Κοσμήματα, όπως αξεσουάρ

Είναι κοσμηματοποιός δύο όψεων. Γνωρίζει από δεσίματα λίθων και παθιάζεται με τις λεπτομέρειες του σχεδιασμού. Πιστεύει ότι το κόσμημα είναι σαν φυλαχτό. Οτι τα χρώματα των λίθων, τα σχέδια και οι γραμμές του συνθέτουν ένα σύνολο πληροφοριών και μεταδίδουν ένα ιδιαίτερο μήνυμα στον ή στην κάτοχό του. Η συνέχεια οφείλεται στην επεξεργασία μιας κρυφής μνήμης από το παρελθόν και στην ιστορική παράδοση που συναντά

Κομμάτια που συστήνονται ως καινούργια αντικείμενα στολίζουν διαφορετικά σημεία του σώματος. Για να διεκδικήσουν μεταξύ αντίχειρα και μετακαρπίου έναν ρόλο ανάλογο με το «μικρό μαύρο φόρεμα», ξεπερνώντας την πρώτη εντύπωση ενός δαχτυλιδιού από λευκό χρυσό και διαμάντια που φοριέται στα δάχτυλα.

Τη σημερινή εποχή μπορούμε να φορέσουμε διαφορετικά ακόμη και τα τιμαλφή. Να  προσθέσουμε στον συναισθηματικό συμβολισμό τους τα χαρακτηριστικά ενός αξεσουάρ μόδας. Είναι η διαπίστωση που κάνει ο θεατής των κοσμημάτων του Νίκου Κούλη. Τα οποία ένας θεατής θα περιέγραφε σαν μετατρεπόμενα παιχνίδια, τύπου τρανσφόρμερ, προορισμένα για μοντέρνα κομψές γυναίκες.

ΑΠΟ ΤΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΣΤΗ ΓΕΜΟΛΟΓΙΑ. Ο δημιουργός τους εξηγεί ότι η διαδικασία δημιουργίας τους αντιστοιχεί στο πέρασμα του χρόνου πάνω σε μια αλληλουχία μετασχηματισμών μιας σχεδιαστικής γραμμής και κάποιων υλικών. Το έμαθε όταν ως φοιτητής έπαψε να έχει ενδοιασμούς και από το Τμήμα της Γερμανικής Φιλολογίας Θεσσαλονίκης έφθασε στην Αθήνα για να παρακολουθήσει σεμινάρια γεμολογίας (ειδικότητα που ασχολείται με την ανάλυση και πιστοποίηση της αυθεντικότητας ενός πολύτιμου λίθου) ακολουθώντας την οικογενειακή παράδοση στο εμπόριο πολύτιμων και ημιπολύτιμων λίθων. Στη διάρκειά τους, ο Νίκος Κούλης άρχισε τα πρώτα πειράματα χάραξης και κοπής. Μόνο που δεν επιτρέπονταν σπατάλες υλικού και πρώτη ύλη ήταν τα βρασμένα κόκαλα βοοειδών λευκασμένα σε χλωρίνη. Ακολούθησαν μαθήματα γεμολογίας στο Λονδίνο και σχεδιασμού κοσμήματος στη Βιτσέντζα της Ιταλίας. Και τα πρώτα μεμονωμένα κομμάτια τα δημιούργησε για τον φιλικό του περίγυρο σε ένα διαμέρισμα-ατελιέ-κατοικία στην Βουκουρεστίου.

Μεσολάβησε ένα διάστημα εκρηκτικής δημιουργικότητας κατά το οποίο σχεδίαζε και έδενε πέτρες ασταμάτητα. Εφτιαξε ένα απόθεμα διαφορετικών κομματιών τα οποία συμπλήρωνε με ιδέες κοσμημάτων που αποκτούσαν συνοχή και ολοκλήρωσε σε συλλογές. Η δουλειά του είχε αποκτήσει σημάδια αναγνωρισιμότητας και πριν από τέσσερα χρόνια το «κρυμμένο μυστικό» της πόλης έλαβε μέρος στην έκθεση υψηλής κοσμηματοποιίας της Βασιλείας. Δύο χρόνια μετά, ένας ατζέντης κοσμημάτων μόδας στο Λονδίνο πρόσθεσε τα κομμάτια Nikos Koulis στο δειγματολόγιό του.

Η ΡΙΑΝΑ. Η απόσταση μεταξύ ευρωπαϊκών σημείων πώλησης σε καταστήματα μόδας, παραγγελιών από μεγάλα καταστήματα της Νέας Υόρκης καλύφθηκε με φωτογραφίσεις τους σε περιοδικά μόδας και παρουσίασής τους πάνω στο σώμα τής Ριάνα. «Είναι δύο διαφορετικοί κόσμοι. Η έκθεση στη Βασιλεία στην οποία συνεχίζω να παρουσιάζω τις πιο δουλεμένες συλλογές μου προσελκύει αμιγώς γνώστες του κοσμήματος, που κατανοούν κάθε λεπτομέρεια στο υλικό ή στο δέσιμο των λίθων. Είναι μία κούρσα μεγάλου ανταγωνισμού στην οποία ξεχωρίζεις με την επινόηση και την ευρηματικότητά σου. Στον χώρο του κοσμήματος της μόδας δεν υπάρχει ενδιαφέρον για ποιότητα υλικού. Εκεί κάνεις έκπτωση στο όραμά σου και αναγκάζεσαι να πηγαίνεις με μικρά βήματα. Σε μένα βρίσκουν ότι η δουλειά μου ακουμπά στο καινούργιο, στα κομμάτια της μόδας. Ομως προτιμώ η πηγή έμπνευσης να είναι κάτι διαχρονικό, με γερή βάση. Παράλληλα με τις εμπορικές συλλογές κάνουμε το πάθος μας για κάτι παραπάνω» επισημαίνει ο δημιουργός.

Και στοχεύει να δουλέψει πάνω σε μια πιο απαιτητική συλλογή που τα κοσμήματα θα είναι δουλεμένα στη σύνθεση διαφορετικών τεχνικών επεξεργασίας του χρυσού, χρωματικής σύνθεσης υλικών και πρωτότυπης κοπής των λίθων. Ωστε μία από τις προσεχείς ημερομηνίες η συλλογή του να έχει χαρακτήρα ατελιέ μικρογλυπτικής, προορισμένη να ταξιδέψει και να εκτεθεί σε έναν χώρο τέχνης στις πόλεις του κόσμου.