[Ανάλυση] Το προφίλ της συναίνεσης

Για την Κουμουνδούρου, η συνάντηση Τσίπρα – Βενιζέλου ξεκίνησε περισσότερο ως ένα παιχνίδι πολιτικής επικοινωνίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ αρνήθηκε τη συμμετοχή του αντιπροέδρου σε φημολογούμενη συνάντηση του αρχηγού του με τον Πρωθυπουργό και αργότερα σήκωσε επιδεικτικά το γάντι στην (επανάληψη) της πρόσκλησης Βενιζέλου για κατ’ ιδίαν ενημέρωση περί τα εθνικά. Το μήνυμα ήταν σαφές: σε βλέπουμε ως υπουργό, όχι όμως και ως αντιπρόεδρο… Το ραντεβού εντυπώσεων απέκτησε όμως και ουσία. Η επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στο υπουργείο Εξωτερικών τού προσέφερε μία ιδανική ευκαιρία να μιλήσει ίσως για πρώτη φορά τα τελευταία δύο χρόνια με όρους συναίνεσης. Το αντικείμενο – εξωτερική πολιτική – προσφέρεται άλλωστε. Ο αρχηγός του «όχι» και της απόρριψης, της καταγγελίας και της αντίδρασης, εμφανίστηκε να διαπιστώνει ότι χρειάζεται εθνικός στρατηγικός σχεδιασμός, ψυχραιμία και νηφαλιότητα. Κι αυτό χωρίς υποχωρήσεις, χωρίς κάποιο πολιτικό κόστος.

Αφήνοντας εκτός υπουργείου Εξωτερικών τις αντιμνημονιακές κορόνες και τις υποσχέσεις περί σκληρής διαπραγμάτευσης προσπάθησε να ξεφορτωθεί την ταμπέλα ενός αντιδραστικού πολιτικού αρχηγού που ισοπεδώνει τα πάντα.

Η παρουσία του στο γραφείο Βενιζέλου ευνόησε την εικόνα ενός πολιτικού που όταν θέλει, μπορεί να υπερβεί την προσωπική του αντιπαράθεση με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ – μια αντιπαράθεση που έχει χτυπήσει κόκκινο στη Βουλή (λίστα Λαγκάρντ, υποβρύχια, ψήφος εμπιστοσύνης) – και να εμφανιστεί ως ψύχραιμος συνομιλητής του.

Ως εκ τούτου ο Τσίπρας βγήκε ωφελημένος από τη δίωρη συνάντηση με τον Βαγγέλη Βενιζέλο. Στο πλαίσιο του πολιτικού fair play ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης συμφώνησε ενώπιον των ανυπόμονων μικροφώνων πως η συζήτηση περιορίστηκε στα εθνικά. Και ο ίδιος ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης κατάφερε να γίνει έστω και προσωρινά συμπαθής στον λεγόμενο νοικοκυραίο που αποδοκιμάζει τη στάση μιας αξιωματικής αντιπολίτευσης που αντιδρά σε όλα.

Ο Αλέξης Τσίπρας με τις δηλώσεις του μίλησε και στον κεντρώο χώρο, που στην παρούσα τουλάχιστον φάση ανατριχιάζει στο άκουσμα του ΣΥΡΙΖΑ περισσότερο απ’ ό,τι οι παραδοσιακοί ψηφοφόροι της Δεξιάς. Συγχρόνως άφησε εκτός κάδρου συναίνεσης τον Αντώνη Σαμαρά.