Αγριεύει ο «εμφύλιος» των τρομοκρατών

Μαίνεται ο εμφύλιος στον χώρο της τρομοκρατίας, με τα μέλη διαφορετικών οργανώσεων να επιχειρούν να κατοχυρώσουν ηγετικό ρόλο. Αυτό αποτυπώνεται σε πολυσέλιδα κείμενα το τελευταίο διάστημα, τα οποία έχουν συνταχθεί από στελέχη οργανώσεων όπως για παράδειγμα της 17 Νοέμβρη ή του Επαναστατικού Αγώνα.

Μέσα από αυτά καταγράφονται συμμαχίες και συμπράξεις ετερόκλητων μέχρι πρότινος κρατουμένων για συμμετοχή σε τρομοκρατικές οργανώσεις, ενώ σε άλλα κείμενα επιχειρείται να ληφθούν σαφείς αποστάσεις από άλλους χώρους, αποκηρύσσοντας με οξείς, βαρείς και απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς μέλη που προέρχονται από αυτούς.

Ενδεικτικό είναι το χθεσινό κείμενο του Νίκου Μαζιώτη, το οποίο υπογράφει ως «μέλος του Επαναστατικού Αγώνα» και επιδιώκει να καταστήσει σαφές το «σχίσμα» της οργάνωσης που ηγείται με φυλακισμένα μέλη για συμμετοχή στη 17Ν.

Στο ίδιο κείμενο σπεύδει να εμφανιστεί ως επικεφαλής ενός προσκλητηρίου προς τον αναρχικό – αντιεξουσιαστικό χώρο, το οποίο δεν αφορά μόνο τους καταδικασμένους ή κατηγορούμενους για συμμετοχή σε ένοπλες οργανώσεις αλλά και όσους «αντιμετωπίζουν την κρατική καταστολή για άλλες μορφές αγώνα, διαδηλώσεις, καταλήψεις, συγκρούσεις στο δρόμο με την αστυνομία».

Αυτό που προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση στο πλαίσιο του νέου τοπίου που επιχειρείται να διαμορφωθεί, είναι, ωστόσο, η έντονη φραστική επίθεση προς τον Βασίλη Τζωρτζάτο και τον Αλέξανδρο Γιωτόπουλο. «Αυτοί για τους οποίους δεν ισχύει αυτό το κριτήριο (σ.σ. εννοεί της αλληλεγγύης) είναι οι καταδότες και οι αποκηρύσσαντες, όπως ο Τζωρτζάτος που κατέδωσε συντρόφους του στην υπόθεση της 17Ν, χωρίς πίεση, βία και βασανιστήρια και ο Γιωτόπουλος που καταδίκασε τη δράση της 17Ν στο δικαστήριο» τονίζει χαρακτηριστικά.

ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ. Δεν είναι εξάλλου η πρώτη φορά που το δίδυμο του Επαναστατικού Αγώνα Νίκος Μαζιώτης και Πόλα Ρούπα παίρνουν αποστάσεις από στελέχη άλλων τρομοκρατικών οργανώσεων. «Διαφορετικά πολιτικά κριτήρια στον τρόπο δράσης» διεκήρυτταν σε περσινή τους προκήρυξη με αφορμή την επέτειο της ένοπλης συμπλοκής από την οποία σκοτώθηκε ο Λάμπρος Φούντας, ενώ είχαν αρνηθεί ότι έχουν σχέση με άλλες οργανώσεις όπως η Ομάδα Λαϊκών Αγωνιστών (επιτέθηκε στα γραφεία της ΝΔ στη Λεωφόρο Συγγρού τον Ιανουάριο του 2013 και στην κατοικία του γερμανού πρεσβευτή στο Χαλάνδρι τον περασμένο Δεκέμβριο).

Σε άλλο σημείο φωτογράφιζαν τον Χριστόδουλο Ξηρό (χωρίς να τον αναφέρουν) σχετικά με σενάρια που είχαν κυκλοφορήσει για συνεργασία μαζί του. «Τη µόνη πληροφορία που έχουµε να δηµοσιοποιήσουµε είναι ότι έχουµε µερικά σοβαρά κριτήρια για τις πολιτικές µας σχέσεις που είναι πολιτικά, αλλά κυρίως αξιακά και στα οποία συµπεριλαµβάνεται η στάση των αγωνιστών κατά την κρίσιµη, αλλά και αποκαλυπτική συγχρόνως στιγµή της σύλληψης» ανέφεραν.

