Τα οφέλη μιας ανώφελης αποταμίευσης
Ο χρόνος σταματάει στο σημείο αυτό και η μοίρα αλλάζει τα δεδομένα... Ο Γκέκας πετυχαίνει το πέναλτι, η Εθνική προκρίνεται στην 8άδα του Μουντιάλ και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα...
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά Εκεί στα χρόνια της δεκαετίας του ’60 ένα από τα θέματα των εκθέσεων που έβαζαν στο σχολείο ήταν η αποταμίευση· ο δάσκαλος διάβαζε στο τέλος τo καλύτερo γραπτό σε ολόκληρη την τάξη και ένας πήλινος κουμπαράς με ένα χαρτονόμισμα μέσα, συνήθως κατοστάρικο ή πεντακοσάρικο ήταν το έπαθλο του νικητή, που είχε εκθέσει καλύτερα τα πλεονεκτήματα της αποταμίευσης…
Ποτέ δεν κέρδισα τον κουμπαρά. Οι εκθέσεις για την αποταμίευση υλικών αγαθών κάποιους τους αφήνουν παγερά αδιάφορους, όπως και οι κάθε λογής συλλογές. Κάποιοι άλλοι έχουν τη συνήθεια να αποταμιεύουν εικόνες και κυρίως εικόνες που δεν είδαν και δεν έζησαν, αλλά θα ‘θελαν να είχαν δει και ζήσει…
Στο κάτω κάτω ο καθένας υποχρεούται να συλλέγει και να καταχωρίζει κάπου, σε μια γωνιά του νου του έστω, τα σημαντικά του, αυτά που ο ίδιος θεωρεί και αξιολογεί ως σημαντικά, διαφορετικά η ζωή του όλη θα είναι καταδικασμένη στην αιώνια λήθη…
Τα όνειρα ας πούμε, οι ασεβείς πόθοι, όπως θα έπρεπε να αποκαλούνται, είναι ό,τι χρησιμότερο για τον κουμπαρά της μνήμης.
Σε λίγες ημέρες ξημερώνει 2015. Η χρονιά που φεύγει άφησε πίσω της στιγμές που θα θέλαμε να ήταν διαφορετικές, αν όχι όλες, κάποιες από αυτές, ίσως. Αυτές τις στιγμές περνάμε από το μνημοσκόπιο και χύνουμε στον δίχως πυθμένα αποταμιευτήρα των ονείρων μας…
Ο Γκέκας πετυχαίνει το πέναλτι και η Ελλάδα προκρίνεται στις 8 καλύτερες ομάδες του κόσμου. Το ιδανικό θα ήταν να ύψωνε και το τρόπαιο του Μουντιάλ, αλλά ακόμη και τα όνειρα έχουν ένα όριο…
Ο Νεϊμάρ δεν τραυματίστηκε ποτέ, ο Σκολάρι ήταν ακόμα οξυδερκής προπονητής και οι Γερμανοί κάνουν τη Μέρκελ να κλάψει!
Η Ατλέτικο Μαδρίτης σπάει το μπλόκο των Μερένχες και το Κύπελλο με τα μεγάλα αφτιά ταξιδεύει για τις φτωχογειτονιές κι όχι για το «παλάτι».
Η εθνική ομάδα μπάσκετ δείχνει το παλιό καλό της πρόσωπο στο Μουντομπάσκετ της Ισπανίας και προχωράει, προχωράει…
Ο Ολυμπιακός, ο ΠΑΟΚ και ο Παναθηναϊκός πέφτουν μαζί στο νήμα, ταυτόχρονη άφιξη το λένε στο ιπποδρόμιο, και το φώτο φίνις δείχνει απλά τον καλύτερο και όχι τον πιο πονηρό…
Ο Κλάουντιο Ρανιέρι έρχεται στην Ελλάδα, δεν συμφωνεί και το τιμόνι της Εθνικής αναλαμβάνει άλλος ικανός προπονητής που μετράει μόνο νίκες…
Τι ωραίες ψευδαισθήσεις! Τι ανόητοι και ασεβείς πόθοι. Παιδικά παραμύθια…
Το 2014 φεύγει και πίσω του αφήνει σαν την άμπωτη στην άμμο την πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα είναι όλα αυτά τα παραπάνω, αλλά αντίθετα γινωμένα!
Κι άντε να ‘ρθει το 2015 και να ευχηθούμε το «καλή χρονιά», χωρίς να το πιστεύουμε κατά βάθος, αλλά να, έτσι από μια συνήθεια, σαν εκείνη τη συνήθεια των δασκάλων να μας εξαίρουν τις αρετές της αποταμίευσης, της αποταμίευσης από όνειρα – σωσίβια στη φουρτουνιασμένη θάλασσα της μνήμης. Και του χρόνου!
Google news
