«Ο Μότσαρτ συγκινεί όπως ένα μοιρολόι»

^«Ο Μότσαρτ είναι, ίσως, ο πιο σπουδαίος συνθέτης του κόσμου». Πριν ολοκληρώσει τη φράση του ο Γιώργος Πέτρου συμπληρώνει: «Αλλάζουμε γνώμη όμως συνέχεια και έχουμε καταλήξει να λέμε ότι σπουδαιότερος συνθέτης είναι αυτός που παίζουμε». Ετσι ο αυστριακός δημιουργός γίνεται τώρα το κέντρο της Καμεράτας – Ορχήστρας Φίλων της Μουσικής, η οποία θα παρουσιάσει με όργανα εποχής τις τρεις τελευταίες συμφωνίες του Μότσαρτ υπό τη διεύθυνση του διακεκριμένου αρχιμουσικού.

Και η επερχόμενη συναυλία στο Μέγαρο Μουσικής έρχεται να προστεθεί στην αξιοσημείωτη πορεία του δραστήριου μουσικού συνόλου, μετά το γκαλά των κορυφαίων κόντρα τενόρων, τις θετικές κριτικές που απέσπασε με τις εμφανίσεις του ως Armonia Atenea στα BBC Proms του Λονδίνου, τη συναυλία στη Μόσχα, αλλά και την ηχογράφηση του μπαλέτου του Μπετόβεν «Τα πλάσματα του Προμηθέα». Τώρα, η Καμεράτα θα δοκιμαστεί επαναπροσδιορίζοντας το άκουσμα των τελευταίων συμφωνιών του Μότσαρτ, μέσα από όργανα εποχής, τα οποία μοιάζουν με εκείνα που είχε ο συνθέτης, πλησιάζοντας έτσι την ηχητική παλέτα του 18ου αιώνα.

Τα έργα που θα ερμηνεύσει η Καμεράτα (αρ. 36, 40 και 41) είναι, σύμφωνα με τον Γιώργο Πέτρου, τα πιο ώριμα του συνθέτη, ο οποίος ολοκλήρωσε τη Συμφωνία σε ντο μείζονα αρ. 41 – γνωστή και ως «του Διος» – στις 10 Αυγούστου 1788 και, κατά τον sir George Grove, ήταν το σημαντικότερο συμφωνικό έργο πριν από τη Γαλλική Επανάσταση. Ομως η σπουδαιότητα του Μότσαρτ, για τον Γιώργο Πέτρου, βρίσκεται σε πιο απλούς λόγους: «Με τον Μότσαρτ συμβαίνει κάτι μαγικό: είτε είσαι γνώστης της μουσικής αυτής είτε την ακούς πρώτη φορά, σε αγγίζει βαθιά. Αισθάνεσαι σαν να βγαίνει από μέσα σου, σαν να τη γνωρίζεις». Αυτός όμως ο λόγος πυκνώνει, για τον γνωστό αρχιμουσικό, και την ουσία της τέχνης. «Τα πάντα ξεκινούν από το συναίσθημα και από εκείνο που έχει τη δύναμη να σε ταρακουνήσει. Αυτό μπορεί να το κάνει είτε ένα ηπειρώτικο μοιρολόι είτε ένα συμφωνικό έργο. Αλλωστε, χωρίς την παραδοσιακή μουσική δεν θα υπήρχε ελληνική μουσική και χωρίς το λαϊκό γερμανικό τραγούδι δεν υπάρχει η μουσική του Μότσαρτ!».