Εχουμε πολλά να μάθουμε ακόμη
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
1 λεπτό Ο πλέον προκλητικός υπαινιγμός της πιο πρόσφατης έρευνας στους Κενυάτες Νταασανά είναι ότι δεν γνωρίζουμε ποιος είναι ο φυσικός τρόπος τρεξίματος. Αν, λέει ο Κέβιν Χατάλα, επικεφαλής της νέας μελέτης από το Τμήμα Εξελικτικής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου Τζορτζ Ουάσιγκτον, οι αρχαίοι άνθρωποι «συνήθιζαν να τρέχουν γρήγορα για παρατεταμένες περιόδους», όπως κάνουν σήμερα οι δρομείς Καλεντζίν, τότε μάλλον είχαν forefoot ή midfoot πάτημα.
Αν ωστόσο το κυνήγι ή οι άλλες δραστηριότητές τους ήταν σε πιο ήρεμο ρυθμό, όπως εκείνος των Νταασανά, τότε οι πρόγονοί μας πιθανότατα έτρεχαν πατώντας πρώτα το πίσω μέρος των ποδιών τους. Αυτό σημαίνει ότι ο τρόπος που τρέχουν οι περισσότεροι σήμερα με τις φτέρνες, καθώς και η χρήση ενισχυμένων σε αυτές παπουτσιών, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι λανθασμένος
Αυτή τη στιγμή όλα είναι υποθέσεις, λέει ο Κέβιν Χατάλα. Μια συνεργασία των ειδικών θα βοηθήσει στην καλύτερη κατανόηση του τρόπου, ή μάλλον των διαφορετικών τρόπων με τους οποίους κινούνται οι ξυπόλητοι κενυάτες δρομείς. Και στο να καταλάβουν τι σημαίνουν αυτά τα διαφορετικά στυλ τρεξίματος για εμάς τους υπόλοιπους. «Αυτό που μάθαμε στην ουσία» καταλήγει «είναι πόσα πολλά πρέπει να μάθουμε ακόμη».
Google news
