ΣΥΡΙΖΑ: Η εσωκομματική αντιπολίτευση χτυπά το νταούλι

Μπορεί ο Γιάννης Τόλιος, ένα σχεδόν άγνωστο μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ στο εκτός κομματικού πυρήνα κοινό, να ξεπατίκωσε από το αρχείο του συνεδριακές αποφάσεις του ΣΥΡΙΖΑ που δεν υπάρχουν. Οπως αυτές για τα τοκοχρεολύσια και γενικότερα τα χρέη της χώρας προς τους δανειστές. Μπορεί να εξέφρασε και κάποιες προσωπικές επιθυμίες. Οπως για παράδειγμα να συμβεί πιστωτικό γεγονός στη χώρα.

Ομως οι αποφάσεις του ιδρυτικού Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ είναι τυπωμένες, υπαρκτές, και καλώς ή κακώς αποτελούν τον πιλότο, ή καλύτερα το ευαγγέλιο της Κουμουνδούρου στην πορεία προς τις κάλπες. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ γνωρίζει ότι οι ράγες πάνω στις οποίες καλείται να βαδίσει πρέπει να είναι σταθερές και οτιδήποτε άλλο θα συνιστούσε εκτροχιασμό από τις κομματικές αποφάσεις τις οποίες ακολουθεί με ευλάβεια η εσωκομματική αντιπολίτευση, μέλος της οποίας τυγχάνει να είναι και ο κ. Τόλιος.

Ο Αλέξης Τσίπρας και το οικονομικό επιτελείο του έχουν βρει μέχρι στιγμής τρόπους να λειαίνουν τις γωνίες που ξεπροβάλλουν από τις θέσεις του κόμματος προκαλώντας ταραχή είτε στις αγορές και στα funds είτε στον διεθνή Τύπο. Και εμμένουν σε αυτές. Η πρώτη πράξη σε μια αυριανή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν θα είναι άλλη από την ακύρωση των Μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων. Ως εδώ καλά. Θα θέσουν ως προτεραιότητα και την εφαρμογή του προγράμματος Θεσσαλονίκης και άπαντες στην Κουμουνδούρου, στελέχη και ΣΥΡΙΖΑ, θα πανηγυρίζουν για την αντιμετώπιση σε πρώτη φάση της ανθρωπιστικής κρίσης.

ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΕΠΟΝΤΑΙ. Και σχετίζονται με το γεγονός πως η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ έχει διαβεβαιώσει για επιθετική διαπραγμάτευση με τους δανειστές. Αυτό όμως είναι κάτι ασαφές και αόριστο. Και, για την ακρίβεια, ποια είναι τα όρια μιας σκληρής διαπραγμάτευσης. Την ίδια ώρα που το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ έχει αποφασίσει με το «καλημέρα» τη σταδιακή αποκατάσταση των όρων ασφαλούς εργασίας και αξιοπρεπούς διαβίωσης με τους ανάλογους μισθούς και συντάξεις, δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας. «Πρώτο βήμα αποτελεί η αποκατάσταση στα προ του Μνημονίου επίπεδα των εργασιακών σχέσεων, των συλλογικών διαπραγματεύσεων, του κατώτερου μισθού, της κατώτερης σύνταξης, του επιδόματος ανεργίας και των οικογενειακών επιδομάτων».

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και το σύνολο της ηγετικής ομάδας διαβεβαιώνουν ότι το κόμμα τους ως κυβέρνηση θα επιδιώξει τη διαγραφή μεγάλου τμήματος του δημόσιου χρέους πραγματοποιώντας λογιστικό έλεγχο. Ωστόσο δεν έχουν ξεκαθαρίσει τι θα πράξουν εφόσον οι εταίροι-δανειστές αρνηθούν αυτή την προοπτική. Κοινώς, ο ΣΥΡΙΖΑ αρνείται να αποκαλύψει ποιο είναι το Plan B σε περίπτωση που οι ευρωπαίοι θεσμικοί συνομιλητές του στυλώσουν τα πόδια τους. Στην Κουμουνδούρου διαβεβαιώνουν ότι υπάρχουν κι άλλες εναλλακτικές. Από το κούρεμα των επιτοκίων έως την επέκταση της αποπληρωμής του δημόσιου χρέους για τα επόμενα 70 χρόνια, κάτι που πρακτικά θα σήμαινε σχεδόν μηδενισμό των επιτοκίων. Αποφεύγουν όμως να αναφέρονται ανοιχτά σ’ αυτούς τους σχεδιασμούς, καθώς έτσι μειώνονται τα διαπραγματευτικά τους όπλα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ αποφεύγει συστηματικά να απαντήσει ευθέως στο τι θα πράξει όταν θα έρθει η ώρα της αποπληρωμής των ομολόγων που λήγουν τον ερχόμενο Ιούνιο, ύψους 12 δισ. ευρώ. Και επιμένει να υποστηρίζει με ισχυρή δόση ρομαντισμού πως έως τότε δεν θα υπάρχει πρόβλημα.

