[Ανάλυση] Αποστάσεις

Ο έρωτας και ο βήχας δεν κρύβονται. Ενίοτε και το χρήμα. Στον χώρο της πολιτικής, πάλι, η εμπειρία από τη δίχρονη και πλέον συγκατοίκηση του ΠΑΣΟΚ με τη ΝΔ έχει διδάξει πως δεν κρύβεται ούτε η διαφωνία του μικρού κυβερνητικού εταίρου με επιλογές του Μαξίμου ή γαλάζιων υπουργών. Αντιθέτως, το ΠΑΣΟΚ προτιμά να διατυμπανίζει τις διαφοροποιήσεις του.  

Αυτό έκανε και χθες η Χαριλάου Τρικούπη για το θέμα των κόκκινων δανείων στα στεγαστικά. Συντεταγμένα έβγαλε στην επικοινωνιακή αγορά τρία στελέχη της για να γειώσουν τις «προσωπικές σκέψεις» του αποχωρήσαντος Νίκου Δένδια για τη διευθέτηση του προβλήματος με τα υπερήμερα στεγαστικά. Ο Δένδιας έπεσε στα μαλακά της πασοκικής κριτικής γιατί σε γενικές γραμμές ως υπουργός δεν έδωσε δικαιώματα στους πράσινους κυβερνητικούς συμμάχους. Στον αντίποδα, ο προκάτοχός του στο Ανάπτυξης Κωστής Χατζηδάκης περίπου είχε μαρτυρήσει από το ΠΑΣΟΚ – όχι πάντοτε αδικαιολόγητα – ακόμη και για τη διαφορά του ενός λεπτού στην τιμή διάθεσης του φρέσκου γάλακτος.

Για να μην αναφερθούμε στον Κυριάκο Μητσοτάκη που «πληρώνει» όχι μόνο την προθυμία του για τη διευκόλυνση της τρόικας στο θέμα των απολύσεων στο Δημόσιο αλλά και την επιλογή του να βγει απέναντι στον Βαγγέλη Βενιζέλο για τη σύγκρουσή του με την τροϊκανούς τον Σεπτέμβριο του 2011 και τη δραματική αποχώρησή της από το γραφείο του και εν συνεχεία από τη χώρα.

Πού οφείλονται οι ακραίες αντιδράσεις του ΠΑΣΟΚ σε γαλάζιες επιλογές που δεν τυγχάνουν της έγκρισής του; Στην ανάγκη του να αποδείξει ότι δεν είναι παρακολούθημα της Δεξιάς. Το ΠΑΣΟΚ όταν συναντιέται με τους ψηφοφόρους του δεινοπαθεί. Δεν καλείται να εξηγήσει ούτε γιατί δεν έχει απεμπλακεί ακόμη η χώρα από τα Μνημόνια ούτε καν γιατί επί θητείας Βενιζέλου στο Οικονομικών ψηφίστηκε το χαράτσι της ΔΕΗ, που έχει μετεξελιχθεί στον σημερινό ΕΝΦΙΑ – για πολλούς την αιτία καταστροφής της κυβέρνησης Σαμαρά.

Το ΠΑΣΟΚ στήνεται στο εκτελεστικό απόσπασμα από οπαδούς και πρώην οπαδούς για τη συνεργασία του με τη Νέα Δημοκρατία. Επομένως, είναι λογικό να προσπαθεί να πείσει την κοινωνία, έστω και φωνάζοντας, ότι η παρουσία του στην κυβέρνηση δεν είναι διακοσμητική αλλά ουσιαστική. Οτι είναι εγγυητής της σταθερότητας.

Το ΠΑΣΟΚ ως εταίρος επιθυμεί να επιβάλλει τη δική του ατζέντα με ή χωρίς προοδευτικό πρόσημο. Και σε πολλές περιπτώσεις το έχει πετύχει. Οπως μπλοκάροντας τις αλλαγές στο Ασφαλιστικό και τις ομαδικές απολύσεις ή τις 100 δόσεις στα ληξιπρόθεσμα. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν προκαλεί δυσαρέσκεια στο Μαξίμου ή ζαλάδες στο υπουργείο Οικονομικών. Για παράδειγμα, για τα κόκκινα στεγαστικά η άποψη του ΠΑΣΟΚ πως η πρόταση Μηλιού για λύση βάσει εισοδήματος είναι θετική…