Ηταν κάποτε γνωστοί ως Μερκοζί. Αλλά από τότε άλλαξαν πολλά. Δυόμισι χρόνια μετά την ήττα του Νικολά Σαρκοζί στις γαλλικές προεδρικές εκλογές, λίγες μόλις ημέρες μετά την (επαν)εκλογή του στην κεφαλή του UMP, ο πρώην πρόεδρος που θέλει να ξαναγίνει πρόεδρος της Γαλλίας έφαγε κατά το κοινώς λεγόμενο «πόρτα» στο συνέδριο των γερμανών Χριστιανοδημοκρατών.
Δεν του απαγορεύτηκε να παραστεί στο συνέδριο που θα πραγματοποιηθεί την ερχόμενη Τρίτη και Τετάρτη στην Κολωνία. Την περασμένη Τρίτη, ωστόσο, ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε είχε δηλώσει πως θα καλωσορίσει με χαρά τον Σαρκοζί. Και το κόμμα του τελευταίου, το UMP, προσκλήθηκε να στείλει αντιπροσώπους στο συνέδριο του CDU. Σύμφωνα όμως με καλά πληροφορημένες πηγές που επικαλείται το πρακτορείο Μπλούμπεργκ, το κόμμα της Ανγκελα Μέρκελ κατέστησε σαφές πως ο Σαρκοζί δεν θα μπορούσε να ανεβεί στο βήμα και να εκφωνήσει ομιλία. Τυχαία ή μη, ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας δεν θα παραστεί τελικά στο συνέδριο της Κολωνίας: εκπρόσωπός του επικαλέστηκε την Πέμπτη ανειλημμένες υποχρεώσεις του στο Παρίσι. Νικολά Σαρκοζί και Ανγκελα Μέρκελ απέκτησαν το προσωνύμιο Μερκοζί από το 2010 και εξής, την περίοδο που έδειχναν να συντονίζουν σαν ένας άνθρωπος τους ευρωπαϊκούς χειρισμούς της κρίσης. Η γερμανίδα καγκελάριος στήριξε δημοσίως την προσπάθειά του να επανεκλεγεί το 2012. Και μετά την εκλογή του στην κεφαλή του UMP, στις 29 Νοεμβρίου, του τηλεφώνησε για να του ευχηθεί «καλή τύχη, πολλή δύναμη κι επιτυχία». Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση, οι δυο ηγέτες «συμφώνησαν να συνεργαστούν όσο το δυνατόν στενότερα και θα συναντηθούν πολύ σύντομα».
Κι εντούτοις, ήδη από τον περασμένο Οκτώβριο, γερμανός κυβερνητικός αξιωματούχος αναγνώριζε πως η καγκελαρία προτιμά για υποψήφιο της Δεξιάς στις επόμενες προεδρικές εκλογές της Γαλλίας τον Αλέν Ζιπέ, τον μεγάλο εσωκομματικό αντίπαλο του Σαρκοζί – με το επιχείρημα ότι είναι «περισσότερο κεντρώος». Σύμφωνα με το Μπλούμπεργκ, η Μέρκελ αντιμετωπίζει πλέον με επιφύλαξη τις φιλοδοξίες του Σαρκοζί καθότι θεωρεί πως ορισμένες θέσεις του ευνοούν την άνοδο του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου.