[Ανάλυση] Από το ένα άκρο στο άλλο

Από τις στρεβλώσεις του νόμου Κατσέλη στον οποίο προσέφυγαν μαζικά 100.000 φτωχοί αλλά και κακοπληρωτές δανειολήπτες για τους οποίους έχει οριστεί δικάσιμος το… 2028 κινδυνεύουμε τώρα να πέσουμε στο άλλο άκρο της μηδενικής προστασίας της πρώτης κατοικίας ενός δανειολήπτη που δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα με το δάνειό του. Υστερα από γράψε – σβήσε σχεδίων επί σχεδίων για τη ρύθμιση των κόκκινων δανείων και για παράταση του καθεστώτος προστασίας της πρώτης κατοικίας – που λήγει κανονικά στο τέλος του έτους -, το υπουργείο Ανάπτυξης με τις χθεσινές δηλώσεις του υπουργού Κωνσταντίνου Σκρέκα έκανε για άλλη μια φορά την «έκπληξη». Στο παρά πέντε ανακοίνωσε ότι δεν πρόκειται να προχωρήσει σε νομοθετική ρύθμιση για την παράταση της προστασίας της πρώτης κατοικίας το 2015 προφανώς κάτω από τις έντονες πιέσεις της τρόικας. Πρόκειται όμως για ένα μέτρο που στην προκειμένη περίπτωση και με τις συνθήκες που επικρατούν στην αγορά στερείται κοινωνικής και οικονομικής λογικής, ακόμη και αν έρχεται να αντιμετωπίσει ένα υπαρκτό πρόβλημα, τη λογική του «δεν πληρώνω ακόμη και αν έχω» που έχει υιοθετηθεί από μια μερίδα κακοπληρωτών.

Χαρακτηριστικό είναι ότι οι ίδιες οι τράπεζες ξεκαθάρισαν η μία μετά την άλλη ότι δεν πρόκειται να προχωρήσουν σε πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας προκειμένου να μην προκαλέσουν μια νέα βουτιά στις τιμές των ακινήτων σε μια αγορά καταβαραθρωμένη από την κρίση. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πολλοί δανειολήπτες με πραγματική αδυναμία πληρωμής δεν θα βρεθούν σε καθεστώς πιέσεων και ομηρείας να πληρώνουν τις δόσεις του δανείου της κατοικίας τους αντί π.χ. για τους υπεφόρους που βαρύνουν πλέον την ίδια κατοικία. Εξάλλου καμία φραστική δέσμευση δεν μπορεί να υποκαταστήσει τον νόμο μιας συντεταγμένης πολιτείας που ορίζει με σαφήνεια τα κριτήρια, τις προϋποθέσεις και τις εξαιρέσεις και εν τέλει τους κανόνες του παιχνιδιού.