Η Τουρκία κατηφορίζει προς την παράνοια

Είναι ακόμη μαθητής. Και είναι το τελευταίο θύμα της «καθόδου στην παράνοια», σύμφωνα με την εξήγηση των «Νιου Γιορκ Τάιμς», του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Ο 16χρονος Μεχμέτ Εμίν από το Ικόνιο συνελήφθη ανήμερα τα Χριστούγεννα από τις τουρκικές Αρχές για προσβολή του προέδρου της Δημοκρατίας. Το έγκλημά του είναι ότι σε μια μαθητική συγκέντρωση διάβασε ένα κείμενο με το οποίο υπερασπίστηκε τον κοσμικό χαρακτήρα του τουρκικού κράτους.

Σε μια αποστροφή, και ενώ οι συγκεντρωθέντες φώναζαν το σύνθημα «παντού μίζες, παντού διαφθορά», ο μαθητής χαρακτήρισε τον Ερντογάν «κλέφτη κάτοχο του παράνομου μεγάρου» και «αρχηγό της ληστείας, της δωροληψίας και της διαφθοράς».

Λίγο αργότερα η αστυνομία θα περνούσε χειροπέδες στον 16χρονο, ο οποίος αφέθηκε ελεύθερος έπειτα από 24 ώρες και ενώ αντιμετωπίζει κατηγορίες που επισύρουν φυλάκιση τεσσάρων χρόνων.

Οι δημοσιογράφοι. Η σύλληψη του ανήλικου μαθητή έρχεται μετά τις συλλήψεις 24 δημοσιογράφων και παραγωγών οι οποίοι εργάζονται σε μέσα ενημέρωσης που συνδέονται με το δίκτυο του αυτοεξόριστου κληρικού Φετουλάχ Γκιουλέν. Ερχεται, επίσης, έπειτα από μια σειρά δηλώσεων του τούρκου προέδρου που έκαναν τον γύρο του κόσμου.

Ο Ταγίπ Ερντογάν ισχυρίστηκε πρόσφατα, μεταξύ άλλων, ότι η Αμερική ανακαλύφθηκε από μουσουλμάνους, ότι οι άνδρες με τις γυναίκες δεν είναι ίσοι και ότι η αντισύλληψη συνιστά εθνική προδοσία, ενώ έχει καλέσει την Ευρωπαϊκή Ενωση να «κοιτάζει τη δουλειά της». Ακόμη, οι συγγραφείς Ορχάν Παμούκ και Ελίφ Σαφάκ έχουν χαρακτηριστεί μαριονέτες ενός μυστηριώδους «διεθνούς λογοτεχνικού λόμπι», το οποίο υποτίθεται ότι απεργάζεται την πολιτική εξόντωση του τούρκου προέδρου.

Η εξωστρέφεια. Οταν ο Ερντογάν ανέλαβε την εξουσία, πριν από έντεκα χρόνια, φαινόταν ότι θα είχε μια διαφορετική εξέλιξη. Τότε φιλοδοξούσε να ηγηθεί του μουσουλμανικού κόσμου ως εμπνευστής της μουσουλμανικής δημοκρατίας.

Είχε καταφέρει να κρατήσει την Τουρκία έξω από τον πόλεμο του Ιράκ, ενώ η Αγκυρα πλησίαζε όλο και περισσότερο την Ευρωπαϊκή Ενωση και η οικονομία της γνώριζε αλματώδη ανάπτυξη.

Το ερώτημα που γεννάται κάτω από αυτό το πρίσμα είναι γιατί η τουρκική κυβέρνηση έχει κάνει αυτήν τη στροφή προς την εσωστρέφεια και τον αυταρχισμό από τη στιγμή που έγινε εξαιρετικά δημοφιλής ακολουθώντας μια εξωστρεφή πολιτική. Δεν είναι μόνο οι απηνείς διώξεις και οι εκκεντρικές δηλώσεις που δίνουν έναν πολύ διαφορετικό τόνο.

 Είναι και το νέο προεδρικό μέγαρο, ένα πολυτελέστατο παλάτι χιλίων δωματίων που, όπως επισημαίνει ο αναλυτής Αντριου Φίνκελ στους «Νιου Γιορκ Τάιμς», θυμίζει τις παρωδίες του Σάσα Μπάρον Κοέν.

Το κόστος του παραμένει επτασφράγιστο μυστικό με την τουρκική κυβέρνηση να υποστηρίζει ότι η αποκάλυψή του θα μπορούσε να βλάψει την τουρκική οικονομία…