Οι δεύτεροι ρόλοι γίνονται πρωταγωνιστές

Αγωνιστική χωρίς εκπλήξεις, άρα φαγητό χωρίς αλάτι;

Λάθος. Γιατί πάντα υπάρχουν ενδιαφέροντα στοιχεία, αρκεί να ψάξεις και να τα εντοπίσεις.

Εχοντας ξεχάσει, λοιπόν, πώς είναι αυτό το (κάτι σαν) ποδόσφαιρο της Σούπερ Λίγκας, λησμονήσαμε και τους πρωταγωνιστές. Για την ακρίβεια, η αποχή έφερε ενώπιόν μας παιδιά που ελάχιστα μας είχαν απασχολήσει μέχρι πρότινος και πάλευαν μήπως και αποσπάσουν μερτικό από την πίτα της δημοσιότητας.

Ποιοι είναι; Και γιατί ξάφνιασαν με την απόδοση και την εμφάνισή τους στο χορτάρι;

Ο Ταξιάρχης Φούντας είχε γεννήσει αρκετές προσδοκίες όταν τον πρωτοείδαμε με τα χρώματα της ΑΕΚ. Για πολλούς ήταν ένα ταλέντο σε μια ομάδα αρκετών ατάλαντων. Τελικά, βυθίστηκε μαζί με την ΑΕΚ και όταν δοκίμασε την τύχη του στην Αυστρία ως ένας νέος εξερευνητής ευκαιριών και χρήματος, χάθηκε από τον χάρτη. Το νεύμα του Πανιωνίου ισοδυναμούσε με σανίδα σωτηρίας για τον Φούντα. Αρχικά δεν τον πολυεμπιστεύτηκε ο Τερεζόπουλος, σταδιακά όμως ο Φούντας κερδίζει χρόνο στα πλάνα του προπονητή και χθες έφερε το 1-0 που άνοιξε τον δρόμο για την επιτυχία. Δεν λέμε πως έλαμψε, αλλά αξίζει να προσπαθήσει μήπως ξαναβρεί τον καλό εαυτό του.

ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ ΣΤΥΛ. Ο Μπενίτες ανήκει στην κατηγορία αυτή των ποδοσφαιριστών που σε κερδίζουν με το στυλ τους. Λίγο το μαλλί, λίγο το πώς κινείται στον χώρο, σε πείθει ότι πρόκειται για μπαλαδόφατσα. Οντως, ο Μπενίτες μπορεί να εξελιχθεί και να βγει στον Ολυμπιακό, ενώ ουδείς πρέπει να προσπερνά ότι οι Παραγουανοί θεωρούνται καλοί επαγγελματίες και οι επιθετικοί τους στεριώνουν στην Ευρώπη (Ρόκε Σάντα Κρουζ και στα καλά του ο Νέλσον Βαλντέζ). Στην Κέρκυρα, ο Μπενίτες δεν… σκότωσε το θηρίο και αλίμονο αν υπήρξε μετάλλαξη του Ολυμπιακού μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Η διαφορά Μαδρίτης – Κέρκυρας είναι χαώδης, όπως μεγάλη είναι και η τωρινή διαφορά του Μπενίτες με τον Μήτρογλου. Κακό για τον Κώστα, θετικό σχόλιο για τον αλλοδαπό φορ ο οποίος ταλαιπωρήθηκε από τραυματισμό που τον κράτησε εβδομάδες εκτός μάχης.

ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ. Για τον Κριστιάν Τσάβες τα δείγματα γραφής ήταν ελπιδοφόρα από την περασμένη αγωνιστική περίοδο. Δεν είχε, ωστόσο, διάρκεια στην απόδοσή του. Πρόκειται για αργεντινό τεχνίτη που κάνει ακόμη μια προσπάθεια να επιβιώσει στην Ευρώπη. Δεν είναι μέτριος παίκτης και αλίμονο αν υποστηριζόταν κάτι τέτοιο για χαφ που πέρασε από το Καμπιονάτο (Νάπολι) και τα έλεγε πολύ καλά με τον διάσημο Λαβέτσι. Χθες κόντρα στον ΟΦΗ, ο Τσάβες θύμισε γιατί ακριβώς είναι γνωστός: διαθέτει έφεση στο γκολ, βρίσκει δίχτυα με άνεση. Ακόμη κι αν είναι από πέναλτι ή απλή αξιοποίηση μιας μεγάλης ευκαιρίας. Αλλωστε, οι ψαγμένοι επιμένουν ότι το δύσκολο γκολ είναι αυτό που συνήθως λέμε «άχαστο». Με τέτοιον Τσάβες γιατί ο ΠΑΣ να μην κοιτάξει αρκετά ψηλότερα;

ΟΙ ΑΡΚΑΔΕΣ. Οπως τα ψηλά στρώματα βλέπει και ο Αστέρας Τρίπολης. Δεν είναι μόνο ότι πέρασε σαν άνεμος από το Ηράκλειο (4-1 τον Εργοτέλη). Κυρίως πρέπει να σταθούμε στην ικανότητα του Αστέρα να προσαρμόζεται στα νέα δεδομένα. Αυτά σχετίζονται με το βάθος στο ρόστερ, την αλλαγή παικτών και ρόλων και σίγουρα δεν ήταν εύκολο μέχρι πρόσφατα να παίζει μια ομάδα την Πέμπτη ευρωπαϊκό ματς (με Μπεσίκτας) και μετά να δίνει νικηφόρο παιχνίδι στο ελληνικό πρωτάθλημα. Γνωστή η ρήση για τα δύο καρπούζια σε μια μασχάλη. Αλλά στην Αρκαδία αποδεικνύουν ότι έχουν μεγάλα χέρια και διεκδικούν ό,τι περισσότερο μπορούν με βάση το δυνατό έμψυχο δυναμικό τους. Αν μάλιστα ρίχνουν στο τερέν και τον χαρισματικό Γιαννιώτα, παίρνουν εντυπωσιακά γκολ που δίνουν ώθηση για τη συνέχεια της διοργάνωσης.

Δύσκολοι
Το κοινό στην Τούμπα είναι «περίεργο». Δείχνει ποιον γουστάρει και γιατί. Αλλά οι αποδοκιμασίες στο πρόσωπο του Σπυρόπουλου δεν οδηγούν πουθενά. Εκτός αν έχει την πολυτέλεια ο ΠΑΟΚ να χάνει παίκτες…