[Μικροαθλητικά] Με το βλέμμα στο παρελθόν

Η συνεδρίαση των λιγκών της Β’ Εθνικής (Football League) έβγαλε είδηση. Οι ομάδες επιθυμούν να επαναρχίσει άμεσα το πρωτάθλημα, και αυτό είναι απολύτως λογικό. Οχι μόνο γιατί διαφορετικά η διοργάνωση θα ολοκληρωθεί το προσεχές καλοκαίρι με τον υδράργυρο να χτυπά κόκκινο, αλλά και διότι οι ταλαιπωρημένες ομάδες που θα ανέβουν (ή θα πέσουν) θα έχουν μειονέκτημα απέναντι σε αντιπάλους που θα κάθονται καιρό. Βέβαια, αυτό που προκαλεί ερωτηματικά είναι η στάση της ΕΠΟ και δη της ΚΕΔ. Θα ορίσουν ξανά διαιτητές; Προφανώς το συγκεκριμένο θα το δούμε λίαν συντόμως, αλλά ήδη έχουμε μια εξέλιξη άκρως σημαντική: στη Β’ Εθνική θέλουν κλήρωση και όχι ορισμό. Πάει να πει, γυρίζουν πίσω, στις εποχές που ένα μπαλάκι έλεγε το όνομα του διαιτητή για κάθε ματς της αγωνιστικής. 

Η πρακτική αυτή δεν ισχύει πλέον στην Ευρώπη και, σύμφωνα με τις ποδοσφαιρικές Αρχές, ο ορισμός θεωρείται εκ των ων ουκ άνευ. Γιατί, ωστόσο, στο εγχώριο φούτμπολ βλέπουμε τα πράγματα διαφορετικά και τι αναμένουμε;

Το καλό της κλήρωσης είναι το εξής: οι (όποιες ) πιέσεις παραγόντων μειώνονται, δεν ισχύει η επιθυμία του οποιουδήποτε και με ένα καλό ξεσκαρτάρισμα μπορεί ένας ρέφερι να παίζει συχνά και διαφορετικές ομάδες. Υφίσταται, όμως, το εξής μεγάλο «αλλά»: στην κληρωτίδα μπορεί να τοποθετηθεί ένας ατάλαντος διαιτητής και εντελώς ακατάλληλος για ένα «καυτό» παιχνίδι, ενώ δεν αποκλείεται οι ικανοί να βρεθούν σε ματς χαμηλού βεληνεκούς. Αρα, απαιτείται  ξεσκόνισμα προσώπων. Ισως η λύση να είναι μια μείξη κλήρωσης με ορισμό! Εφαρμόστηκε κατά περιόδους στην Ιταλία, ορισμένοι Ελληνες το προτιμούν (ας πούμε ο καθηγητής διαιτησίας Περικλής Βασιλάκης) και προβλέπει κλήρωση διαιτητή μέσα από μικρό όμιλο τριών ή τεσσάρων ανθρώπων. Ωστε να μπαίνουν οι πλέον ικανοί και άξιοι για τα κρίσιμα παιχνίδια.

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, στη διαιτησία ανακατεύουν την τράπουλα. Οπως και να ‘χει, η κλήρωση μόνο σύγχρονη δεν λογίζεται. Εστω κι αν στην Ελλάδα με αυτόν τον τρόπο αποφεύγεις γκρίνιες και σκοπέλους.

Ο Ντάλας
που αποσύρεται

Ωστε μόνο εκπαιδευτής θα είναι στο εξής ο σκωτσέζος αρχιδιαιτητής. Είναι προφανές ότι ο ίδιος αρνήθηκε να παίζει ρόλο ασπίδας. Γιατί αμφιβάλλουμε αν όριζε διαιτητές ή αν είχε λόγο στον καταρτισμό πινάκων που, όπως και να το κάνουμε, ελάχιστες αλλαγές είχαν και έδιναν  την εικόνα «ίδιας γεύσης». Το λάθος με τον Ντάλας έγινε από την αρχή. Τον καλείς, τον φέρνεις στην Ελλάδα, μαθαίνει τα κακώς κείμενα και μετά παίρνει ο ίδιος τις σκληρές αποφάσεις που λογίζονται ως αναγκαίες. Δεν τον «καίνε» οι πανικόβλητοι αρμόδιοι…

Καινοτομίες
από τη ΔΟΕ

Οι δύσκολοι οικονομικοί καιροί σε παγκόσμιο επίπεδο φέρνουν σκέψεις στην ΔΟΕ ενόψει των προσεχών Ολυμπιακών Αγώνων. Και μιλάμε για τις διοργανώσεις πέρα από το 2020 και το Τόκιο. Οι υπεύθυνοι, λοιπόν, αντί για μία πόλη έχουν κατά νου να προτείνουν διοργάνωση από δύο ή τρεις πόλεις της ίδια χώρας. Συνδιοργάνωση ασφαλώς, με τη διαφορά πως το ενδιαφέρον θα μοιράζεται, ενώ δεν θα γίνεται οικονομικός χαμός με την κατασκευή μιας εγκατάστασης (κωπηλατοδρόμιο, π.χ.) που θα μπορεί να βρίσκεται σε άλλη πόλη και σε κοντινή απόσταση. Ως σκέψη δεν απορρίπτεται.