Κάτια Σαρακατσάνη: Η γοργόνα κολυμπάει για Ρίο στα 37 της

Η Κάτια Σαρακατσάνη περιγράφει τον εαυτό της ως ανήσυχο χαρακτήρα. Παραδέχεται ότι της αρέσει η περιπέτεια και κάπως έτσι αντιμετωπίζει την επιστροφή της στην αγωνιστική κολύμβηση ύστερα από μία δεκαετία.

«Μ’ αρέσει να μαθαίνω, να αλλάζω γενικά, δεν μπορώ τη ρουτίνα», υποστηρίζει λίγες ημέρες μετά τις εξαιρετικές εμφανίσεις της στο διεθνές μίτινγκ του Ζρένιανιν στη Σερβία, όπου μεταξύ άλλων, κατέρριψε το πανελλήνιο ρεκόρ στα 100 μ. μεικτής. Μία επίδοση που κρατούσε ένδεκα χρόνια!

ΓΙΑ ΤΟ ΚΕΦΙ. Σε ηλικία 37 χρόνων, η Κάτια Σαρακατσάνη δεν αγχώνεται, κάνει το κέφι της – «το απολαμβάνω», δηλώνει –  ενώ δεν λέει όχι και σε συμμετοχή σε μεγάλες διοργανώσεις.

Η σπουδαία αμερικανίδα κολυμβήτρια Ντάνα Τόρες συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Πεκίνο σε ηλικία 41 χρόνων. Η Σαρακατσάνη κάνει όνειρα για τη συμμετοχή της στη διοργάνωση του Ρίο, το 2016. Τότε θα είναι 39 χρόνων: «Θα είμαι πάντως μικρότερη», σχολίασε γελώντας, διευκρινίζοντας ότι ο πρώτος στόχος είναι η συμμετοχή στο παγκόσμιο πρωτάθλημα 25άρας πισίνας στην Ντόχα (3-7/12). Αν καταφέρει να πάει και στο Ρίο, θα είναι η τέταρτη συμμετοχή της σε Ολυμπιακούς Αγώνες, καθώς είχαν προηγηθεί η Ατλάντα (1996), το Σίδνεϊ (2000) και η Αθήνα (2004).

Αποφάσισε πριν από ένα χρόνο να επιστρέψει στην κολύμβηση. «Οχι πως είχα σταματήσει να γυμνάζομαι. Κολυμπούσα συχνά, έπαιζα τένις, έκανα πιλάτες, η απόφαση αφορούσε κυρίως καλύτερη φυσική κατάσταση. Βρήκα τον Βόικο Ράτσε στη Νίκαια και μαζί με μία φίλη μου αρχίσαμε να κολυμπάμε συστηματικά, καθώς μας εξυπηρετούσαν και οι ώρες», σημείωσε.

Ετσι λοιπόν άρχισε η νέα περιπέτεια. Αλλωστε πάντα αναζητούσε κάτι παραπάνω. Για να γίνει καλύτερη κολυμβήτρια είχε πάει στο Πανεπιστήμιο της Χαβάης και αργότερα στην Ουγγαρία, μία χώρα με παράδοση στο πρόσθιο και τις μεικτές. Οταν σταμάτησε την κολύμβηση το 2004, έμεινε για τρία χρόνια στην Ισπανία.

«ΧΡΟΝΟΙ – ΥΠΟΣΧΕΣΗ». «Αρχισα να αγωνίζομαι σε ημερίδες, είχα συμμετοχή στο μίτινγκ Ακρόπολις, στο πανελλήνιο πρωτάθλημα. Διαπίστωσα ότι οι χρόνοι δεν ήταν άσχημοι. Στο μίτινγκ του Ζρένιανιν, ανυπομονούσα να αγωνιστώ. Ηταν, βλέπετε, οι πρώτοι διεθνείς αγώνες μου ύστερα από τόσα χρόνια».

Με την προπονητική στην κολύμβηση ασχολήθηκε ένα χρόνο στον Αρίωνα αλλά σταμάτησε καθώς δεν είχε τον απαιτούμενο χρόνο. Τώρα εργάζεται στη ΓΓΑ και μάλιστα έχει αρχίσει να παρακολουθεί τη σχολή προπονητών κολύμβησης.