Δείγμα της μάχης που έχει ξεκινήσει στους χώρους αυτούς αποτελεί και η πρόσφατη επίθεση στον δικηγόρο Γιάννη Ραχιώτη, που έχει υπερασπιστεί στελέχη διαφόρων οργανώσεων, από ομάδα αντιεξουσιαστών. «Ζει σαν κολωνακιώτης μπον βιβέρ με τα χρήματα των αναρχικών φυλακισμένων» όπως τον κατηγόρησαν.

Ο ίδιος πάντως σε απάντησή του καλεί τη μαχητικότητα που επέδειξαν εναντίον του να τη δείξουν «στους ξένους νεοαποικιοκράτες, στα ντόπια δουλικά τους – την ελίτ αυτού του τόπου και στα κατασταλτικά τους όργανα – τους διώκτες σας. Οχι απέναντι σ’ αυτούς που στηρίζουν ανθρώπους του χώρου σας στα δύσκολα».

Κοινό βηματισμό έχουν, αντιθέτως, βρει άλλα στελέχη από διαφορετικές γενιές τρομοκρατικής δράσης. Είναι χαρακτηριστικό το κείμενο σύμπραξης που υπέγραφε από τις φυλακές Κορυδαλλού στις 24 Οκτωβρίου το ηγετικό μέλος της 17 Νοέμβρη Δημήτρης Κουφοντίνας μαζί με τον κατηγορούμενο για συμμετοχή στην οργάνωση του Επαναστατικού Αγώνα Κώστα Γουρνά.

Στο επίκεντρο του κοινού κειμένου τους γινόταν ιδιαίτερη αναφορά στις τρέχουσες οικονομικές εξελίξεις, στην «ωμή παρέμβαση Κικίλια στην εκδίκαση της αίτησης του Σάββα Ξηρού, την αντίστοιχη απαγόρευση της τηλεφωνικής παρέμβασης του Νίκου Μαζιώτη σε εκδήλωση για τον ένοπλο αγώνα, μέχρι και τις συλλήψεις Πολύκαρπου Γεωργιάδη και Στέλλας Αντωνίου – την οποία και κακοποίησαν – για παραβίαση περιοριστικών όρων».

Εμφαση επίσης δίνεται στις σχεδιαζόμενες φυλακές υψίστης ασφαλείας που ετοιμάζονται στον Δομοκό. Κάνουν λόγο για «ένα μεγάλο Γκουαντάναμο» προκειμένου «να απομονώσουν τους πολιτικούς κρατούμενους και να εγγυηθούν την απρόσκοπτη εφαρμογή της νεοφιλελεύθερης ολοκλήρωσης».

Ανάλογες αναφορές στις φυλακές αυτές κάνει πάντως και ο Νίκος Μαζιώτης στο χθεσινό του κείμενο. «Είναι μια αναμενόμενη εξέλιξη στην κατασταλτική επίθεση του κράτους εναντίον των ένοπλων Επαναστατικών Οργανώσεων, εναντίον της ένοπλης δράσης».

Οπως μάλιστα καταλήγει, «αν ο Αναρχικός – Αντιεξουσιαστικός χώρος θέλει να ξεχάσει τους αιχμαλώτους του κράτους και να τους αφήσει απλώς να σαπίσουν στη φυλακή τότε ξεχνάει και τον ίδιο τον αγώνα».

Η επίθεση στον Γιάννη Ραχιώτη
Δείγμα της μάχης που έχει ξεσπάσει στους χώρους αναρχικών – αντιεξουσιαστών αποτελεί και η πρόσφατη επίθεση στον δικηγόρο Γιάννη Ραχιώτη.
Ο ίδιος, πάντως, σε απάντησή του καλεί τη μαχητικότητα που επέδειξαν εναντίον του να τη δείξουν «στους ξένους νεοαποικιοκράτες, στα ντόπια δουλικά τους – την ελίτ αυτού του τόπου και στα κατασταλτικά τους όργανα –, τους διώκτες σας. Οχι απέναντι σ’ αυτούς που στηρίζουν ανθρώπους του χώρου σας στα δύσκολα».