξία στην ύπαρξη. Κανείς άλλος, πέρα από τα δίδυμα, δεν μοιράζεται τη γέννηση».
Ταυτισμένη με δραματικούς και κοινωνικούς ρόλους (υποδύθηκε με επιτυχία την Ντόρα στις «Σεξουαλικές νευρώσεις των γονιών μας», την Ευρυδίκη στο ομώνυμο έργο της Σάρα Ρουλ κ.ά.), στα οποία όμως πάντα αφήνει περιθώρια για χιουμοριστικές πινελιές, η Κόρα είναι από τις ηθοποιούς που πιστεύουν ότι δεν μπορείς να κάνεις καλό δράμα αν δεν δεις και τη χιουμοριστική πλευρά του. «Η ίδια η ζωή άλλωστε έχει πλάκα» εξηγεί και απαντάει με – τι άλλο; – χιούμορ γιατί μέχρι σήμερα δεν την έχουμε δει σε κάποιο κωμικό ρόλο. «Γι’ αυτό δεν φταίω εγώ καθόλου. Εγώ είμαι κωμική ηθοποιός αλλά κανείς δεν το έχει καταλάβει. Δεν κάνω ποτέ καθαρό δράμα. Βάζω πάντα χιούμορ επειδή διαφορετικά δεν μπορεί ο θεατής να ταυτιστεί. Δεν του δείχνω τη ζωή του, την πραγματικότητα αν δεν προσθέσω χιουμοριστικά στοιχεία. Φυσικά και θα ήθελα να δοκιμαστώ σε μια καθαρή κωμωδία. Κουράστηκε η ψυχή μου. Δεν πειράζει όμως. Μάλλον κάτι κάνω καλά για να με διαλέγουν για το δράμα».
Στις επαγγελματικές επιλογές, όπου κυριαρχεί το θέατρο και το σινεμά, η τηλεόραση δείχνει να μην είναι στις προτεραιότητές της. Η ίδια βέβαια το διαψεύδει. «Είναι τυχαίο το γεγονός. Πρόσφατα έπαιξα σε ένα επεισόδιο της “Δέκατης εντολής”. Από τη στιγμή όμως που δεν γίνονται σειρές, πώς να έχω ρόλο σε αυτές; Από την άλλη, βέβαια, προτιμούν πρόσωπα που είναι πιο αναγνωρίσιμα στο ευρύ κοινό ή ένα τελείως άφθαρτο παιδί. Θεωρούν ενδεχομένως πως επειδή δεν με έχουν δει σε κωμικούς ρόλους ότι είναι ρίσκο να πάρουν εμένα. Δεν είναι απαραίτητα κακό αυτό. Δεν είναι ανάγκη να είμαστε όλοι παντού. Ας αφήσουμε και καμιά θέση για κανέναν άλλον. Να βγουν και νέοι πρωταγωνιστές».

Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ. Η ιδιότητα της δασκάλας υποκριτικής (σε ιδιαίτερα μαθήματα που παραχωρεί στο σπίτι της) τής δίνει τη δυνατότητα να βλέπει τα πράγματα από απόσταση. Και να αξιολογεί σε διαρκή βάση τις δυνάμεις και τα όνειρά της. Οταν οι μαθητές της κάποιες φορές λένε πως είναι καλύτερη δασκάλα από ηθοποιός, εκείνη όχι μόνο δεν ενοχλείται αλλά νιώθει και περήφανη. «Είναι πολύ δύσκολο να μεταδώσεις αυτό που κάνεις είτε το κάνεις καλά είτε όχι» υπογραμμίζει. Μπορεί δηλαδή κάποια στιγμή να τη δούμε μόνο κάτω από τη σκηνή; «Ναι σαφώς. Η διδασκαλία με ενδιαφέρει όσο και η σκηνοθεσία. Μέσα σε 12 χρόνια έχω παίξει τόσους ρόλους. Αν και ποτέ βέβαια δεν χορταίνεις, είμαι ευχαριστημένη και ευγνώμων για όλο αυτό. Μπορώ να πάω και παρακάτω. Δεν με ενδιαφέρει μόνο να πρωταγωνιστώ». Σπάνιο να ακούς αυτά τα λόγια από μια ταλαντούχα εκπρόσωπο ενός από τα πιο ναρκισσιστικά επαγγέλματα. «Μα οι ηθοποιοί δεν είμαστε νάρκισσοι. Παιδιά είμαστε. Θέλουμε να είμαστε στο κέντρο της προσοχής. Γι’ αυτό λέμε “παίζω θέατρο”. Γι’ αυτό θέλουμε να είμαστε πάνω στη σκηνή. Εμένα όμως μου αρέσει να είμαι και κάτω από τη σκηνή».

Συνεργασία με ΚΕΘΕΑ
Το «κομμάτι» των ναρκωτικών οι δυο πρωταγωνίστριες το δούλεψαν εξίσου προσεκτικά, χωρίς επιπολαιότητες και θεατρικές ευκολίες. «Δεν είναι εύκολο να παραστήσεις έναν τοξικομανή χωρίς να τον κοροϊδέψεις» τονίζει η Κόρα Καρβούνη. «Για τις ανάγκες του έργου έκανα την προσωπική μου παρατήρηση στον δρόμο, μίλησα με ειδικούς επιστήμονες από το ΚΕΘΕΑ. Το επόμενο βήμα ήταν μια πολύ καλή μίμηση από εμένα. Οχι όμως οποιουδήποτε τοξικομανούς, αλλά του χαρακτήρα του συγκεκριμένου ανθρώπου που κάνει χρήση ουσιών».

INFO
«Παράσιτα» της Βίβιεν Φράντσμαν στο Θέατρο του Νέου Κόσμου – Κεντρική Σκηνή (Αντισθένους 7 και Θαρύπου, Νέος Κόσμος, τηλ. 210-9212.900), από Τετάρτη έως Κυριακή. Μετάφραση: Αγγελική Κοκκώνη. Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος. Παίζουν οι Κόρα Καρβούνη, Ιωάννα Κολλιοπούλου.