«Μάθημα» και διαφωνίες στη Θεσσαλονίκη

Η ελληνοβουλγαρική παραγωγή «Μάθημα» (φωτογραφία) του Πέταρ Βαλτσάνοφ και της Κριστίνα Γκρόζεβα αποτέλεσε αφετηρία πολλών διαλόγων μετά τη χθεσινή προβολή στο 55ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης. Διαλόγων με κεντρικούς άξονες την εκπαίδευση, την οικογένεια, τη συγχώρεση, την οικονομική κρίση και, φυσικά, το ίδιο το σινεμά. Γιατί η ταινία αυτών των δύο σκηνοθετών αποτελεί το – από κοινού – ντεμπούτο τους. Και όμως, είναι σκηνοθετημένη με γνώση και ευαισθησία. Ηρωίδα, μια δασκάλα Αγγλικών που βρίσκεται αντιμέτωπη με μια σειρά οικονομικών εμποδίων. Πρώτα κινδυνεύει να χάσει το σπίτι της – μετά, τη ζωή της. Φυσικά, ο θεατής αναζητά ένα κάποιο γνώριμο «μαξιλαράκι» και η ταινία δίχως να του το αρνηθεί θέτει τους δικούς της ρυθμούς, στους οποίους εν τέλει υποτασσόμαστε πλήρως. Σημειώστε πως η ταινία είναι ήδη βραβευμένη στο Φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν.

Στα χθεσινά ελληνικά φιλμ σημειώσαμε τους «Επτά θυμούς», την επιστροφή, δηλαδή, του Χρήστου Βούπουρα, με την ιστορία ενός ομοφυλόφιλου αρχαιολόγου που παρατηρεί τον κόσμο γύρω του (μια Ελλάδα πλήρως αποσυντονισμένη), και τη «Βασίλισσα Αντιγόνη» του Τηλέμαχου Αλεξίου. Το παράδοξο είναι πως οι έλληνες σκηνοθέτες ακόμη ενοχλούνται από την απουσία ενός διαγωνιστικού τμήματος. Να διαγωνιστεί ποιος με ποιον είναι το ερώτημα: οι ψηφιακές ασκήσεις με ταινίες που βραβεύθηκαν – ή έστω επιλέχθηκαν – σε μεγάλα διεθνή φεστιβάλ; Γιατί; Για να ‘χουμε να καλούμε κόσμο και να περνά η ώρα;