Γρηγόρης Βαλτινός: «Χωρίς ελπίδα δεν μπορείς να παλέψεις με το τέρας»

Το όνομά του αναμείχθηκε σε ένα πλάνο για το ανέβασμα του πολυβραβευμένου γαλλικού «Le Prenom», που σκίζει τώρα στο Παρίσι, σε μια ελληνική εκδοχή στο θέατρό «του», το Ιλίσια, που δεν ευδοκίμησε τελικά.

Εκείνος παρακάμπτει τις φήμες και μιλάει μόνο για κάποιες «κακές επιλογές δικές του», χάρη στις οποίες «όταν κινδύνευσα να χάσω το θέατρο αποφάσισα να ανεβάσω την παράσταση “Ηρθες και θα μείνεις” για να δουλέψει το θέατρο και να πληρωθεί το ενοίκιο». Μιλάει επίσης και για μια «πολύ ωραία χημεία» με τη Ζέτα Μακρυπούλια, τη συμπρωταγωνίστριά του στην παραγωγή που «ζωντανεύει» τελικά το Ιλίσια. Μάλιστα τη χαρακτηρίζει «θεατρικά ευφυή». Ευθαρσώς.

«Το έργο», εξηγεί ο Γρηγόρης Βαλτινός, «είναι ουσιαστικά αυτοβιογραφικό καθώς είναι γραμμένο από ηθοποιούς: Ρενέ Τέιλορ και Τζόζεφ Μπολόνια. Με την ηθοποιό Λόρα Μπλάου να κάνει μια οντισιόν επεισοδιακή, με πολύ γέλιο και στη συνέχεια ο σκηνοθέτης Βίτο Πινιόλι να τη συνοδεύει στο σπίτι της κι εκεί να ξεκινάει μια ερωτική ιστορία, με συγκρούσεις και διαφωνίες. Οπως κάθε ερωτική ιστορία στην οποία ο ένας προσπαθεί να φέρει τον άλλον στα μέτρα του. Και όλα αυτά σε ένα περιβάλλον που μας θυμίζει πολύ Ελλάδα του σήμερα. Καθώς έχουμε έναν σκηνοθέτη περιωπής που καταλήγει να κάνει διαφημιστικά για να ζήσει και μια άνεργη ηθοποιό που προσπαθεί να επιβιώσει. Είναι τόσο στις μαύρες της που φθάνει να σκεφθεί μέχρι και την αυτοκτονία. Δεν έχει ούτε ψυχολόγο να πληρώσει σε αυτή την αφιλόξενη, οικονομικά, κοινωνία…».

Η παράσταση είχε ανεβεί και το 2000 από την Κάτια Δανδουλάκη – με τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ και έπειτα με τον Βασίλη Τσιβιλίκα – σε δική της σκηνοθεσία (και στη Μονή Λαζαριστών από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος) στη μετάφραση του Μάριου Πλωρίτη.

Την ίδια που θα χρησιμοποιήσει και ο πρωταγωνιστής, σκηνοθέτης και υπεύθυνος για τη μουσική επιμέλεια Βαλτινός. Το ρεζουμέ του έργου; «Είναι αισιόδοξο» λέει. «Είναι ότι πρέπει να χαιρόμαστε τη ζωή όλες της τις στιγμές, ακόμη και τις δυσκολίες της, γιατί μέσα από αυτές τις στιγμές μπορεί να βρούμε ακόμη και την ευτυχία. Οι ήρωες γνωρίζονται σε οικονομικά εφιαλτικές συνθήκες, συγκρούονται και δένονται μέσα σε αυτήν την αφιλόξενη εποχή.
 
Αυτό είναι που κάνει επίκαιρο το έργο. Και που δίνει κουράγιο στον θεατή, βοηθώντας τον να αντέξει τα δύσκολα. Το σημαντικό είναι ότι υπάρχει μέσα σε όλα αυτά μια σπίθα ελπίδας. Διότι όταν δεν υπάρχει ούτε σπίθα ελπίδας δεν έχεις το κουράγιο να παλέψεις με το τέρας». Ο καθένας μας, προσθέτει ο Γρηγόρης Βαλτινός, κουβαλάει τους δικούς του δράκους «και όταν συνειδητοποιήσει ότι βρήκε έναν άνθρωπο που μπορεί να του χαϊδέψει τις πληγές, νιώθει πως δεν χάθηκαν όλα».

ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΤΡΙΒΙΖΑ. Την ώρα που, μετά την αναβολή – ή ματαίωση, θα δείξει – του «Le Prenom» που ήθελε να ανεβάσει στο θέατρο Ιλίσια, σε απόδοση Ρήγα – Αποστόλου, έχει βουτήξει στις πρόβες πυρετωδώς μαζί με τη Ζέτα Μακρυπούλια, δουλεύει και για ακόμη ένα σχέδιο, εορταστικό: το μουσικόραμα του Ευγένιου Τριβιζά «Δώδεκα παρά δώδεκα» που θα κάνει πρεμιέρα στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στις 18 Δεκεμβρίου. Εκεί, θα έχει συνοδοιπόρο τον Πάνο Μουζουράκη.

Οταν περάσει και αυτή η θεατρική «μπόρα», με το Ιλίσια να λειτουργεί και να πληρώνει τεχνικούς, ταξιθέτριες και το νοίκι του (το έχει «ναυλώσει» για δώδεκα χρόνια), ο Γρηγόρης Βαλτινός θα μπορέσει να δοθεί σε ένα όνειρό του παλιό που τώρα επανέρχεται.

Μια μεγάλη του επιτυχία, πριν από δέκα χρόνια – χάρη στον θεατρικό παραγωγό Γιώργο Λεμπέση, τον οποίο μνημονεύει – που πολλοί θαυμαστές τού θυμίζουν όταν τον βλέπουν στο καμαρίνι του και του ζητούν επίμονα, επί χρόνια, να την επαναλάβει.

Μιλάμε για μία από τις καλές μουσικοθεατρικές ειδήσεις της χρονιάς. Ητοι, το ανέβασμα του μιούζικαλ «Ο βιολιστής στη στέγη» (θυμάστε τον Τοπόλ ως Τέβγε να τραγουδάει το «If I Were A Rich Man» – «Αν ήμουν πλούσιος» στην ταινία του;) στο θέατρο Badminton από τις 17 Απριλίου 2015. «Για σκέψου πόσο επίκαιρο είναι ακόμη αυτό το έργο» είναι σαν να μονολογεί όταν αφήνεται να σκεφθεί το μεγάλο του φετινό πλάνο. «Πόσο επίκαιρο, που για οποιουσδήποτε λόγους πολιτικής, οικονομίας ή σύγκρουσης κρατών, βγαίνουν στον δρόμο εκατομμύρια μετανάστες και πνίγονται στις βάρκες στην προσπάθειά τους να βρουν την τύχη τους».

Τι αλλάζει σήμερα στον «Βιολιστή» του; «Οταν τον πρωτοέκανα στο Αθήναιον όλοι πίστευαν ότι δεν θα τα κατάφερνα γιατί ήμουν αρκετά μικρός. Τώρα έφθασα πια εκεί που έπρεπε να ήμουν. Και σήμερα τα πράγματα και θα λέγονται και θα τραγουδιούνται αλλιώς».

Και να φανταστεί κάποιος ότι τότε ο «Βιολιστής» του είχε κάνει μεγάλη επιτυχία στο Αθήναιον, πήγε στο Ηρώδειο, σε περιοδεία ανά την Ελλάδα και επέστρεψε στο Βεάκη. «Ξέρεις τι νομίζω;» είναι το τελευταίο του σχόλιο. «Οτι θα το δουν πρώτοι εκείνοι που το είχαν ξαναδεί το μιούζικαλ τότε και μου ζητούν να το ξανανεβάσω τόσα χρόνια».

INFO
«Ηρθες και θα μείνεις» των Ρενέ Τέιλορ – Τζόζεφ Μπολόνια στο θέατρο Ιλίσια (Παπαδιαμαντοπούλου 4, τηλ. 210-7210.045). Με τους Γρηγόρη Βαλτινό, Ζέτα Μακρυπούλια και Στάθη Νικολαΐδη. Απόδοση: Μάριος Πλωρίτης. Σκηνοθεσία: Γρηγόρης Βαλτινός. Σκηνικά: Ελλη Παπαγεωργακοπούλου. Κοστούμια: Γιώργος Σεγρεδάκης. Φωτισμοί: Μελίνα Μάσχα.