Το τέταρτο κατά σειρά άλμπουμ τους είναι διαφορετικό από τα προηγούμενα, με έντονα στοιχεία από τη δεκαετία του 1980. «Δεν θα μπορούσε να μην έχει, όπως και δεν θα μπορούσε να μην υπάρχει σε εμάς η επιρροή από την ντίσκο» είπε ο Κώστας Μπόρσης, μέλος του συγκροτήματος. «Είμαστε παιδιά της δεκαετίας του 1980, αν και τότε ήμασταν κάτω από 18. Παρ’ όλα αυτά πηγαίναμε στην Αυτοκίνηση, την Ντόριαν Γκρέι ή την Μπουμ Μπουμ». Θυμούνται χαρακτηριστικά το άλμπουμ «Χρυσός διπλός» που είχε κυκλοφορήσει με επιτυχίες ντίσκο, τα χαρακτηριστικά φωτορρυθμικά, τα τραγούδια που άκουγαν στο ραδιόφωνο ή σε δίσκους, καθώς τότε υπήρχε μόνο βινύλιο. Αυτή ήταν η διασκέδαση που περίμεναν.
«Ως επιρροή δεν υπάρχει κάποιος εκφραστής της ντίσκο που έδωσε το στίγμα του σε αυτό που κάνουμε» συνεχίζει. «Πιο πολύ μπορώ να πω πως το στίγμα έδωσε η μουσική του Βαγγέλη Παπαθανασίου. Είναι ένας κρυφός “έρωτας” που έχουμε με τη μουσική αυτού του ανθρώπου εδώ και αρκετά χρόνια. Στον προηγούμενο δίσκο “Persona” δεν μας βγήκε τόσο πολύ και τώρα δεν μπορούσαμε να το δεσμεύσουμε άλλο μέσα μας». Από την άλλη, συγκροτήματα όπως οι Alphaville, για παράδειγμα, τους έδωσαν τα όρια της σύνθεσης για το πώς μπορείς να στήσεις την μπάντα ως ορχήστρα στον χώρο. Πού πρέπει να στέκεται ο ντράμερ, ο κιθαρίστας και τα υπόλοιπα μέλη.
Πορεία 12 ετών. Ξεκίνησαν στις αρχές του 2002 με διαφορετική σύνθεση, για να καταλήξουν σήμερα στην τριμελή μπάντα των Μανώλη Ζαβιτσάνου και των αδελφών Κώστα και Δημήτρη Μπόρση. Κατά καιρούς έχουν συνεργαστεί με διάφορες τραγουδίστριες, όπως η Ιφιγένεια Ατκινσον και η Ναλίσα Γκριν, ωστόσο η κατεξοχήν «συνοδοιπόρος» τους είναι η Etten ή κατά κόσμον Ελένη Τζαβάρα.
«Θέλουμε κάθε δίσκος να είναι όσο γίνεται μια δόμηση της ίδιας της μπάντας από την αρχή. Να ακυρώνουμε τον εαυτό μας, να αναρωτιόμαστε για ποιον λόγο το κάνουμε, να μην περπατάμε σε πράγματα που είναι ασφαλή και σίγουρα, γιατί είναι άλλωστε ένα μέρος του εθισμού και της εξάρτησης που έχουμε από τη μουσική».
Την εποχή του «Persona» η ντίσκο δεν ήταν μέσα στην αισθητική τους, δεν είχαν φανταστεί ότι θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τόσα keyboards και προηχογραφημένους ήχους. «Είναι κάτι που έρχεται ως εκφραστική ανάγκη ανά περίοδο και το πώς κάθεται είναι σχεδόν τυχαίο ανάλογα με τα ερεθίσματα που υπάρχουν. Και αυτό είναι καλό, γιατί δεν είναι δεσμευτικό. Δεν έχουμε κάποιον πάνω από το κεφάλι μας που να μας πιέζει ότι πρέπει να κάνετε τόσες πωλήσεις, πρέπει να εμφανιστείτε εκεί και να πείτε αυτά. Θεωρούμε, αν μη τι άλλο, ότι αυτό πρέπει να το κάνει η μουσική από μόνη της χωρίς πολλά λόγια».
info
Live για τον νέο δίσκο «Eclipse» που κυκλοφορεί από την Inner Ear, την ερχόμενη Κυριακή στο Ρομάντσο (Αναξαγόρα 3-5) στις 21.00. Τιμή εισόδου: 5 ευρώ.