Οι διασωθέντες θυμούνται

«Με το “Norman Atlantic” ξαναήρθαν στη μνήμη μου όλες οι στιγμές που είχαμε περάσει με το “Εξπρές Σαμίνα”. Ωστόσο, μπροστά σε αυτό που γίνεται τώρα, το δικό μας δεν ήταν τίποτα» λέει ο 65χρονος Φίλιππος Χαρμανίδης, ο οποίος είχε διασωθεί από το ναυάγιο του «Σαμίνα» 14 χρόνια πριν. «Η δική μας ταλαιπωρία διήρκεσε τρεις ώρες, αυτοί οι άνθρωποι έζησαν τον τρόμο για πάρα πολλές ώρες, κάτω από αυτές τις συνθήκες, τη φωτιά και τους καπνούς μέσα στο πλοίο. Βλέπω εφιάλτες τις τελευταίες ημέρες και τώρα δεν μπορώ να κοιμηθώ» συμπληρώνει.

Με ψυχραιμία αντιμετωπίζει την κατάσταση ο Χρήστος Χατζηανδρέου από τη Σάμο, ο οποίος είναι επίσης διασωθείς του “Εξπρές Σαμίνα”. «Εχω στενοχωρηθεί που συμβαίνει αυτό στους ανθρώπους, αλλά δεν μου έχει ξυπνήσει κάποιες αρνητικές μνήμες. Αν εμείς που κατοικούμε σε νησί αισθανόμασταν έτσι, η καθημερινότητά μας θα ήταν Κόλαση» λέει.

ΤΑ ΤΕΣΤ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑΣ. «Οι άνθρωποι που έχουν την ευθύνη και έχουν εκπαιδευτεί για να βοηθήσουν στην εκκένωση ενός πλοίου θα πρέπει να έχουν περάσει τις ειδικές εξετάσεις που λέγονται τεστ ψυχραιμίας, όπως γίνεται και με τους πιλότους των αεροπλάνων. Κάποιος μπορεί να είναι άριστος στη θεωρία, αλλά η πράξη και ειδικά τη στιγμή της κρίσης είναι πολύ διαφορετική. Πρέπει να παραμείνουν ψύχραιμοι όχι μόνο για να καθοδηγήσουν σωστά τους επιβαίνοντες, αλλά επειδή η ψυχική τους κατάσταση (ψυχραιμία ή στρες) μεταβιβάζεται, μεταφέρεται και στους επιβάτες του πλοίου» λέει η Ιζέλ Κούρτζεν, σύμβουλος ψυχικής υγείας και μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Συμβουλευτικής. Συμπληρώνει ότι είναι αδύνατο το ένστικτο της επιβίωσης να επικρατήσει της λογικής.  

Η αντίδραση του κάθε μέλους του πληρώματος εκείνη τη στιγμή, αν δεν έχει γίνει ειδική εκπαίδευση ψυχραιμίας, εξαρτάται απλώς από τις προσωπικές εμπειρίες του. Και αν πάθει πανικό, τότε επειδή είναι ο υπεύθυνος για αυτή τη δουλειά οι επιβάτες θα εισπράττουν τον πανικό του. Από την πλευρά τους οι επιβάτες, δεν είναι εύκολο να ακολουθήσουν οδηγίες, διότι στη φάση του πανικού λειτουργεί μόνο το ένστικτο επιβίωσης, «οπότε ό,τι οδηγίες να δώσεις δεν μπορούν να εισακουστούν και να εφαρμοστούν» συμπληρώνει η κυρία Κούρτζεν.