ΑΙΣΙΟΔΟΞΑ ΣΕΝΑΡΙΑ. Ειδικά όταν η τρόικα χτύπησε αλύπητα την κυβέρνηση Σαμαρά διότι δεν προωθούσε τις μεταρρυθμίσεις και ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δεσμευθεί να ακυρώσει τις προβλεπόμενες ιδιωτικοποιήσεις και τη λεηλασία του δημόσιου πλούτου, επαναφέροντας υπό δημόσιο έλεγχο τις επιχειρήσεις στρατηγικής σημασίας που έχουν ιδιωτικοποιηθεί ή βρίσκονται σε διαδικασία ιδιωτικοποίησης. Παράλληλα, βεβαίως, υπάρχει συνεδριακή δέσμευση για ακύρωση των ρυθμίσεων που αφορούν την εκχώρηση φυσικών πόρων αλλά και της περιουσίας του Δημοσίου στο ΤΑΙΠΕΔ και με φαστ τρακ διαδικασίες.

Ώς εδώ καλά. Ολα αυτά όμως δεν μπορεί να αποτελούν τη μοναδική σημαία ενός προεκλογικού αγώνα και της προεκλογικής ρητορείας του Αλέξη Τσίπρα, και αυτό το έχουν αντιληφθεί στην Κουμουνδούρου. Ο ΣΥΡΙΖΑ και η ηγεσία του μπορεί να πιστεύουν στις δυνάμεις τους, δεν είναι όμως σε θέση να στοιχηματίσουν για τις αντιδράσεις των συνομιλητών τους.

Εξ αυτού του λόγου οι προεκλογικές ομιλίες του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα επικεντρώνονται μόνο στα ζητήματα διαχείρισης της κρίσης. Δεν είναι τυχαίο ότι στο Σινέ Κεραμεικός, που ήταν και η αφετηρία του προεκλογικού αγώνα, ο Αλέξης Τσίπρας επί της ουσίας προανήγγειλε διερεύνηση ποινικών ευθυνών για πράξεις ή και παραλείψεις που συνδέονται με το Μνημόνιο. Από το πώς η κυβέρνηση Παπανδρέου κατέληξε γονυπετής στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και το γιατί ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου αντί να βγει στις αγορές μιλούσε για «Τιτανικό» έως το πώς ο Βαγγέλης Βενιζέλος έγινε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Σαμαρά και ο Γιάννης Στουρνάρας αρνήθηκε να ζητήσει στο Eurogroup διαγραφή του δημόσιου χρέους ενώ – υποτίθεται – είχε τη στήριξη της Κριστίν Λαγκάρντ.

Η ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ. Είπε και κάτι άλλο όμως ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ στην πρεμιέρα της προεκλογικής περιόδου. Οτι η απερχόμενη κυβέρνηση δεν θα πρέπει να διανοηθεί να αφαιρέσει έγγραφα από τα υπουργεία και συνολικά το κράτος ούτε να καταστρέψει e-mail.

Κάποιοι σχολίασαν ότι ο Τσίπρας λαϊκίζει. Κάποιοι άλλοι όμως θυμήθηκαν ότι το 1981, πριν το ΠΑΣΟΚ καταλάβει την εξουσία, προειδοποιούσε στους ίδιους τόνους και με σχεδόν πανομοιότυπα λόγια την απερχόμενη κυβέρνηση Ράλλη να μην εξαφανίσει τα Αρχεία του Κράτους – χωρίς κανείς ποτέ να ξανακούσει το παραμικρό επ’ αυτού.