Πώς το τεχνητό χιόνι σώζει τον τουρισμό

Του έχουν προσδώσει σχεδόν προσκυνηματικές διαστάσεις. Ο ορεινός όγκος των Αλπεων λογίζεται ως η Μέκκα του αλπικού σκι, επί ευρωπαϊκού εδάφους, για τους λάτρεις της χιονοδρομίας. Σε αυτή τη γεωλογική ραχοκοκαλιά έχει αναπτυχθεί μια βαριά τουριστική βιομηχανία με κινητήρια δύναμη το χιόνι. Τέλειο αφράτο χιόνι, ήλιος, βουνά, καθαρός αέρας. Ενας παράδεισος για χειμερινές διακοπές, με άξονα δράσεων το σκι.

Σε αυτά τα οξύκορφα βουνά με τα μεγάλα υψόμετρα το χιόνι κάποτε ήταν άφθονο. Δεν έλιωνε σχεδόν ποτέ. Υπήρχαν παγετώνες (και υπάρχουν ακόμα αλλά όχι με τον επιβλητικό όγκο που είχαν άλλοτε) και οι χιονοδρόμοι υπερηφανεύονταν ότι έκαναν σκι ακόμα και στις αρχές του καλοκαιριού. Ο ορεινός παράδεισος όμως σήμερα «νοσεί». Στα χέρια του διακεκριμένου κινηματογραφιστή Χάνες Λανγκ η κάμερα γίνεται ένα μικροσκόπιο μέσα από το οποίο παρακολουθούμε τη μικροϊστορία των Αλπεων. Το μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ «Peak» αποτυπώνει τις δραματικές αλλαγές που επιφέρουν οι κλιματολογικές μεταβολές στο ύψος και την ποιότητα του χιονιού, τις ανθρώπινες παρεμβάσεις – ως αυτοματοποιημένη αντίδραση – και τις συνέπειες για το περιβάλλον.

Ο Λανγκ είναι παιδί των Αλπεων. Γεννήθηκε το 1981 στο Νότιο Τιρόλο (Ιταλία), μεγάλωσε σε αυτά τα βουνά και έχει βιωματική εμπειρία. Η παρατήρηση στο οικείο – για εκείνον – οικοσύστημα διήρκεσε τουλάχιστον 18 μήνες και στο μεταξύ αποτύπωσε την αντίδραση των ανθρώπων στην προσπάθειά τους να εξαλείψουν την απειλή για τον συγκεκριμένο κλάδο της τουριστικής βιομηχανίας, η οποία εξαρτάται από το χιόνι στις πίστες των χιονοδρομικών κέντρων.

Η ταινία απέσπασε το βραβείο ντοκιμαντέρ του Ινστιτούτου Γκαίτε στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Λειψίας 2011 – δείχνει τις διαδικασίες παραγωγής τεχνητού χιονιού για τον τουρισμό και το σκι και θέτει ερωτήματα για τη σχέση τεχνολογίας και φύσης: πόσο τεχνητό επιτρέπεται και μπορεί να είναι ένα τοπίο και ακόμη περισσότερο πόσο τεχνητό πρέπει να είναι ένα τοπίο για ν’ ανταποκριθεί στη δική μας λαχτάρα για διακοπές, διασκέδαση, αναψυχή.